In de strijd over de oude toestemmingen van de ziektekostenverzekeraars voor cannabisbloemen heeft zich voor het eerst een hoger gerechtshof gemengd. Het Saksisch Landessozialgericht heeft op 21 oktober 2026 het beroep van een ziektekostenverzekeraar tegen de spoedbeschikking van Dresden in wezen afgewezen (L 1 KR 154/26 B ER). De verzekeraar moet de verstrekking voorlopig blijven betalen en draagt de kosten van beide instanties.
📑 Inhaltsverzeichnis
De beschikking van Dresden hadden wij vijf dagen geleden in ons overzicht van vier Sozialgerichte en twee lijnen geplaatst en daarbij opgemerkt dat rechtsmiddelen van de verzekeraars mogelijk zijn en dat een uitspraak van een hoger gerechtshof nog aussteht. Precies dit rechtsmiddel is nu beslist. De beschikkingen liggen ons voor.
Waar het om ging
De aanvraagster had in 2020 van haar ziekekassa een goedkeuring volgens artikel 31 lid 6 SGB V ontvangen. Deze was zonder termijn van kracht en omvatte expliciet gedroogde bloemmen. Jarenlang werd op basis hiervan voorgeschreven.
Met de GKV-Beitragssatzstabilisierungsgesetz vielen bloemmen per 30 juli 2026 uit de prestatieverplichtingen. De ziekekassa achtte de goedkeuring daarom niet langer geldig. Het Sozialgericht Dresden zag dit anders en verplichtte de kassa op 8 september 2026 tot voorlopige verdere verstrekking. Hiertegen diende de kassa bezwaar in, gaf in september bovendien een intrekkingsbesluit af en verzocht de tenuitvoerlegging op te schorten.
De uitspraak heeft twee niveaus
De eerste stap betreft de goedkeuring zelf. Het Landessozialgericht kwalificeert deze als een administratieve besluit met blijvende werking. Een prestatie die via een goedkeurend administratief besluit is toegekend, blijft geldig volgens artikel 39 lid 2 SGB X, totdat deze wordt ingetrokken, bijvoorbeeld volgens artikel 48 SGB X vanwege gewijzigde omstandigheden. Het hof verwijst daarvoor naar een uitspraak van het Bundessozialgericht van 30 januari 1997 (4 RA 53/96). Deze werking, zo stelt het gerechtshof expliciet, wordt niet beïnvloed door de wetswijziging van 30 juli 2026.
De tweede stap betreft het intrekkingsbesluit dat de ziekekassa later indiende. Hiertegen had de aanvraagster tijdig bezwaar aangetekend, en dit bezwaar heeft volgens artikel 86a lid 1 SGG schorsende werking. De ziekekassa beriep zich op de uitzondering in lid 2 nummer 3, die geldt voor vermindering of intrekking van lopende prestaties. Het gerechtshof stelt tegenover de tekst en wetsgeschiedenis: Deze uitzondering is beperkt tot beroepsprocedures, niet tot bezwaar. Zolang geen procedure is ingesteld en geen onmiddellijke tenuitvoerlegging is bevolen, blijft de hangende toestand bestaan en moet worden verstrekt op basis van de oude goedkeuring.
De procedurele opmerking is het praktisch meest nuttige onderdeel
Voor betrokkenen zit de bruikbaarste zin niet in het resultaat, maar in het pad ernaartoe. Als een ziekekassa laat doorschemeren dat zij zich vanwege haar eigen intrekkingsbesluit niet meer als prestatieplichtig beschouwt, is volgens het gerechtshof niet de voorlopige maatregel het passende middel, maar de gerechtelijke vaststelling dat het bezwaar schorsende werking heeft. Een voorlopige maatregel tot verdere verstrekking is slechts toelaatbaar nadat de ziekekassa deze vaststelling negeert.
Het hof heeft de Dresdense uitspraak daarom niet vervangen, maar aangevuld en de schorsende werking vastgesteld. Voor wie met een intrekkingsbesluit wordt geconfronteerd, betekent dit vooral één ding: Het tijdig ingediende bezwaar is de sleutel. Zonder bezwaar ontstaat de schorsende werking niet.
Ook het verzoek tot schorsing van de tenuitvoerlegging mislukte
Twaalf dagen eerder, op 9 oktober 2026, had dezelfde voorzitter van het hof al het verzoek van de ziekekassa afgewezen om de tenuitvoerlegging van de Dresdense uitspraak voorlopig op te schorten. Opschorting is slechts in uitzonderlijke gevallen mogelijk, bijvoorbeeld als het rechtsmiddel duidelijk kans op succes heeft. Dat de ziekekassa een ander rechtsstandpunt vertegenwoordigt en zich daarbij op een tegengestelde uitspraak van een ander sociaal gerechtshof beroept, volstaat daarvoor niet.
Opvallend is de afweging: De financiële schade voor de verzekerdengemeeenschap zou omkeerbaar zijn, omdat slechts sprake is van voorlopige verdere verstrekking zolang de goedkeuring niet is ingetrokken. Ook deze uitspraak kwam voor rekening van de ziekekassa, inclusief de kosten.
Wat de uitspraak niet oplevert
Vier beperkingen horen hierbij, en zij zijn geen formaliteiten.
- Het blijft voorlopige rechtsbescherming. Hieruit valt geen algemeen recht op verstrekking van cannabisbloemmen af te leiden, en de inhoudelijke zaak staat nog open.
- Het gaat om een bepaalde goedkeuring. Deze was zonder termijn en noemde bloemmen expliciet. Voor wie een bescheid met ander formulering of een termijn heeft, geldt niet automatisch hetzelfde.
- De divergentie is niet opgeheven. Het hof citeert in zijn eigen uitspraak een tegengestelde uitspraak van het Sozialgericht München van 21 september 2026 (S 15 KR 1742/26 ER). Een Landessozialgericht bindt andere Landessozialgerichte niet.
- Deze uitspraak kan weliswaar niet meer met bezwaar worden bestreden (artikel 177 SGG), maar dit beëindigt alleen deze spoedeisende procedure, niet het geschil over de prestatie zelf.
Onze ordening van 23 oktober blijft daarmee geldig en krijgt extra gewicht. De lijn die oude goedkeuringen beschermt, is nu voor het eerst door een hoger gerechtshof bevestigd. De tegengestelde lijn, die wij in het geval van het Sozialgericht Leipzig hebben beschreven, is hiermee niet afgedaan, maar staat nu tegenover een hogere instantie.
Wie een oude goedkeuring heeft, moet zijn eigen bescheid lezen en controleren of deze met termijn is afgegeven en of bloemmen expliciet zijn genoemd. Wie al een intrekkingsbesluit heeft ontvangen, mag de bezwaarstermijn niet laten verstrijken. Beide vervangen geen juridische advies, en dit artikel ook niet.
Bronnen: Saksisch Landessozialgericht, uitspraken van 9 en 21 oktober 2026, L 1 KR 154/26 B ER (gelegaliseerde kopieën, aanwezig bij de redactie); Sozialgericht Dresden, uitspraak van 8 september 2026, S 11 KR 486/26 ER; de in de uitspraak aangehaalde beslissingen van het Bundessozialgericht en andere Landessozialgerichte; eigen verslaggeving. De stukken werden ons door de betrokkene ter beschikking gesteld, uitdrukkelijk onder de voorwaarde van anonimiteit. Gegevens over de persoon en zijn gezondheidstoestand blijven daarom buiten beschouwing. Dit artikel vervangt geen juridische advies.










































