De Bundestag debatteert over de herziening van de Wet medische cannabis, en daarmee over een verzendverbod voor cannabisbloemen en de vraag wie de behandeling in de toekomst betaalt. We hebben tien vragen aan brancheorganisatie Cannabiswirtschaft (BvCW) gesteld, ook ongemakkelijke. De organisatie heeft alles beantwoord.
📑 Inhaltsverzeichnis
- Transparantie over dit interview
- „Het lijkt momenteel onwaarschijnlijk dat de gelijkstelling in deze wetgevingsperiode opnieuw wordt ingevoerd“
- Wanneer individueel belang en branchepositie uit elkaar vallen
- Verzendverbod: „De oplossing ligt niet in pauschaalbverboden“
- Teeltvereenigingen als maatstaf
- Keuzetoetsen: een antwoord dat opvalt
- Het getal dat niemand erhebt
- Het staatsproductieprogramma: „Deze fouten zijn verholpen“
- De verliezers, over wie niemand spreekt
- Wat de branche zelf beter zou moeten doen
- De dag na de vaststelling
- Inleiding
- 💬 Fragen? Frag den Hanf-Buddy!
Twee stemmen hebben geantwoord: Kathrin Konyen, bestuurslid en coördinator van het vakgebied medische cannabis, behandelt de medisch-fachelijke vragen. Michael Greif, directeur van de organisatie, antwoordt op de punten met betrekking tot de brancheorganisatie en regelgeving. Beide stellingnames geven volgens de organisatie de officiële positie van de BvCW en zijn bestuur weer.
Transparantie over dit interview
Dit artikel is redactioneel en niet betaald. De BvCW is een brancheorganisatie, geen advertentieklant van Hanf Magazin, en er is geen tegenvergoeding afgesproken voor publicatie. De antwoorden liggen ons schriftelijk en geautoriseerd voor.
Een opmerking hoort er toch bij: naast haar vrijwilligerswerk in het BvCW-bestuur werkt Kathrin Konyen voor het medische-cannabisbedrijf Canify. Ze beantwoordt in dit interview de vragen over vergoeding en voorziening, dus onderwerpen die het bedrijf van haar werkgever raken. We vinden dit openbaarmakingswaardig, ook al geven de antwoorden de positie van de organisatie weer en niet die van een afzonderlijk bedrijf.
„Het lijkt momenteel onwaarschijnlijk dat de gelijkstelling in deze wetgevingsperiode opnieuw wordt ingevoerd“
De BvCW begroet de versoepeling bij therapieproeven, maar eist de herinvoering van de reguliere vergoedingsbevoegdheid voor bloemen. Hoe realistisch is deze eis in deze wetgevingsperiode?
Kathrin Konyen: De grotendeels intrekking van de aan het eind van juli via de GKV-Finanzstabilisierungsgesetz ingevoerde verplichting tot een zesmaandse therapieproef met cannabis-geneesmiddelen was een belangrijke stap voor verzekeringsveiligheid. Dit maakt het mogelijk dat medische cannabisextracten in de meeste gevallen weer direct kunnen worden voorgeschreven.
Kathrin Konyen: Het feit dat bloemen echter regulair niet meer kunnen worden vergoed, betekent voor veel patiënten echter een aanzienlijke financiële en gezondheidsbelasting. Het lijkt momenteel onwaarschijnlijk dat de gelijkstelling van bloemen met extracten in deze wetgevingsperiode opnieuw wordt ingevoerd. Als organisatie zullen we deze positie echter voortdurend in de komende politieke processen inbrengen, ook na deze wetgevingsperiode.
Wanneer individueel belang en branchepositie uit elkaar vallen
In het bestuur van de BvCW zitten vertegenwoordigers van bedrijven. Is het dan niet soms moeilijk om een gemeenschappelijke positie te vinden die uiteindelijk niet in het eigen zakelijke belang ligt?
Michael Greif: Onze bestuursleden zetten zich vrijwillig in voor de organisatie als geheel. Dit vereist bij elke beslissing eerst aandacht voor de hele branche in plaats van voor het individuele bedrijf. De standpunten van de BvCW ontstaan in dialoog over de hele waardeketen en zijn gericht op gemeenschappelijke principes: rechtszekerheid, kwaliteit, patiëntveiligheid en jeugdbescherming.
Michael Greif: Dat individuele belangen en de belangen van de branche als geheel in afzonderlijke gevallen uit elkaar kunnen vallen, kan natuurlijk voorkomen. Het beslissende punt is consensus: een betrouwbare, rechtszekere kader biedt op lange termijn meer voordelen voor alle marktdeelnemers dan een voordeel voor individuen in een onzekere omgeving.
Verzendverbod: „De oplossing ligt niet in pauschaalbverboden“
De organisatie spreekt voor producenten, handelaren, apotheken en telemedische aanbieders tegelijk. Bij het verzendverbod hebben deze groepen tegengestelde belangen. Hoe vindt de BvCW daar een positie voor?
Michael Greif: Precies dat is de sterkte van de BvCW: we brengen de hele waardeketen aan één tafel en modereren dit interne debat, zodat we extern met een gezamenlijke positie naar voren kunnen treden.
Michael Greif: Over het onderwerp verzendverbod bestaat een duidelijke gezamenlijke lijn, die we delen met vakorganisaties van artsen, apotheken, industrie en patiëntenvertegenwoordiging: we wijzen een pauschaalbverbod voor medische cannabisbloemen af. Het zou vooral patiënten met beperkte mobiliteit treffen, met name in landelijk gebied, die afhankelijk zijn van continue, drempelvrije voorziening.
Michael Greif: Tegelijkertijd nemen we de waargenomen marktontwikkelingen serieus. De oplossing ligt echter niet in pauschaalbverboden, maar in de consistente handhaving van bestaande regels in het reclamerecht voor geneesmiddelen, beroepsrecht, geneesmiddelenrecht en apotheekrecht. Dit beschermt patiënten en garandeert kwaliteit op alle voorzieningswegen, ter plaatse en digitaal.
Teeltvereenigingen als maatstaf
Wat gebeurt er met de teeltvereenigingen als het beleid verder terugkrabbelt, en interesseert dat de economische branche überhaupt?
Michael Greif: Al nu remmen buitensporige bureaucratische obstakels de teeltvereenigingen. Verder terugkrabbelen van het beleid zou deze sector flink belasten, ook al genieten gelicentieerde vereenigingen van enige bescherming vanwege hun zevenjarige vergunning.
Michael Greif: De cannabisbranche heeft groot belang bij functionerende teeltvereenigingen. Om deze reden heeft de BvCW de oprichting van de Bundesarbeitsgemeinschaft Cannabis-Anbauvereinigungen (BCAv) actief ondersteund. Het succes van cannabisteeltvereenigingen is een maatstaf voor het succes van de cannabiswet. Ze dragen bij tot jeugdbescherming, kwaliteitsbewaking en terugdringing van de illegale markt.
Michael Greif: Bovendien zijn teeltvereenigingen, die zelf op niet-commerciële basis moeten worden georganiseerd, ook een economische factor. Ze hebben behoefte aan professionele producten en diensten uit de economie, van gebouwverhuur tot teeltaccessoires tot zaad en laboratoriumanalyse.
Keuzetoetsen: een antwoord dat opvalt
De organisatie heeft keuzetoetsen over cannabisbeleid ingediend. Welk antwoord van de partijen heeft u het meest verrast?
Michael Greif: Positief vast te stellen is dat we op de hervormbehoefte in de sectoren industriële hennep en medische cannabis partijoverstijgende constructieve reacties hebben ontvangen. Dit toont aan dat er op dit onderwerp een gemeenschappelijke gespreksgrondslag bestaat waarop voort kan worden gebouwd.
Michael Greif: Het meest opmerkelijk was het antwoord van de AfD-afdeling Sachsen-Anhalt, die schreef dat cannabis „Duitse sterken“ zoals discipline, prestatiegerichtheid en geestelijk prestatievermogen aangreep. Dit toont aan hoe sterk het debat in sommige delen nog altijd wordt gekenmerkt door ideologische denkbeelden.
Het getal dat niemand erhebt
Welk getal over de Duitse markt mist u het meest, en waarom erhebt niemand het?
Michael Greif: Er ontbreekt een representatief getal over hoe hoog het aandeel van consumenten in Duitsland is die hun behoefte via legale, kwaliteitsverzekerde bronnen dekken en hoe groot de resterende illegale markt is. Eerste studies zoals het EKOCAN-tussenrapport geven waardevolle aanwijzingen.
Michael Greif: Dit kengetal is essentieel om het succes van de gedeeltelijke legalisering te beoordelen, de werkelijke totale vraag in te schatten en inkomstenpotenties door een cannabisbelasting realistisch te berekenen.
Michael Greif: Omdat zelfverbouw en teeltvereenigingen onvoldoende zijn, hebben we wetenschappelijke modelprogramma’s nodig voor gereglementeerde afgifte in gespecialiseerde winkels („pijler 2″) om precies deze kennislacune op te vullen. Degelijke dataverzameling gaat natuurlijk altijd gepaard met overeenkomstige kosten. We bereiden ons hierop voor en zijn van plan in 2027 te publiceren.
Het staatsproductieprogramma: „Deze fouten zijn verholpen“
Het staatsproductieprogramma was vanaf het begin klein vergeleken met invoer. Was het een fout?
Kathrin Konyen: Het was een grote vooruitgang dat de toen nieuwe Wet cannabis als medicijn in 2017 eindelijk legale medische cannabisteelt in Duitsland mogelijk maakte. De bureaucratische aanbestedingsprocedure, die vanwege fouten moest worden herhaald, leidde tot aanzienlijke vertragingen en de totale teelthoeveelheid werd te streng gereglementeerd. Slechts drie bedrijven kregen vergunning voor teelt.
Kathrin Konyen: Deze fouten zijn eindelijk verholpen met de nieuwe Medische cannabiswet (MedCanG) vanaf 01.04.2024: het rigide aanbestedingssysteem is vervangen door een vergunningsprocedure. Sindsdien kunnen bedrijven, mits zij aan kwaliteitsnormen voldoen, flexibel op vraag reageren en overeenkomstige hoeveelheden produceren.
De verliezers, over wie niemand spreekt
Wie zijn de verliezers van de ontwikkelingen sinds 2024, over wie niemand spreekt?
Kathrin Konyen: Het grootste lijden hebben ernstig zieke patiënten die hun medische cannabisbloemen niet meer door de ziektekas vergoed krijgen. Sommigen wijken uit naar telemedische diensten, wier beperking wordt besproken, wat hen opnieuw aanzienlijk zou treffen.
Kathrin Konyen: Dat spelers op de illegale markt nu deels geen of minder zaken doen, was een doel van de hervorming. Aan de andere kant hebben spelers in de legale cannabisbranche naar aanleiding van de legaliseringsaankondiging van de toenmalige ampel-regering in bedrijven geïnvesteerd om vanaf het begin op de markt aanwezig te zijn. Aan hen werd door de niet-invoering van gespecialiseerde winkels, niet eens in het kader van modelprogramma’s („pijler 2″), de geplande bedrijfsgrondslag ontnomen, wat tot verschillende faillissementen en wijzigingen in bedrijfsactiviteiten leidde.
Wat de branche zelf beter zou moeten doen
Wat zou de branche zelf beter moeten doen voordat ze opnieuw iets van het beleid vraagt?
Michael Greif: We stellen onszelf continu hoge eisen. Dit omvat niet alleen formeel nalevingvoldoen van kwaliteitsbewaking, productveiligheid en jeugdbescherming, maar ook het voortdurend bevorderen van deze als betrouwbare standaard op eigen initiatief en transparant opereren tegenover de autoriteiten.
Michael Greif: Voor ons horen eigenverantwoordelijkheid en politieke vorderingen bij elkaar. We stellen normen waar we zelf kunnen handelen en verwachten van het beleid betrouwbare, praktische randvoorwaarden, zodat deze normen effect hebben.
Michael Greif: Er zijn echter branchespelers buiten onze organisatie die door regelschendingen, bijvoorbeeld bij advertentierichtlijnen, opvallen. Hier zouden meer afmaningen van ongeoorloofde praktijken binnen de branche en meer toezicht door autoriteiten zinvol zijn, zodat gedrag van zwarte schapen niet leidt tot strengere wetten en verboden voor iedereen.
De dag na de vaststelling
Als de Bundestag de herziening in deze vorm vaststelt: wat is de eerste stap van de organisatie de dag erna?
Michael Greif: Als het wetsvoorstel in de huidige vorm zou worden aangenomen, zullen we contact opnemen met het Federale Ministerie van Volksgezondheid met vragen hoe het de daaruit voortvloeiende problemen wil oplossen. We zullen het publiek ook in deze periode goed informeren en het beleid blijven ondersteunen als betrouwbare, zakelijke gesprekspartner. We brengen nu al de ervaringen en beoordelingen van onze leden uit de praktijk in.
Michael Greif: We zouden de gevolgen in de voorzieningen praktijk volgen en het beleid, de ministeries en de autoriteiten transparant feedback geven over de daaruit voortvloeiende problemen en oplossingsvoorstellen indienen. Goed vakbondswerk eindigt niet met een Bundestagbesluit, het begeleidt de wetgeving en haar implementatie met praktische expertise.
Michael Greif: Trouwens, we verwachten niet dat de herziening van de MedCanG zoals die momenteel voorligt een meerderheid kan behalen, maar dat gezond verstand en voorzichtigheid tot een zinvollere aanpassing leiden.
Inleiding
Twee punten zijn opmerkelijk in deze antwoorden. Ten eerste erkent de organisatie dat de terugkeer van bloemen naar regelvergoeding in deze wetgevingsperiode „onwaarschijnlijk“ is. Dit is directer dan vakbonden zich meestal uitlaten over hun eigen vorderingen, en het komt overeen met het beeld dat de ongelijke rechtspraak van de sociale rechtbanken momenteel schetst.
Ten tweede verschuift de BvCW het debat over het verzendverbod weg van de vraag „toestaan of verbieden“ naar de handhaving van het geldende recht. Deze lijn sluit aan bij het advies dat aanwezigheidsverplichting en verzendverbod kunnen mislukken op EU-recht.
Sollten Cannabisblüten wieder regulär von der Krankenkasse erstattet werden?
Open blijft wat er gebeurt met patiënten voor wie beide samenvallen: geen vergoeding en een bemoeilijkerde bezorgingsroute. Op deze vraag heeft tot dusver niemand een antwoord, noch de organisatie noch het beleid.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
