Zowel bij cannabis als bij tabak is roken de meest schadelijke consumptievorm. Hoewel verdampers met geoptimaliseerde verdampingstechnieken de afgelopen jaren aan belang hebben gewonnen, blijft roken tot vandaag een zeer gangbare consumptiewijze.
📑 Inhaltsverzeichnis
Ook het mengen van tabak en cannabis in joints is gebruikelijk. Al lange tijd is bekend dat tabak eigenlijk het grotere gif in een joint is. Toch zien veel mensen cannabis nog steeds als het „boze duivelskruid“. Nu is er een studie die opnieuw heeft kunnen bewijzen dat tabakrauch aanzienlijk grotere schade in de longen en hartslagaders veroorzaakt.
Analyse van CT-beelden van de thorax
Een onlangs gepubliceerde retrospectieve studie onderzocht beelden van patiënten in een database bij wie een thorax-CT was uitgevoerd. Het doel van deze analyse was te achterhalen of het aangegeven tabak- of cannabisgebruik verschillende structurele veranderingen in de ademhalingsorganen veroorzaakt. In totaal werden de CT-beelden van 285 patiënten geanalyseerd. 89 waren niet-rokers, 97 rookten tabak en van 99 was bekend dat zij cannabis gebruiken.

Een expliciete onderscheid tussen pure cannabisgebruikers en gebruikers die tabak met cannabis mengen, werd in deze studie niet gemaakt. De meeste deelnemers waren tussen de 50 en 60 jaar oud – een leeftijd waarop men na langdurig gebruik geldige uitspraken kan doen over de langetermijneffecten. De verdeling tussen mannelijke en vrouwelijke deelnemers was in alle groepen ongeveer gelijk.
Drastisch minder vervolgschade bij cannabis dan bij tabak
De gezondheidseffecten die langdurig tabaksgebruik van cannabisgebruik onderscheidden, waren enorm. Terwijl 62% van de tabaksrokers longemfyseem hadden, was dit slechts 4% bij de cannabisgebruikers. Longemfyseem is een progressieve vernietiging van de longblaasjes. Meerdere longblaasjes smelten hierbij samen tot één groot blaasje, waardoor de zuurstofopname aanzienlijk verslechtert.
Onderzoekscheck: Longbelasting
| Diagnose | Tabakrauch | Cannabisrauch |
| Longemfyseem | 62% | 4% |
| Melkglasachtige troebeling | 15% | 2% |
| Arteriënverkalkking | 43% | 25% |
| Methode | Retrospectieve analyse (Thorax-CT) | |
Longemfyseem treedt vaak op als gevolg van COPD – een ontstekingsziekte van de longen, die ook een typisch gevolg van tabaksroken is. Uit talrijke onderzoeken is bekend dat cannabis sterke ontstekingsremmende componenten bevat. Blijkbaar kan dit effect het anderszins ontstekingsbevorderend en fundamenteel schadelijk effect van roken grotendeels neutraliseren. Overigens zijn er ook onderzoeken die hebben aangetoond dat cannabis ook de schade van alcoholmisbruik aanzienlijk kan verminderen.
Een soortgelijk duidelijk verschil was ook zichtbaar bij het optreden van zogenaamde melkglasachtige troebeling, ook bekend als centriolubulaire melkglas-infiltraten. Dit zijn niet-specifieke – zoals de naam al zegt – melkachtige, structurele defecten in longweefsel. Vaak ligt hier ook een ontstekingsproces aan ten grondslag. Terwijl 15% van de tabaksrokers hiervan getroffen waren, was dit slechts 2% bij cannabisgebruikers.
Ook verkalkking van de coronairarterieën kwam bij cannabisgebruikers aanzienlijk minder vaak voor. 43% van de tabaksrokers vertoonden deze verkalkking, maar slechts 25% van de cannabisgebruikers hadden deze veranderingen. Verkalking van de coronaire arterieën beperkt de functionaliteit van het hart en wordt beschouwd als een van de belangrijkste risicofactoren voor hartinfarcten of angina pectoris. Er was geen verschil in het optreden van zogenaamde mozaïekachtige verzwakkingen. Dit zijn mozaïekachtige dichtheidsverschillen in de long met onspecifieke oorzaak.
De studie vult kennishiaten aan
De redacteuren van deze studie benadrukken dat zij al met zo’n duidelijk resultaat hadden gerekend. Hoewel er in het verleden al verschillende onderzoeken waren die hebben aangetoond dat cannabisrauch minder schadelijk is dan tabakrauch, waren de analysemethoden van de meeste eerdere onderzoeken veel primitiever.
Terwijl het gros van de eerdere onderzoeken zich concentreerde op enkele klinische parameters zoals ontstekingswaarden of longvolume, waren beeldvormingsprocedures tot nu toe zeldzaam. Door de analyse van borstfoto’s van langdurige gebruikers kon deze kennishiaat nu worden gevuld.












































