Een nieuwe Amerikaanse studie in BMJ Open brengt de legale cannabisverkoop in verband met een snellere toename van ziekenhuisopnames wegens hartfalen, hartinfarct en atriumfibrilleren. De krantenkoppen klinken eenduidig, de data zijn dat niet. Gemeten werden hele regio’s, niet het gebruik van individuele mensen.
📑 Inhaltsverzeichnis
Hoe de studie naar cannabis en hartopnames is opgezet

Het team rond Samuel Slavin van de Boston University en Harvard T.H. Chan School of Public Health maakte gebruik van een bijzonderheid in de Verenigde Staten. In de westelijke censusregio begon legale vrijetijdsverkoop in januari 2014, in de rest van het land pas in november 2018. De onderzoekers evalueerden daarvoor de National Inpatient Sample van 2012 tot 2018, dus 50.042.564 ontslagrecords. In een zogenaamde difference-in-differences-analyse vergeleken zij hoe de opnamecijfers in het westen en de rest van het land zich ontwikkelden.
De resultaten: drie diagnoses stijgen, drie niet significant
Na volledige correctie was elk jaar legale verkoop verbonden met een relatieve stijging bij drie diagnoses. Voor hartfalen lag dit op 3,7 procent (95%-KI 2,9 tot 4,6), voor hartinfarct op 3,1 procent (1,4 tot 4,8) en voor atriumfibrilleren op 2,3 procent (1,0 tot 3,5). Voor ischemische beroerte, veneuze trombo-embolieën en ventriculaire tachycardieën bleef het verband statistisch niet significant.
De eenheid is belangrijk. De percentages beschrijven verschillen in de trend van opnamecijfers per hoofd van de bevolking. Ze zeggen niet dat een persoon die cannabis gebruikt een 3,1 procent hoger hartinfarctrisico draagt. Ook de auteurs spreken slechts van een verband.
Wat pleit voor de analyse
Vakinhoudelijk is het werk niet zwak. Het bevat controlemechanismen die veel vergelijkbare analyses weglaten. Opnames met cannabisdiagnoses stegen zoals verwacht aanzienlijk, met 13,8 procent per jaar. Bij nierstenen en opioidgerelateerde diagnoses was er echter geen significante verandering. Dit pleit tegen het idee dat een algemene trend in de klinische praktijk van het westen het resultaat heeft veroorzaakt. De auteurs vermelden geen belangenconflicten; twee van hen werden ondersteund via beurzen van de Amerikaanse gezondheidsdienst NIH.
Waar de bewijskracht van de studie eindigt

De grootste zwakte ligt in de gegevensbasis. Of de opgenomen patiënten daadwerkelijk cannabis hebben gebruikt, is onbekend. Volgens een BMJ-persbericht kon noch de consumptiewijze noch illegaal gebruik worden vastgesteld. Afzonderlijke staten konden evenmin apart worden bekeken. Dit is meer dan een voetnoot, want de westelijke regio omvat 13 staten. Legale vrijetijdswinkels bestonden in de onderzoeksperiode zeker niet in allen, bijvoorbeeld niet in Idaho, Utah of Wyoming. De auteurs rechtvaardigen de vergelijking met het argument dat tot 2018 meer dan 98 procent van de bevolking daar in of dicht bij een staat met legale verkoop woonde.
Ook wat zich verder in het westen heeft veranderd, blijft open. De bevolkingen verschillen al bij aanvang: de daar opgenomen personen waren mediaan 51 in plaats van 55 jaar oud, het aandeel niet-witte personen lag op 43 in plaats van 33 procent. De correctie vangt dit alleen op voor geregistreerde kenmerken. De gegevens stoppen bovendien in 2018 en geven dus niet de huidige markt weer.
Waardering voor het Duitse cannabisdebat

De auteurs concluderen dat wereldwijde legalisering tot aanzienlijk meer cardiovasculaire zorg zou kunnen leiden. Dit is niet zomaar over te brengen op Duitsland. Hier is er eigenteelt en teeltverenigingen, maar geen commerciële verkoop naar Amerikaans model. Dat marktopeningen in elk geval de beschaffingswegen meetbaar veranderen, toont bijvoorbeeld de Ohio-studie naar legale bronnen. Dat een enkele regionale vergelijking zelden het laatste woord heeft, toont onze analyse van de Canadese studie over criminaliteit rond cannabiswinkels.
De bevinding mag men echter niet afwijzen. Hij sluit aan bij aanwijzingen die we al hebben beschreven bij de studie naar coronaire hartziekten bij dagelijks gebruik. Het beeld is echter niet uniform, zoals de UCSF-studie naar hartritme aantoont. Onze beoordeling: het onderzoek bewijst geen schade door legalisering. Het is echter een goed argument om cardiovasculaire gegevens vanaf het begin in elke regulering op te nemen. Dat eisen ook de auteurs.
Veelgestelde vragen
Bewijst de studie dat cannabis hartinfarcten veroorzaakt?
Nee. Dit is een observatieonderzoek op regionaal niveau dat geen uitspraken over oorzakelijkheid toestaat. Of de opgenomen patiënten cannabis hebben gebruikt, is niet geregistreerd.
Wat betekenen de 3,1 procent bij hartinfarct?
Ze beschrijven hoeveel de opnamecijfers in het westen per jaar legale verkoop relatief sterker stegen dan in de vergelijkingsregio’s. Een persoonlijk risico voor gebruikers kan hieruit niet worden afgeleid.
Was er ook een verband met beroertes gevonden?
In deze analyse niet. De waarde voor ischemische beroerte was licht verhoogd, maar statistisch niet significant. Hetzelfde geldt voor veneuze trombo-embolieën en ventriculaire tachycardieën.
Kunnen de resultaten op Duitsland worden overgedragen?
Slechts zeer beperkt. De studie onderzoekt commerciële vrijetijdsverkoop in de Verenigde Staten tot 2018. Duitsland zet daarentegen in op eigenteelt en teeltverenigingen, en ook gezondeidsstelsel en bevolking verschillen.
Wat moeten mensen met hartaandoeningen letten op?
THC kan de hartslag en op korte termijn de bloeddruk beïnvloeden. Wie een hartaandoening heeft, moet cannabisgebruik daarom met een arts bespreken, dit geldt ook voor medicijnale cannabis. De studie zelf biedt hierover geen individuele aanbevelingen.
Wie bewertest du Studien, die Cannabis mit Gesundheitsrisiken verbinden?
Bronnen: Slavin SD, Mahar AR, Secemsky EA, Yeh RW, Mittleman MA. Cannabis legalisation and cardiovascular hospitalisations in the United States: nationwide difference-in-differences analysis, 2012–2018. BMJ Open 2026;16(10):e111050, DOI 10.1136/bmjopen-2025-111050 (PubMed 42914544); Persbericht van de BMJ Group (22.10.2026).













































