Teeltverenigingen worstelen tot op heden met juridische obstakels en regelgeving. Met name ideologisch bepaalde overtuigingen zorgen ervoor dat veel van deze initiatieven al in de kiem worden gesmoord. Recent gaf een Cannabis Social Club in Beieren op na een juridische nederlaag. In Jena mocht een club geen cannabis afgeven omdat deze slechts 198 meter – in plaats van de voorgeschreven 200 meter – van een object verwijderd was dat in ruime zin als speeltoestel kon worden geïnterpreteerd. Deze voorbeelden illustreren de soms absurde hürden waarmee teeltverenigingen geconfronteerd worden.
📑 Inhaltsverzeichnis
Omdat organisatorische en bureaucratische eisen voor individuele verenigingen moeilijk onder de knie zijn, is een passende belangenvertegenwoordiging opgericht, die tegelijkertijd als politieke spreekbuis fungeert. De Bundesarbeitsgemeinschaft für Cannabis-Anbauvereinigungen (BCAv) zet zich in voor passende en uniforme voorwaarden voor Cannabis Social Clubs (CSCs) en publiceerde onlangs een positionspapier met duidelijke eisen.
Proportionaliteit van advertentieverbod en afstandsregels
Een van de centrale doelen van CSCs is effectieve jeugdbescherming. Teeltverenigingen mogen echter niet onderhevig zijn aan willekeur van overheden – wat momenteel echter regelmatig het geval is. Voor hen geldt een uitgebreid advertentieverbod, dat volgens de BCAv in zijn huidige vorm onevenredig is. De federatie eist daarom een regeling die enerzijds jeugdbescherming waarborgt, maar anderzijds het informatierecht van consumenten garandeert. Een teeltvereniging moet voor potentiële leden in ieder geval duidelijk herkenbaar zijn.
Geëist wordt bovendien een landelijk uniforme regelgeving met betrekking tot de woordkeuze en symboliek waarmee verenigingen over hun aanbod mogen informeren. Ook de bestaande afstandsregels moeten aan de werkelijkheid worden aangepast. In plaats van pauschalale minimumsafstanden tot scholen of speelplaatsen eist de BCAv praktische afstandsregels die zich richten op zichtbaarheid en daadwerkelijke loopafstand.
Duidelijke regels in plaats van onzekerheid
Een ander aandachtspunt is de spoedige verduidelijking van de belastingrechtelijke kader. Teeltverenigingen zijn niet winstgericht en hoeven daarom geen btw in rekening te brengen voor de uitgifte van cannabis aan hun leden. Tegelijkertijd geldt het vooruitzicht op belastinginkomsten als een van de belangrijkste argumenten voor liberalisering. De BCAv eist daarom duidelijke regelgeving om latere belastingvorderingen te voorkomen.
Ook het begrip „stekeling“ zorgt landelijk voor onduidelijkheden. Wanneer exact een stekeling een plant wordt, wordt momenteel verschillend beoordeeld. De BCAv stelt een uniforme overheidscontrolelijst met duidelijke criteria voor om deze afgrenzing bindend vast te stellen.
Kwaliteitsbewaking en risicoarm gebruik
Ter bevordering van zo schadelijk mogelijk gebruik zouden leden in CSCs in de toekomst vaporizers en soortgelijke accessoires kunnen kopen of huren. Ook zouden tabakvervangingsproducten aangeboden moeten worden. In dit verband eist de BCAv ook toestemming voor consumptie in de vereniging.
Momenteel is het paradoxaal genoeg niet toegestaan om in een cannabisvereniging cannabis te consumeren. Dit leidt ertoe dat gebruikers naar andere locaties uitwijken, waar jeugdbescherming vaak minder gewaarborgd is. De federatie ziet hierin een tegenstrijdigheid met het eigenlijke beschermingsdoel.
Bovendien eist de BCAv landelijk uniforme minimale kwaliteitsnormen voor teelt en productie. Laboratoriumanalyses zijn hierbij essentieel. De federatie eist daarom uitdrukkelijk toestemming voor verzending van cannabismonsters naar laboratoria.
Aanpassingen in werkgelegenheidsmodellen
Momenteel mogen teeltverenigingen slechts minimaal aantal werknemers voor plantwerk in dienst nemen. Dit leidt tot inefficiënte processen en bemoeilijkt naleving van uniforme kwaliteitsnormen. De BCAv eist daarom de mogelijkheid om ook personeel in deeltijd of fulltime in dienst te nemen om operationele veiligheid en concurrentiekracht tegenover de zwarte markt te verbeteren.
Bovendien moet de bovengrens van 500 leden worden opgeheven. Deze beperking heeft geen voordelen, maar belemmert juist de effectieve bestrijding van de zwarte markt.
Geen benadeeling van mensen met beperkingen
Volgens de huidige wetgeving moeten leden van verenigingen actief deelnemen aan de teelt. Voor mensen met lichamelijke beperkingen is dit vaak niet mogelijk. De BCAv eist daarom dat de deelnameverplichting ook wordt uitgebreid tot organisatorische of administratieve taken, om deelname van mensen met beperkingen mogelijk te maken.
De federatie eist ook een speciale regeling voor uitgifte aan leden met mobiliteitsbeperking. Volgens de huidige wetgeving mag cannabis uitsluitend rechtstreeks in de vereniging worden uitgegeven – een aanzienlijke benadeeling voor betrokkenen. De BCAv pleit daarom voor een wettelijke uitzonderingsvergunning voor bezorging van cannabis aan leden van verenigingen.
Het volledige positionspapier kan via de volgende link worden geraadpleegd:
Sollten Cannabis Social Clubs in Deutschland weniger streng reguliert werden?
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
