Tıbbi cannabis inhalasyonunun yasaklanmasına ilişkin § 24 MedCanG hakkındaki yazımız ilginç bir tepkiye yol açmıştır. Şimdiye kadar tartışılan konu, kuralın diğer insanların cannabis tüketiminden çocukları koruyup korumaması idi. Ancak bir okuyucu ters durumu işaret ediyor: hastalar kendileri çocuk olabilir. Böyle durumda, yasak tam olarak korumaya çalıştığı kişileri hedef alıyor.
📑 Inhaltsverzeichnis
Başlangıç noktamız şu yazımızdır: Hastaların solunumla tüketemediği yerler: § 24 MedCanG açıklandı. Orada gösterdik ki, § 24 MedCanG, § 5 Absatz 2 KCanG’ye atıfta bulunarak bilinen yasaklı bölgeleri (okullar, çocuk oyun alanları, yaya bölgeleri ve diğerleri, her biri görüş mesafesi dahil olmak üzere) tıbbi cannabis’in inhalasyonla kamusal tüketimine uyguluyor. Norm amacında „kamusal alanda çocuk ve gençlik koruması“ başlığını taşısada, § 5 Absatz 1 KCanG’ye atıfta bulunmuyor, yani reşit olmayan kişilerin doğrudan varlığında tüketimi düzenleyen paragrafı.
Hukuk eğitimi almış cannabis hastası Roman Quadflieg, daha önce bizi bu norm hakkında uyaran kişi, tartışmada eksik olan bir düşünceyi tamamlıyor.
Gözden kaçan grup: hastalar olarak çocuklar
Yer yasağının arkasındaki düşünce, okullar ve oyun alanlarının yakınında, cannabis tüketiminin görüntüsünden korunacak çocuklar olduğudur. Ancak çocuklara bakılan açıdan çıkıyor ki, çocuklar sadece etraftaki kişiler değil, tedavi gören kişiler de olabilirler.
Bu grubun önemli sayılarda olduğu kanıtlanabilir. Saarland Üniversite Hastanesi’nde çok yaşlı palyatif tıp ve çocuk ağrı terapisinin merkezinin başkanı Prof. Dr. Sven Gottschling, Eylül ayının başında Ippen-Medien’de (yazar Oliver Stock) yayınlanan bir makalede, merkezinde „500’den fazla çocuk ve dört haneli sayıda yetişkin“in cannabis eczacılıklarıyla tedavi edildiğini bildirmiştir. Makale kendisi maliyetlerin geri ödenmesindeki sorunlar hakkındadır, kamusal tüketim hakkında değil. Bizim bağlamımız için sadece bu tek, iyi belgelenmiş gerçeği taşır: Çocuklar ve gençler de cannabis hastalardır; örneğin palyatif bakım ve ağrı terapisinde.
Bir çocuğun cannabis eczacılıklarıyla tedavi edilip edilmediği ve nasıl tedavi edildiği, yalnızca hekim kararıdır ve bu yazının konusu değildir. Biz sadece yasal soruyla ilgileniyoruz: § 24 MedCanG’nin yer yasağı, tesadüfen reşit olmayan hastalar için ne anlama geliyor.
Önemli: yasak sadece inhalasyona uygulanır
Bu noktada kesinlik gerekli, yoksa sorunu abartmış oluruz. § 24 MedCanG açık şekilde sadece „inhalasyonla“ tüketimi, yani buharlaştırma ve sigara içmeyi kapsar. Aynı maddeyi yağ, damla veya kapsül şeklinde alanlar bu norm kapsamına girmez ve her yerde alabilirler.
Bu, çocuk ve gençlik tıbbında önemlidir, çünkü orada sıklıkla ağızdan alım biçimleri kullanılır; örneğin dronabinol damlaları. Bu durumlar için yasaklı bölge sorusu baştan itibaren ortaya çıkmaz. Yani iddia şu değil: tüm genç hastalar oyun alanında etkilenir. İki daha dar nokta geçerli kalır.
- Somut durum: terapisi inhalasyona bağlı olan hastalar, çünkü hızlı etkisi gerekiyor; örneğin ağrı artışlarında veya spastisite durumunda. Onlar için yer yasağı yaştan bağımsız olarak geçerli.
- Temel nokta: § 24 MedCanG tıbbi ihtiyaç için istisna tanımaz, tedavi edilen kişinin yaşından bağımsız olarak. Zorluk durumu hükmü, ihtiyaç gözlemlenmesi ve tedavi edilen kişinin reşit olmayışının farklı muamele alacağına dair hiçbir belirti yoktur.
Gerekçenin zayıfladığı yerler
Yasama organı yasağı, çocuk ve gençlik koruması anlamında tüketim teşviklerini mümkün olduğunca önlemekle gerekçelendirmiştir. Bu, tıbbi cannabis’in inhalasyonu için de geçerli olur, „çünkü bu durumda dışa yönelik çocuk ve gençlerin üzerindeki etkiye göre tıbbi olmayan amaçlar için cannabis tüketiminden ayırt edilemez“ (Bundestagsdrucksache 20/8704, sayfa 147). Taşıyıcı düşünce bir karışıklık tehlikesidir.
Quadflieg’in itirazı tam buraya takılır. Bunun için eşdeğer bir alternatif olmayan bir ilaç söz konusu olduğunda, teşvik düşüncesi zor tutunur. Ve inhale eden kişi kendisi genç bir hasta olduğunda çöker: Sağlıklı çocuklardan tüketim teşviklerini uzak tutması gereken gençlik koruması, kendi ilaçını alan hasta bir çocuğa karşı döner. Normun amacı ve etkisi bu durumda bir birinden ayrılır.
Tartışılması gereken bir soru kalır; kesin bir şey değil. Hasta istisnasının bir kanıt gerektirdiğini ve inhalasyona bağlı reşit olmayan hastaların sayısının küçük olması gerektiğini söylenebilir. Ancak ikisi de, normun bu durumlar için hiçbir çözüm öngörmemesini değiştirmez; diğer hukuk alanları benzer çatışmaları bireysel durumların tartılmasıyla çözerler.
Mevcut reform önerilerinin ne değiştirdiği – ve ne değiştirmediği
Devam eden tartışmada yasaklı bölgeler ile ilgili girişimler masada yatıyor. Die Linke fraksiyonu „Sağlığı Koru – Cannabis’i Yasal Kıl“ başlıklı önerisinde (Bundestagsdrucksache 21/3912, 29 Ocak 2026), madde 2 harf c kapsamında, „yasaklama politikasının kalıntıları“nın kaldırılmasını talep ediyor: „tüketim mesafe yükümlülükleri kaldırılacak ve sigara içme yasağı düzenlemeleriyle eşit muamele sağlanacak.“ Farklı bir durum Potsdam Die Linke parti konferansına sunulan bir öneriye taalluk ediyor. Haziran 2026’da önerge P.06, diğerleri arasında Leipzig-Kuzey Şehir Örgütü ve Bavyera Özerklik Engelliler Politikası Çalışma Grubu tarafından sunulmuş, § 24 MedCanG’nin yer bağımlı tüketim yasağını „yerini doldurmaksızın geçersiz“ ilan etmeyi talep ediyor ve ilaçların tekrar yer bağımsız şekilde alınabilmesini etkinleştiriyor. Önerge ayrıca normun bu kadar saldırıya açık kılan noktayı adlandırıyor: § 27 MedCanG, § 24’ye karşı ihlaller için hiçbir para cezası olgusunu öngörmediğinden, etkilenen kişilerin aleyhte dava açabileceği bir karar yoktur. Böylelikle, normun incelenebileceği bir mahkemeye giden yol da yoktur. Parti konferansının yayınlanan karar listesinde P.06 görünmez; orada kararlaştırılmadı. Ondan ne oldu, kamuya açık olarak belgelenmiş değil.
Buna karşılık Bundestag fraksiyonunun önerisi yalnızca Tüketim Cannabis Kanunu’nun tüketim mesafe yükümlülüklerine yöneliktir. § 24 MedCanG’yi ve tıbbi alımın yer bağımsız olması gerekip gerekmedığini sorusu ele almaz. Tartışma bu nedenle iki ayrı yerde yapılır: Partide normu doğrudan saldıran bir önerge var; parlamentoda yok. Metni okuyan kişi orada inhalasyon yapan hastalar için hiçbir düzenleme bulamaz; en azından, kendileri reşit olmayan olanlar için hiçbir şey bulamaz.
Roman Quadflieg bunu daha keskinlikle değerlendirir. Onun görüşünce, bu yaklaşım § 24 MedCanG’nin sorununu tam olarak çözmez: Almanya’da eyalet meselesi olan sigara içme yasağı ile eşit muamele, tüm federal yönetimdeki tek düzenlemeler yerine federal eyaletlerde homojen olmayan kurallar sağlar ve hastalar – ayrıca çocuklar – daha da sigara içme alanlarına yönlendirilir. „Gizleme“den bahsediyor. Bu onun değerlendirmesi, bizim değil; ancak kanıtlanabilir bir noktaya vuruş yapıyor: Tıbbi özel durum şu ana kadar yazılı reform metinlerinde yer almıyor.
Geriye kalan
Bu gösterge, ilk yazımızda tanımladığımız körlemesi, insani bir boyut ekleyerek genişletiyor. § 24 MedCanG sadece çocukları doğrudan koruyan paragrafı bırakıp gitmiyor. Ayrıca bir çocuğun kendisinin hasta olduğu ve alımına bağlı olabileceği durumunu da düşünmez. Ağızdan alım terapisi söz konusu değil, inhalasyon söz konusu; ve her iki durumda da tıbbi ihtiyacı gözlemleyen bir düzenleme eksik.
Tüketim Cannabis Kanunu’nun devam eden değerlendirilmesi § 5 KCanG’nin bazı bölümlerini zaten sorgulamıştır. Bunda, § 24 MedCanG’deki atıf ve reşit olmayan hastalar için özel durum incelenip incelenmeyeceği, şu ana kadar açık değildir. Konuda kalmaya devam ederiz.
Not: Bu yazı hukuki veya sağlık tavsiyesi değildir ve ne avukatlık ne de tıbbi tavsiyenin yerini almaz. İlaçların seçimi ve verilme biçimi hakkında karar yalnızca tedavi edici hekim tarafından alınır; devam eden tedaviler kendi başlarına değiştirilmemelidir. Tedavi edilen çocukların sayısına ilişkin bilgiler, Prof. Dr. Sven Gottschling’in alıntı yapılan açıklamasını yansıtır; temel medya raporu maliyetlerin geri ödenmesini; § 24 MedCanG’nin tüketim yasağını değil. § 24 MedCanG’nin hukuki değerlendirmesi, yorumlama durumunu ve ipucu verenin argümanını yansıtır; bireysel durum için avukatlık tavsiyesi gereklidir.
Sollten minderjährige Patienten von Ortsverboten für Medizinalcannabis ausgenommen werden?
Kaynaklar: Tıbbi Cannabis Kanunu, § 24; Tüketim Cannabis Kanunu, § 5, her biri gesetze-im-internet.de’deki metne göre; Cannabis Kanunu’na ilişkin yasa tasarısı, Bundestagsdrucksache 20/8704, 9 Ekim 2023, sayfa 147; „Kasa Maliyetlerinde Cannabis-Kaos: Doktorlar Ölümcül Sonuçlar Konusunda Uyarıyor“, Ippen-Medien (u.a. hna.de), yazar Oliver Stock, 3 Eylül 2026, Prof. Dr. Sven Gottschling’in alıntısıyla birlikte; önerge P.06 „Die Linke’nin meşru olmayan paradigma değişimini sağlık, engelli ve uyuşturucu politikasında düzeltmek“, Die Linke Partisi 10. Parti Konferansı, 1. Oturum, Potsdam, 19-21 Haziran 2026; Roman Quadflieg’in ipucu ve argümanı; kendi raporları. Temel norma yönelik derinlemesine bilgi: § 24 MedCanG hakkında yazımız.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
