De geplande wijziging van de Medicinale Cannabiswet leidt tot groeiende kritiek in de gezondheidssector. Hoewel de wetgever strengere regels wil invoeren om misbruik in te dammen, waarschuwen apotheken, brancheVertegenwoordigers en farmaceutische bedrijven voor pauschaale ingrepen in beproefde voorzieningsstructuren. Het debat concentreert zich op een mogelijk verzendverbod voor bloemen en een feitelijke verplichting tot persoonlijke artsencontacten ter plaatse.
📑 Inhaltsverzeichnis
- Krimpende apothekerlandschap als uitgangspunt
- Waarom de koerier de verzending niet vervangt
- Ontbrekende alternatieven in het totaalsysteem
- Télégeneeskunde tussen kwaliteit en pauschaald wantrouwen
- Wie zou vooral getroffen worden
- Gerichte regulering in plaats van pauschaale verboden
- Hervorming met open afloop
- 💬 Fragen? Frag den Hanf-Buddy!
Krimpende apothekerlandschap als uitgangspunt
Vanuit het perspectief van de apotheekpraktijk treft de hervorming op een reeds gespannen voorzieningssituatie. Dr. Christiane Neubaur, bestuurslid van de Vereniging van Cannabis voorzienende Apotheken e. V. (VCA), wijst erop dat het aantal apotheken in Duitsland tussen 2020 en 2025 is gedaald van 18.753 naar 16.601. Met name in landelijke gebieden is de voorzieningssituatie hierdoor aanzienlijk verslechterd.

Tegelijkertijd stijgt de vraag naar gespecialiseerde geneesmiddelenverzorging. Ongeveer 18 procent van de apotheken, zo’n 3000 bedrijven, verstrekken medicinaal cannabis. Hoeveel hiervan over een verzendhandelsvergunnning beschikken, is statistisch niet vastgesteld. Bekend is echter dat zowel grote als kleinere apotheken verzendoplossingen gebruiken om patiënten buiten de drukke bevolkingscentra te bereiken. Een pauschaaal verzendverbod zou daarom vanuit het perspectief van apotheken vooral degenen treffen die toch al beperkte toegang tot voorzieningen hebben.
Waarom de koerier de verzending niet vervangt
In het politieke debat wordt de apotheekbezorgservice vaak aangeduid als alternatief voor verzending. Neubaur acht dit betoog vakkundig onhoudbaar. De koerier wordt rechtelijk duidelijk geregeld en maakt deel uit van de directe voorziening volgens de Apothekenbetriebsordnung (Apotheekbedrijfsregeling). Het vereist dat de koerier deel uitmaakt van het apothekepersoneel en aan instructies is gebonden.
Economisch gezien is de koerier op korte afstanden ingesteld. Regelmatige leveringen over grotere afstanden vallen daar niet meer onder en komen feitelijk neer op verzending. Een uitbreiding van de koerier zou voor apotheken stijgende personeels-, voertuig- en bedrijfskosten betekenen. Voor patiënten ontstaat daarvoor lange reisafstanden of – in het geval van immobiele personen – volledige uitsluiting van de voorziening.
Ontbrekende alternatieven in het totaalsysteem
Ook vanuit het perspectief van de brancheconomie dreigen structurele misverhoudingen. Dirk Heitepriem, voorzitter van de Brancheorganisatie Cannabiswirtschaft e. V. (BvCW), ziet het debat over misbruik als symptoom van een onopgelost systeemvraagstuk. Naast zelfteelt en teeltverenigingen ontbreekt nog steeds een gecontroleerde, commerciële structuur voor niet-medisch gebruik. De oorspronkelijk aangekondigde tweede pijler van de wet is politiek nooit geïmplementeerd.
Talrijke aanvragen voor wetenschappelijk begeleid modelprojecten bij het Federaal Instituut voor Landbouw en Voeding (Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung) brachten het grote belang van gemeenten, wetenschap en industrie aan het licht. Goedkeuringen zijn echter tot dusver uitgebleven. In plaats van nieuwe legale toegangen te creëren, wordt nu de medische voorziening verder beperkt.
Télégeneeskunde tussen kwaliteit en pauschaald wantrouwen
Een centraal punt van de hervorming is de toekomstige rol van télégeneeskunde. Antonia Menzel, voorzitter van de Federale Associatie van Farmaceutische Cannabinoïdebedrijven e. V. (BPC), kritiseert dat het huidige wetsvoorstel niet onderscheid maakt tussen serieuze en problematische aanbieders.
Misbruik ontstaat waar artsenraadplegingen tot anonieme vragenlijsten en geautomatiseerde processen worden gereduceerd. Serieuze télégeneeskundige aanbiedingen daarentegen berusten op artsenlijke anamnese, gestructureerde bevindingen en persoonlijke raadpleging, ook via videoconferentie. Deze standaarden worden beroepsrechtelijk erkend en maken deel uit van de medische standaardvoorziening.

Wie zou vooral getroffen worden
Volgens de BPC profiteren met name mensen met beperkte mobiliteit, chronisch zieke personen en patiënten in landelijke of ondervoorziene gebieden van télégeneeskundige aanbiedingen. Wordt het voorschrijven feitelijk gekoppeld aan regelmatige afspraken ter plaatse, dreigen nieuwe voorzieningsgaten voor kwetsbare groepen. Tegelijkertime ontstaan extra belastingen voor huisartsenpraktijken en het gezondheidsstelsel.
Medisch gezien zijn er geen betrouwbare aanwijzingen dat télégeneeskundige consulten met geschikte indicatie kwalitatief slechter zijn dan afspraken ter plaatse. Télégeneeskunde wordt eerder beschouwd als een politiek bevorderd onderdeel van een moderne, patiëntgerichte gezondheidszorg.
Gerichte regulering in plaats van pauschaale verboden
In plaats van algemene verboden pleiten de organisaties voor gedifferentieerde maatregelen. Hieronder vallen bindende kwaliteitseisen, het behoud van artsenlijke therapeutische autonomie, gecontroleerde verzending door Duitse apotheken met verzendhandelsvergunnning, en meer consistente handhaving van bestaande wetten. Aanvullend zouden transparantiesinstrumenten zoals gestandaardiseerde gegevens over artsenzetel of positieve lijsten van gelicentieerde aanbieders kunnen worden ingevoerd.
Het juridische kader is reeds aanwezig. Het tekort ligt minder in nieuwe verboden dan in het ontbrekende handhavingsbeleid van geldend recht.
Hervorming met open afloop
De stellingnames uit apotheekpraktijk, brancheconomie en farmaceutische industrie laten een eenduidig beeld zien. Niemand betwist de noodzaak van duidelijke kwaliteitsnormen. Kritiek bestaat eerder op het feit dat pauschaale maatregelen functionerende voorzieningswegen kunnen zwakken zonder misbruik doelgericht te bestrijden.
Of de wetgever deze nuanceringen bij de verdere behandeling in acht neemt, zal de aanstaande hoorzitting in de Bondsdag uitwijzen. Voor velen gaat het hierbij niet om detailvragen van regulering, maar om werkelijke toegang tot medische voorziening.
Meer artikelen over dit onderwerp
- Meilenstein voor CBD: EFSA stelt veiligheidswaarde voor Novel Food vast
- 100-tonnenschok: Noord-Macedonië achtervolgt het cannabiskartel
- Hennep en Kerstmis: Een plant tussen traditie, licht en nieuw begin
- Duitsland in terugtocht: Verdere verscherpingen van CanG geëist
- Verbod, consumptie, controle: Wat Europese jongeren echt roken
- Nu handelen! De Bondsdagpetitie tegen MedCanG verscherpingen
- Astrasana lanceert premium bloementelie in Zwitserland
- EU wil industriële henneobloem als landbouwproduct erkennen
- De DoktorABC-initiatief tegen geplande CanG-beperkingen
- Görke Ballerliquid – gevaarlijk gevolg van verbodsbeleid
- Portugal: Klap tegen illegaal medicinaal cannabisnetwerk
- Beieren: Cannabissociaalclub met minikinderboerderij voorkomen
- Gelukkige 420 – Een jaar decriminalisering van cannabis met DoktorABC
- RQS-studie: Veel ouders steunen decriminalisering
- De moeilijke situatie rond dronabinol in Oostenrijk
- Canadese Cannabispeiling 2024 – Legalisering werkt
- VS: Cannabis na legalisering moeilijker verkrijgbaar
- Ambtelijke vergissing Beieren: 60.000 euro schade voor hennephandelaar
- „Duitsland, laten we groeien!“ De Royal Queen Seeds-campagne voor zelfteelt
- Cannabis kopen in 2025: Wat is mogelijk? Alle antwoorden
- Welke invloed heeft cannabisgebruik van ouders op kinderen?
- BMEL beweegt – Eindelijk cannabismodelprojecten




































