De geplande herziening van de Wet Medicinale Cannabis moet online eerstvoorschriften en verzending van cannabisbloemem verbieden. Een juridische analyse stelt dat beide bepalingen uniesrechtelijk aanvechtbaar zijn, met redeneringen die ook voor leken goed te volgen zijn.
📑 Inhaltsverzeichnis
Het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet Medicinale Cannabis ligt ter beoordeling bij de gezondheidscommissie. De kern bestaat uit twee verboden: een eerstvoorschrift voor cannabisbloemem mag alleen nog plaatsvinden na persoonlijk contact met een arts, en de handel per post in bloemem moet worden verboden. Bezorgdiensten van apotheken ter plaatse blijven toegestaan.
In een juridische analyse kritiseert Franziska Katterbach, partner bij Fieldfisher Germany, dat beide verboden waarschijnlijk niet tegen een uniesrechtelijke evenredigheidstoets stand zouden houden. Wij geven haar redenering weer, zonder ons aan te sluiten bij haar conclusies. Niets hiervan is definitief beslist.
Het coherentie-argument
Het eerste bezwaar betreft de aanwezigheidsverplichting. Volgens het onderzoek kan een Duitse regeling niet verhinderen dat patiënten zich door artsen in het buitenland laten behandelen. Om juridische redenen geldt de verplichting daar niet.
Dit leidt tot het verwijt van incoherentie. Het Europese Hof van Justitie verlangt van een beperking dat deze het genoemde doel daadwerkelijk op coherente en systematische wijze nastreeft. Een regel die dezelfde handeling binnenlands verbiedt maar in het EU-buitenland niet kan bereiken, voldoet daar volgens deze lezing niet aan. Het verplaatst het gedrag in plaats van het tegen te gaan.
Het argument tegen het verzendverbod
Het tweede bezwaar betreft de verzending. Een algemeen verbod raakt het vrije verkeer van goederen en moet daarom worden gerechtvaardigd. Het onderzoek acht de gegeven rechtvaardiging niet sluitend, met name op basis van een vergelijking uit het Duitse recht zelf: terwijl de verzending van een apothekerplichtige, door arts voorgeschreven waar verboden moet worden, blijft het particuliere eigen kweek van tot drie cannabisplanten toegestaan en praktisch ongecontroleerd.
Wie dus betoogt dat verzending vanwege misbruikrisico moet worden verboden, moet verklaren waarom dezelfde wetgever ongecontroleerde eigen kweek toestaat. Deze tegenstelling is de kern van het bezwaar.
Waar het proces staat
Het voorstel werd op 3 december 2025 ingediend en op 18 december 2025 in eerste lezing naar de gezondheidscommissie verwezen. Op 14 januari 2026 vond de openbare hoorzitting plaats. Sindsdien ligt het voorstel in de commissie, een aanbeveling is er niet, een datum voor verdere stemmingen evenmin. Het bestaande recht blijft dus van kracht; telemedische voorschriften en verzending via apotheek zijn onveranderd mogelijk.
De politieke druk achter het voorstel hebben we meerdere keren beschreven, bijvoorbeeld toen importcijfers ter rechtvaardiging van strengere regels werden gebruikt. Hoe de branche hier zelf tegen aankijkt, hebben we van Can Ansay in een interview gehoord, en welke rol de vrije apotheekkeuze daarin speelt, hebben we afzonderlijk uitgewerkt. Wie wil weten wat voor eigen betalers zonder verzekeringsdekking in het verschiet ligt, vindt dat in ons artikel over het privérecept.
Een juridisch onderzoek beslist niets. Het wijst echter op de plaatsen waar een wet later aanvechtbaar zal zijn, en beide genoemde punten zullen in de verdere procedure een rol spelen.
Bronnen: Wetsvoorstel van de regering, Drucksache 21/3061; Juridische analyse van Franziska Katterbach, Fieldfisher Germany; Newsletter van branchevereniging Cannabiswirtschaft van 21 oktober 2026; Procedurestand volgens gegevens van de Duitse Bondsdag. Stand: 21 oktober 2026. Dit artikel geeft een externe juridische opvatting weer en vervangt geen juridisch advies.









































