Elf euro per dag, zegt de fabrikant. Tien keer zo duur als bloemen, zegt de Duitse hanfverband. Beide cijfers kloppen, ze beschrijven alleen verschillende dingen. En het belangrijkste getal ontbreekt in beide berekeningen: zes.
📑 Inhaltsverzeichnis
Sinds 30 juli betaalt de wettelijke ziektekostenverzekeraar geen gedroogde cannabisbloemen meer; fertige geneesmiddelen hebben voorrang. Nu komt met Exilby het eerste preparaat op de markt dat deze voorrang invult, en daarmee de discussie over de prijs. De Duitse hanfverband heeft hierover cijfers gepubliceerd die controleerbaar zijn. Dat hebben we gedaan.
De getallen waarover wordt getwist
De fabrikant Vertanical noemt therapiekosten van ongeveer elf euro per dag. De Duitse hanfverband stelt tegenover: Een flesje met 600 milligram THC kost 745,40 euro. Gerekend op dezelfde hoeveelheid werkzame stof is Exilby daarmee ongeveer twee keer zo duur als een vergelijkingsprijs voor eerdere receptuurextracten en ongeveer tien keer zo duur als de eerdere vergoeding van bloemen.
Reken je het gegeven van de vereniging door, dan levert 745,40 euro voor 600 milligram een prijs op van ongeveer 1,24 euro per milligram THC. Ter vergelijking: In de zaak voor de socialerechter in Frankfurt, waarover we vorige week hebben bericht, lag de bloemenprijs op 8,50 euro per gram. Bij een voor medicinale bloemen gebruikelijk gehalte van ongeveer 20 procent THC komt dat neer op goed 4 cent per milligram. De factor ligt daarmee afhankelijk van de gekozen vergelijkingsprijs in het tweetallige bereik. De orde van grootte van de hanfverband is dus aannemelijk.
De flesprijis zelf konden we niet onafhankelijk verifiëren. Geneesmiddelprijzen staan in de Lauer-Taxe, die tegen betaling beschikbaar is, en de vrij toegankelijke databases tonen prijzen alleen na aanmelding voor vakgenoten. De gegeven komt van de Duitse hanfverband, we geven die als zodanig weer.
Waarom de prijs helemaal nog niet vast staat
Hier ontbreekt in de discussie het beslissende punt. Voor nieuw toegelaten fertige geneesmiddelen geldt in Duitsland een tweestappenregeling: In de eerste zes maanden na marktintroductie mag de fabrikant de verkoopprijs vrijelijk bepalen. Pas daarna wordt tussen fabrikant, Gemeenschappelijke Federale Commissie en ziektekostverzekeraars een vergoedingsbedrag onderhandeld, op grondslag van een nutsevaluatie. Hoe deze procedure in detail verloopt, hebben we beschreven in het artikel over prijsvorming via AMNOG.
De huidige prijs is daarom een startprijs, geen onderhandelde. De afbeelding van de hanfverband spreekt ervan dat de prijs „nu is vastgesteld“. Nauwkeuriger zou zijn: Hij is ingesteld, en hij staat over een half jaar ter onderhandeling. Wie hem te hoog vindt, richt zijn kritiek doelmatig aan de plaats die hem kan corrigeren – en dat is niet de fabrikant, maar de evaluatieprocedure.
Voor patiënten verandert dat op korte termijn niets. Voor de vraag of het schrappen van bloemen uiteindelijk geld bespaart, verandert het alles: Of de rekening van de wetgever opgang maakt, beslist zich pas met het vergoedingsbedrag.
Waar de vergelijking opgaat en waar niet
De milligram-vergelijking is een legitieme maatstaf als je wilt weten wat dezelfde hoeveelheid werkzame stof kost. Die sluit echter uit waarvoor bij een toegelaten geneesmiddel wordt betaald.
- Wat voor de prijs pleit. Exilby heeft een toelatingsprocedure doorlopen en steunt op een placebogecontroleerde fase-3-studie, waarvan de resultaten in Nature Medicine zijn verschenen. Dat kost geld, wat bij een recept niet het geval is. Daarbij komen gedefinieerde dosering, aansprakelijkheid van de fabrikant en een reproduceerbaar product.
- Wat ertegen pleit. De werkzame stof is dezelfde die als recept veel goedkoper beschikbaar is, en de onderzoekssituatie rechtvaardigt geen willekeurige toeslag. De AMNOG-procedure bestaat precies daarvoor: om de prijs aan de aangetoonde meerwaarde te koppelen, niet aan de betalingsbereidheid.
Een punt verdwijnt ook in de verontwaardiging: Voor bestaande patiënten die tot dusverre bloemen op recept van de kassa kregen, is een vergoedingsgerechtigd preparaat beter dan helemaal geen vergoeding. In het geval Frankfurt stonden een patiënt maandelijkse kosten van ongeveer 1.020 euro te wachten die zij zelf zou moeten dragen. Elf euro dagelijkse therapiekosten liggen daarmee beneden, voor zover de kassa betaalt. Dat maakt de prijs niet passend, maar verschuift wel de vraag: Het gaat minder erover of Exilby duur is, dan erover of het schrappen van de goedkopere optie te rechtvaardigen was.
De samenhang die de discussie aanwakkert
Dat de kritiek zo scherp uitvalt, hangt met de voorgeschiedenis samen. We hebben in juli uitgewerkt welke economische en politieke belangen rond de wetswijziging een rol speelden, inclusief partijdonaties uit de sfeer van de fabrikant, en daarbij onderscheiden wat aantoonbaar is en wat vermoeden blijft. Te lezen in het artikel Wie profiteert van het voordeel van fertige geneesmiddelen.
Voor de prijsvraag zelf is deze samenhang echter ondergeschikt. Een hoge startprijs is bij nieuw toegelaten geneesmiddelen de norm en niet het bewijs van wangedrag. Wie beide mengt, maakt de eigen kritiek kwetsbaar – en dat is bij een onderwerp waarbij het om de voorziening van tienduizenden mensen gaat, geen goeie ruil.
Wat hierna te volgen is
Drie momenten bepalen hoe het afloopt. Ten eerste de nutsevaluatie door de Gemeenschappelijke Federale Commissie, waarvan de documenten publiek raadpleegbaar zijn. Ten tweede de daaropvolgende onderhandeling over het vergoedingsbedrag, waarvan het resultaat ook wordt gepubliceerd. En ten derde de vraag hoeveel artsen het preparaat überhaupt voorschrijven, nu de vakverenigingen voor pijnmedicatie de huidige regelingsituatie scherp kritiseren.
We hebben Vertanical om een stellingname over de prijsvorming gevraagd. Zodra er antwoord komt, vullen we dat hier aan.
Opmerking: Dit artikel geeft de stand van augustus 2026 weer en is geen medisch advies. De prijsgegevens van 745,40 euro komen van de Duitse hanfverband en zijn door ons niet aan de hand van de Lauer-Taxe geverifieerd. Over de geschiktheid van een geneesmiddel in een concreet geval beslist de behandelende arts; lopende therapieën mogen niet eigenmachtig worden gewijzigd.
Bronnen: Publicatie van de Duitse hanfverband van 27 augustus 2026; Welt van 27 augustus 2026 (achter betaalmuur); eigen berekeningen; paragraaf 130b SGB V; eigen rapportage.







































