📑 Inhaltsverzeichnis
Yasallaştırmadan sonra hukuk müşavirleri esrarın iş hukuku yönünü daha yoğun bir şekilde incelemeye başladılar.
Halka açık yerlerde esrar ürünlerinin tüketilmesine ilişkin mesafe kuralları ve izin verilen sahip olma miktarları gibi genel hükümler dışında, işyeri güvenliği açısından araba kullanma, öğle arasında esrar tüketimi ve işverenin esas itibariyle haşiş ve marihuana tüketimini cezalandırıp cezalandıramayacağı gibi sorular ortaya çıkmaktadır.
İş Aracında Esrar Tüketimi – En Azından Çalışma Saatlerinde Yasaktır!
Esrar, Karayolu Trafik Kanunu’nda psikoaktif bir madde olarak yer almaya devam etmektedir. Direksiyon başındaki tüketim, ilgili para cezalarıyla cezalandırılabilir. Önemli olan nokta, esrarın tespit edilebilirliği ile izin verilen THC sınır değerlerinin aşılmasının beraber olması gerektiğidir. Söz konusu sınır değerler birkaç ay önce millilitre başına maksimum 3,5 nanogram olarak yükseltilmiştir.
İş aracıyla yapılan seyahatler için bu durum özel arabalar için olduğu kadar geçerlidir, zira makamlar özellikle tekrarlanan suçlarda sürücü belgesi iptalini uygulayabilir. Buna ek olarak, kişi taşımacılığı alanında çalışıyorsa, daha da katı kurallar devreye girer. Otobüs şoförleri, lokomotif makinistleri ve pilotlar düzenli uyuşturucu testleriyle karşılaşmalıdırlar.
Bu arada, kamyon şoförü olarak oto yolda hava atmış olmanız ya da fabrika alanında birkaç tur attığınız önemli değildir – esrar hiçbir durumda yasaktır! İşverenler müdahale etmeli ve çalışanların THC etkisinde kalarak kendilerini ve diğerlerini tehlikeye atmasını önleyici tedbirler almalıdırlar. Gerekirse polis, hızlı kanabinoid testleriyle donanmış olarak işyerine gelebilir ve izin verilen limitlerin üzerinde tespit edilen profesyonel sürücülere karşı cezai işlem yapma yetkisine sahiptir.
Çalışanlar Çalışma Saatleri Dışında Esrar Ürünleri Tüketebilir mi?
Bu soruya ilişkin henüz kesin bir hukuki değerlendirme bulunmamaktadır. İşçi hukuku müşavirler, esrar konusunda tam bir yasağın yalnızca özel hallerde mümkün olduğunu düşünmektedir, zira genel olarak çalışanların serbest zamanı şirketlerin müdahalesine tabi tutulmamalıdır. Ancak THC, iş sözleşmesinde veya toplu iş sözleşmesinde somut anlaşmalarla açıkça yasaklanabilir.
En azından çalışma saatlerinde tüketimi yasaklayan bir maddenin giderek daha sık imzalanacağı çok muhtemeldir. Esrar tüketimi ve etkisinin işyerinde kesin olarak tespit edilmesi durumunda, bu sözleşme yükümlülüklerinin ihlali anlamına gelir. Uyarı ve bazen de doğrudan işten çıkarma mümkündür. THC nedeniyle normal işçi performansını gösteremiyorsanız, ücret ödeme hakkı bile ortadan kalkar.
Tek istisna, uyuşturucu bağımlılığı hastalığı olabilir, çünkü ihlalleri kişinin kusuru olmadan yapılan fiiller olarak değerlendirilir ve geçerli yasa tasarısına göre ücret ödeme hakkı devam eder. Müdürün kronik esrar tüketimine genel olarak nasıl tepki verebileceği ve verebileceği daha sonra açık kalır ve muhtemelen mahkeme kararlarıyla tam olarak açıklığa kavuşacaktır.
Eğitim İşletmeleri için İş Hukuku Açısından Özel Hususlar
Esrar tüketimine ilişkin ek düzenlemeler, gençlerin eğitiminde yer alan işletmeleri ve çalışanları ilgilendirir. Gençlik İşçi Koruma Kanunu’na göre, esrar nedeniyle ceza alan kişiler artık eğitmeni olarak çalışamaz. Ancak bu da genel olarak geçerli değil, yalnızca uyuşturucu ticareti yapmak veya mahkeme tarafından verilen tekrarlanan kanun ihlalleri gibi belirli suçlar söz konusudur.
Hukuki durum hakkında henüz tartışmalar devam ettiği için, uyuşmazlık durumunda hem genel müdürler hem de alt kademe personeli için iş hukuku alanında uzmanlaşmış bir avukatla danışmak önerilmektedir.
Sonuç olarak Çalışma Ortamları Yönetmeliği’ne de bakılması değerlidir. Orada, şirket içinde her zaman tüm çalışanların kapsamlı korunmasına dikkat edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Esrar sigara veya buharlaştırma işlemi, bu bağlamda sigara içme şekline benzer şekilde değerlendirilir. THC, çoğu işyerinde zaten iş saatlerinde sözleşmesel anlaşmalarla yasaklı olduğundan, muhtemelen „esrar içenlerin köşesi“ gibi işyerinin geri kalanından kesin olarak ayrılmış bir alan gerekli değildir.






































