Eetbare cannabisproducten worden steeds populairder. In de VS gelden de „edibles“ als een gezond alternatief voor roken. Vooral voor medicinaal gebruik is de lange werkingsduur zeer interessant. Ook onder Nederlandse cannabisliefhebbers is de hasjkoek al lang een begrip. Talrijke recepten circuleren op het internet, meestal voor hasjboter, brownies of cacao. Toch heerst er veel onzekerheid over hoe je betrouwbaar met cannabis kookt.
Vaak functioneren de bereidingen niet zoals gewenst. Of het werkt helemaal niet, of in extreme gevallen belandt het gezelschap met vergiftigingsverschijnselen in het ziekenhuis, zoals je helaas af en toe in de dagbladen moet lezen. Bij anderen werkt het dan weer betrouwbaar, maar het waarom zouden ze niet kunnen uitleggen.
Maar als je de eigenschappen van de werkzame stoffen begrijpt, wordt koken en bakken met cannabis goed beheersbaar. Als THC een roes moet veroorzaken, moet het altijd gedecarboxyleerd worden. Het THC in de plant is namelijk helemaal niet werkzaam, het heeft een zure carboxylgroep en wordt daarom THC-A genoemd (A voor „Acid“ = zuur). Ongeacht hoe potent en hoogprocentig een plant is, haar THC werkt niet, het moet eerst de carboxylgroep verliezen, dus gedecarboxyleerd worden.
Dit klinkt nu verschrikkelijk wetenschappelijk en spreekt alle roeservaring tegen, want de planten werken meestal wonderbaarlijk. Decarboxylering is echter een natuurlijk afbraakproces dat door verhitting massaal wordt versneld. Wie een joint rookt, decarboxyléert tegelijkertijd zijn cannabis, want bij het roken ontstaan temperaturen van 400 tot 800° Celsius. In plaats van decarboxylering kun je daarom ook van activering spreken. Hoe hoger de temperatuur, hoe sneller het THC wordt geactiveerd.
Voor gerechten moet de activering bij lagere temperaturen plaatsvinden, want bij 160° Celsius verdampt de werkstof en zou dan verloren gaan. Bij kook- en baktemperaturen van 100 tot 140° Celsius duurt de volledige activering echter goed 40 tot 60 minuten. Dit verklaart de onvoorspelbaarheid van hasjgebak, wanneer de cannabis vóór het bakken niet in een aparte stap volledig is geactiveerd.
Kleinere gebakjes, zoals koekjes of muffins, zouden dan niet lang genoeg in de oven staan, terwijl een langer doorbakken taart bij dezelfde hoeveelheid werkstof veel sterker kan werken. Een bekend recept voor hasjboter, waarbij de boter met plantendelen en water minstens een uur wordt gekookt, produceert daarentegen, vanwege de lange verhitting, altijd een werkzaam product. Daarom is ook de aanname wijdverbreid dat cannabis om te eten altijd in vet opgelost moet zijn. Maar dat klopt niet. THC om te eten hoeft niet in vet opgelost te worden.
Datenschutz-Einstellungen aktiv. Klicke auf den Button, um Inhalte von open.spotify.com zu laden.
Kan je cannabis ook puur eten?
Hennepkruid – of hasjiesj – kun je ook puur eten, als het THC voldoende geactiveerd is. De werkstof is weliswaar inderdaad vetoplosbaar, maar dat heeft niets te maken met de werkzaamheid van de bereiding. Het biedt zich alleen praktisch aan om THC in vet op te lossen, wanneer de werkstof zich gelijkmatig in het draagmedium, bijvoorbeeld een cakebeslag, moet verdelen. Ook eigent elke spijsvet zich uitstekend voor bewaren. De beroemde hasjboter bijvoorbeeld is diepgevroren bijna eeuwig houdbaar.
Maar je kunt net zo goed het kruid alleen verhitten en dan puur eten of een maaltijd ermee kruiden. Dat wordt zelfs soms aanbevolen: voor beginners is het met pure, geactiveerde cannabis veel eenvoudiger om de juiste dosis te vinden. De portie kan direct afgewogen worden en na enkele pogingen aangepast worden aan de persoonlijke behoefte. Waar een gelegenheidsgebruiker met 0,1 tot 0,2 gram goed gehumeurd en toch nog toerekeningsvatbaar een festival kan genieten, zijn er pijnpatiënten die meerdere grammen per dag nodig hebben.
Bovendien brengt de klassieke bereidingsvorm in brownies en andere smakelijke zoetigheden risico’s met zich mee. Dat verleidt tot overdosering of ongevallen, wanneer onwetenden, in het ergste geval kinderen, van de lekkere cake snoepen. Veel minder vaak gebeurt het dat een onwetende zich de kruidenmolen met de oregano toe-eigent.
Cannabis eten moet je leren. Het opkomen van de werking is zeer subtiel, er is geen overweldigend tintelen, maar een pure high stijgt van binnenuit op. Beginners moeten cannabis altijd volledig nuchter eten en dan op de werking wachten. Als je ondertussen extra cannabis rookt, kun je de werking niet onderscheiden, de psychedelische helderheid wordt door de gerookte cannabis overstemd, de roes wordt niet meer als bijzonder, maar eerder als onaangenaam lang ervaren.
Was dich auch interessieren könnte...
Decarboxyleren met Rüdiger in de oven
Hoe activeer je het kruid?
Ongeacht hoe je het nu wilt eten, je moet je cannabis vóór het verwerken altijd eerst activeren. Puur kruid kun je, licht verkruimeld, in een afgedekte schaal bij 120°C in de oven schuiven. Na een uur zouden de werkzame stoffen volledig geactiveerd moeten zijn. Daarbij ruikt echter het hele huis zeer kruidig en smaakt de cannabis achteraf zeer flauw.
Decarboxyleren met Rüdiger in waterbad (60 minuten)
Een andere variant is om het materiaal in een afgesloten inmaakpot minstens een uur in kokend waterbad te verhitten. De aromatische terpenen blijven in de bloemen. Dan vindt de activering plaats bij het koken van hasjboter, daarvoor wordt het plantenmateriaal met boter en water minstens een uur gekookt en daarna worden de planten uitgezeefd. Van de afgekoelde vloeistof kan de werkzame boter afgeschept worden. Als op deze manier bijproduct met onbekend werkstofgehalte is uitgekookt, moet je echter de dosis door zelfproeven vaststellen. Het zou wel goed zijn om te weten of een persoon eerder een theelepel of meerdere eetlepels vol boter nodig heeft. Bij langer verhitten van boter moet je altijd met extra verdunning, of met waterbad werken, omdat boter snel kan verbranden, wat tot gevolg zou hebben dat de hele waardevolle bereiding bederft.
Overigens: de „uitgedampte“ resten uit een vaporizer zijn in de regel nog verrassend potent en altijd volledig geactiveerd. Het gebruinde materiaal kan direct zo gegeten worden. 0,2 tot 0,3 gram kunnen al zeer verrassend werken.
