Nauwelijks een andere spijsolie wordt zo vaak verkeerd gebruikt als hennepolie. Ze belandt in de pan, wordt heet, wordt bitter, en daarna staat er een olie in het rek die niemand meer aanraakt. In de tweede aflevering van onze column met Gerda Steinfellner gaat het erom waarom dat zo is en wat je er in plaats daarvan mee kunt doen.
📑 Inhaltsverzeichnis
Deze column ontstaat in samenwerking met Gerda Steinfellner, voedingswetenschapster en medeoprichter van het Oostenrijkse bedrijf voor eetbare hennep Hanfland. Wij vermelden deze dubbele rol in elke aflevering. Redactioneel is het Hanf Magazin verantwoordelijk voor de bijdragen, er wordt niet voor betaald.
Het vetzuurprofiel is waar het om draait
Hennepolie bestaat overwegend uit meervoudig onverzadigde vetzuren. Juist deze structuur maakt de olie voedingsfysiologisch interessant en maakt haar tegelijk gevoelig in de pan. Meervoudig onverzadigd betekent dat de vetzuren meerdere dubbele bindingen bevatten, en elk daarvan is een plek waar het molecuul onder invloed van hitte, licht en zuurstof kan reageren.
Bij verhitten gebeuren er twee dingen tegelijk. De gewenste vetzuren worden veranderd, en er ontstaan verbindingen die er eerst niet waren. Wat je proeft, is meestal het tweede deel: de olie wordt bitter of ranzig. Het rookpunt, dat velen als enige kengetal gebruiken, is daarbij slechts de zichtbare grens. De verandering begint duidelijk eerder, zonder dat er iets rookt.
Waarvoor hennepolie in plaats daarvan geschikt is
De regel is eenvoudig: koud gebruiken, laat toevoegen. In de dressing, over het kant-en-klare gerecht, in dips en smeersels, in de smoothie. Wie warm wil eten, voegt de olie na het koken toe, niet ervoor. Over gekookte aardappelen of in een soep die niet meer op het fornuis staat past ze goed, omdat de restwarmte de smaak draagt zonder de olie te belasten.
Qua smaak heeft hennepolie een duidelijke, licht nootachtige en grasachtige noot. Het is geen neutrale olie die je naar believen inzet, maar een olie met een eigen handschrift. Wie haar voor het eerst gebruikt, doseert beter spaarzaam.
Waaraan je goede kwaliteit herkent
Omdat de olie gevoelig is, bepaalt de behandeling na het persen bijna net zoveel als de grondstof. Drie dingen zijn in de winkel te herkennen:
- De fles. Donker glas is geen designdetail, maar bescherming tegen licht. Heldere flessen zijn bij zo’n gevoelige olie een slecht teken.
- De perswijze. Koudgeperst betekent dat er tijdens het persen geen warmte is toegevoerd. Bij hennepolie is dat de voorwaarde om het vetzuurprofiel überhaupt te behouden.
- De datum. Hennepolie is geen voorraadproduct. Hoe verser, hoe beter, en na het openen hoort ze in de koelkast.
Hoe hennepzaden als grondstof zijn samengesteld, staat in onze bijdrage over het voedingsprofiel van hennepzaden. De eerste aflevering van deze column behandelde gekiemde hennepzaden.
Opmerking: Deze bijdrage dient ter informatie en vormt geen gezondheids- of werkingsclaim. Gegevens over voedingsmiddelen vervangen geen voedingsadvies.






































