Decodeer de Bud: Adele Hollmann over het Ganjier-model in Duitsland

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 4: Onderwijsformaten bij avaay en Sanity Group

Sanity Group en avaay zijn jouw huidige omgeving. Welke concrete onderwijsformaten bouw je voor de Duitse markt op, waarin Ganjier-kennis instroomt?

Adele: Het belangrijkste format is ons social-mediakanaal „High Science“, dat ik voor avaay, een van onze medische-cannabismerken, verzorg. Daar leg ik cannabis van A tot Z uit, plantkunde, werkingsmechanisme, kwaliteit en verantwoord omgaan, in een taal die ook zonder voorkennis begrijpelijk is.

Daar komen voordrachten bij voor overheidsinstanties en optredens op conferenties en in podcasts. Meer speelruimte ontstaat pas als proefprojecten van Grashaus Projects worden goedgekeurd, waaraan ik mee heb mogen ontwerpen. Dan kun je onderwijs opbouwen op basis van een reële, gereglementeerde omgeving.

Het meest concrete deel van mijn werk ligt ook hier daarom momenteel in Zwitserland. Voor ons proefproject daar maak ik scholingen voor het vakpersoneel, voer ik deze scholingen uit en houd ik workshops voor studiedeelnemers. Precies daar stroomt Ganjier-kennis vandaag al direct in in een legaal model.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 3: Trichomen als onderschat categorie

Welke sensorische categorieën zijn volgens jouw ervaring het minst begrepen, bij consumenten ÉN bij brancheacteurs?

Adele: Absoluut de trichomen. Velen hebben ze al gezien, maar kunnen niet goed benoemen wat het eigenlijk is en waarom het zo belangrijk is. Trichomen zijn de harsknoppen van de plant, minuscule klieren waar praktisch alle relevante ingrediënten zitten: cannabinoïden, terpenen, flavonomen. Wie de kwaliteit van een bloem wil beoordelen, kijkt eerst naar de trichomen.

Ze behouden is essentieel. Een voorzichtig behandelde bloem draagt haar trichoomkoppen nog volledig. Zijn ze afgevallen of gewreven, verlies je veel van wat telt. Dit principe steekt ook achter producten zoals Resin of extracten. Daar wordt opzettelijk alleen de „trichoomsap“ gebruikt, dus het concentraat van de klierkoppen. Zodra je eenmaal begrijpt dat de trichomen het werkelijk waardevolle zijn, verandert je blik op elk product.

Vraag 4: Onderwijsformaten bij avaay en Sanity Group

Sanity Group en avaay zijn jouw huidige omgeving. Welke concrete onderwijsformaten bouw je voor de Duitse markt op, waarin Ganjier-kennis instroomt?

Adele: Het belangrijkste format is ons social-mediakanaal „High Science“, dat ik voor avaay, een van onze medische-cannabismerken, verzorg. Daar leg ik cannabis van A tot Z uit, plantkunde, werkingsmechanisme, kwaliteit en verantwoord omgaan, in een taal die ook zonder voorkennis begrijpelijk is.

Daar komen voordrachten bij voor overheidsinstanties en optredens op conferenties en in podcasts. Meer speelruimte ontstaat pas als proefprojecten van Grashaus Projects worden goedgekeurd, waaraan ik mee heb mogen ontwerpen. Dan kun je onderwijs opbouwen op basis van een reële, gereglementeerde omgeving.

Het meest concrete deel van mijn werk ligt ook hier daarom momenteel in Zwitserland. Voor ons proefproject daar maak ik scholingen voor het vakpersoneel, voer ik deze scholingen uit en houd ik workshops voor studiedeelnemers. Precies daar stroomt Ganjier-kennis vandaag al direct in in een legaal model.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 2: Realistische rollen op de Duitse markt

Het beroepsprofiel Ganjier is in de VS gevestigd, in Duitsland nog onbekend. Welke realistische rol zie je voor Ganjiers op de Duitse markt, bij apotheken, in CSCs, in de gespecialiseerde handel?

Adele: In de rol van Ganjier zijn er verschillende toepassingsgebieden. Je kunt diegene zijn die voor de medische-cannabismarkt inkoopt, dus producenten bezoekt, de kwaliteit test en meebeslist wat wordt aangekocht. Deze inkoopopdracht neemt bij ons mijn collega Tim op zich. Of je gaat meer in de richting van onderwijs en schadebeperkingsprogramma’s, tot en met voorlichting op scholen. Mij trekt vooral het onderwijsgebied.

Natuurlijk zou het mooi zijn als apothekers meer scholing hadden om producten in te schatten en patiënten gerichte adviezen te geven. Hier is echter een duidelijke grens: apothekepersoneel mag de producten niet consumeren. Een Ganjier-rol in de apotheek zou daarom beperkt zijn tot een kwaliteitsanalyse die volledig zonder consumptie werkt, dus met microscoop en neus. Dat is weliswaar ook waardevol voor beter productbegrip, maar beperkt.

In sociale clubs is professioneel opgeleid personeel zeker een winst, maar het use case is beperkt. De werkelijke grote behoefte ontstaat pas met gespecialiseerde winkels, en die bestaan in Duitsland nog niet. Daarom ligt mijn focus momenteel sterk op Zwitserland. Daar entstaan de proefprojecten en hopelijk op basis van hun inzichten binnenkort een grootschalige legale markt, waar je niet alleen een nationaal scholingssysteem kunt gebruiken, maar ook actief kunt helpen vormgeven. Het beroepsprofiel Ganjier heeft infrastructuur nodig waarin het wordt gezocht, en deze infrastructuur ontstaat momenteel eerder in Zwitserland dan in Duitsland.

Vraag 3: Trichomen als onderschat categorie

Welke sensorische categorieën zijn volgens jouw ervaring het minst begrepen, bij consumenten ÉN bij brancheacteurs?

Adele: Absoluut de trichomen. Velen hebben ze al gezien, maar kunnen niet goed benoemen wat het eigenlijk is en waarom het zo belangrijk is. Trichomen zijn de harsknoppen van de plant, minuscule klieren waar praktisch alle relevante ingrediënten zitten: cannabinoïden, terpenen, flavonomen. Wie de kwaliteit van een bloem wil beoordelen, kijkt eerst naar de trichomen.

Ze behouden is essentieel. Een voorzichtig behandelde bloem draagt haar trichoomkoppen nog volledig. Zijn ze afgevallen of gewreven, verlies je veel van wat telt. Dit principe steekt ook achter producten zoals Resin of extracten. Daar wordt opzettelijk alleen de „trichoomsap“ gebruikt, dus het concentraat van de klierkoppen. Zodra je eenmaal begrijpt dat de trichomen het werkelijk waardevolle zijn, verandert je blik op elk product.

Vraag 4: Onderwijsformaten bij avaay en Sanity Group

Sanity Group en avaay zijn jouw huidige omgeving. Welke concrete onderwijsformaten bouw je voor de Duitse markt op, waarin Ganjier-kennis instroomt?

Adele: Het belangrijkste format is ons social-mediakanaal „High Science“, dat ik voor avaay, een van onze medische-cannabismerken, verzorg. Daar leg ik cannabis van A tot Z uit, plantkunde, werkingsmechanisme, kwaliteit en verantwoord omgaan, in een taal die ook zonder voorkennis begrijpelijk is.

Daar komen voordrachten bij voor overheidsinstanties en optredens op conferenties en in podcasts. Meer speelruimte ontstaat pas als proefprojecten van Grashaus Projects worden goedgekeurd, waaraan ik mee heb mogen ontwerpen. Dan kun je onderwijs opbouwen op basis van een reële, gereglementeerde omgeving.

Het meest concrete deel van mijn werk ligt ook hier daarom momenteel in Zwitserland. Voor ons proefproject daar maak ik scholingen voor het vakpersoneel, voer ik deze scholingen uit en houd ik workshops voor studiedeelnemers. Precies daar stroomt Ganjier-kennis vandaag al direct in in een legaal model.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 1: Proeven zonder uit te spugen

Jij bent de eerste vrouwelijke Ganjier in Duitsland en hebt de eerste legale dispensary van Europa in Zwitserland mee geopend. Hoe verschilt Ganjier-proeven praktisch van wijn- of whiskyproeven?

Adele: Het praktische verschil met wijn- of whiskyproeven is fundamenteel: cannabisdamp kun je niet uitspugen. Wie proeft, consumeert ook de stof. Daarom zijn voor mij de stappen vóór inhalatie zo belangrijk: het uiterlijk, de geur en de dry hit, dus de trek aan de niet aangestoken bloem. Via deze drie stappen kun je al verrassend veel over de kwaliteit leren, zonder iets geconsumeerd te hebben. Een wijnsommelière mag ruim proeven. Een Ganjier moet des te nauwkeuriger kijken, ruiken en voelen voordat er überhaupt iets brandt.

Vraag 2: Realistische rollen op de Duitse markt

Het beroepsprofiel Ganjier is in de VS gevestigd, in Duitsland nog onbekend. Welke realistische rol zie je voor Ganjiers op de Duitse markt, bij apotheken, in CSCs, in de gespecialiseerde handel?

Adele: In de rol van Ganjier zijn er verschillende toepassingsgebieden. Je kunt diegene zijn die voor de medische-cannabismarkt inkoopt, dus producenten bezoekt, de kwaliteit test en meebeslist wat wordt aangekocht. Deze inkoopopdracht neemt bij ons mijn collega Tim op zich. Of je gaat meer in de richting van onderwijs en schadebeperkingsprogramma’s, tot en met voorlichting op scholen. Mij trekt vooral het onderwijsgebied.

Natuurlijk zou het mooi zijn als apothekers meer scholing hadden om producten in te schatten en patiënten gerichte adviezen te geven. Hier is echter een duidelijke grens: apothekepersoneel mag de producten niet consumeren. Een Ganjier-rol in de apotheek zou daarom beperkt zijn tot een kwaliteitsanalyse die volledig zonder consumptie werkt, dus met microscoop en neus. Dat is weliswaar ook waardevol voor beter productbegrip, maar beperkt.

In sociale clubs is professioneel opgeleid personeel zeker een winst, maar het use case is beperkt. De werkelijke grote behoefte ontstaat pas met gespecialiseerde winkels, en die bestaan in Duitsland nog niet. Daarom ligt mijn focus momenteel sterk op Zwitserland. Daar entstaan de proefprojecten en hopelijk op basis van hun inzichten binnenkort een grootschalige legale markt, waar je niet alleen een nationaal scholingssysteem kunt gebruiken, maar ook actief kunt helpen vormgeven. Het beroepsprofiel Ganjier heeft infrastructuur nodig waarin het wordt gezocht, en deze infrastructuur ontstaat momenteel eerder in Zwitserland dan in Duitsland.

Vraag 3: Trichomen als onderschat categorie

Welke sensorische categorieën zijn volgens jouw ervaring het minst begrepen, bij consumenten ÉN bij brancheacteurs?

Adele: Absoluut de trichomen. Velen hebben ze al gezien, maar kunnen niet goed benoemen wat het eigenlijk is en waarom het zo belangrijk is. Trichomen zijn de harsknoppen van de plant, minuscule klieren waar praktisch alle relevante ingrediënten zitten: cannabinoïden, terpenen, flavonomen. Wie de kwaliteit van een bloem wil beoordelen, kijkt eerst naar de trichomen.

Ze behouden is essentieel. Een voorzichtig behandelde bloem draagt haar trichoomkoppen nog volledig. Zijn ze afgevallen of gewreven, verlies je veel van wat telt. Dit principe steekt ook achter producten zoals Resin of extracten. Daar wordt opzettelijk alleen de „trichoomsap“ gebruikt, dus het concentraat van de klierkoppen. Zodra je eenmaal begrijpt dat de trichomen het werkelijk waardevolle zijn, verandert je blik op elk product.

Vraag 4: Onderwijsformaten bij avaay en Sanity Group

Sanity Group en avaay zijn jouw huidige omgeving. Welke concrete onderwijsformaten bouw je voor de Duitse markt op, waarin Ganjier-kennis instroomt?

Adele: Het belangrijkste format is ons social-mediakanaal „High Science“, dat ik voor avaay, een van onze medische-cannabismerken, verzorg. Daar leg ik cannabis van A tot Z uit, plantkunde, werkingsmechanisme, kwaliteit en verantwoord omgaan, in een taal die ook zonder voorkennis begrijpelijk is.

Daar komen voordrachten bij voor overheidsinstanties en optredens op conferenties en in podcasts. Meer speelruimte ontstaat pas als proefprojecten van Grashaus Projects worden goedgekeurd, waaraan ik mee heb mogen ontwerpen. Dan kun je onderwijs opbouwen op basis van een reële, gereglementeerde omgeving.

Het meest concrete deel van mijn werk ligt ook hier daarom momenteel in Zwitserland. Voor ons proefproject daar maak ik scholingen voor het vakpersoneel, voer ik deze scholingen uit en houd ik workshops voor studiedeelnemers. Precies daar stroomt Ganjier-kennis vandaag al direct in in een legaal model.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 1: Proeven zonder uit te spugen

Jij bent de eerste vrouwelijke Ganjier in Duitsland en hebt de eerste legale dispensary van Europa in Zwitserland mee geopend. Hoe verschilt Ganjier-proeven praktisch van wijn- of whiskyproeven?

Adele: Het praktische verschil met wijn- of whiskyproeven is fundamenteel: cannabisdamp kun je niet uitspugen. Wie proeft, consumeert ook de stof. Daarom zijn voor mij de stappen vóór inhalatie zo belangrijk: het uiterlijk, de geur en de dry hit, dus de trek aan de niet aangestoken bloem. Via deze drie stappen kun je al verrassend veel over de kwaliteit leren, zonder iets geconsumeerd te hebben. Een wijnsommelière mag ruim proeven. Een Ganjier moet des te nauwkeuriger kijken, ruiken en voelen voordat er überhaupt iets brandt.

Vraag 2: Realistische rollen op de Duitse markt

Het beroepsprofiel Ganjier is in de VS gevestigd, in Duitsland nog onbekend. Welke realistische rol zie je voor Ganjiers op de Duitse markt, bij apotheken, in CSCs, in de gespecialiseerde handel?

Adele: In de rol van Ganjier zijn er verschillende toepassingsgebieden. Je kunt diegene zijn die voor de medische-cannabismarkt inkoopt, dus producenten bezoekt, de kwaliteit test en meebeslist wat wordt aangekocht. Deze inkoopopdracht neemt bij ons mijn collega Tim op zich. Of je gaat meer in de richting van onderwijs en schadebeperkingsprogramma’s, tot en met voorlichting op scholen. Mij trekt vooral het onderwijsgebied.

Natuurlijk zou het mooi zijn als apothekers meer scholing hadden om producten in te schatten en patiënten gerichte adviezen te geven. Hier is echter een duidelijke grens: apothekepersoneel mag de producten niet consumeren. Een Ganjier-rol in de apotheek zou daarom beperkt zijn tot een kwaliteitsanalyse die volledig zonder consumptie werkt, dus met microscoop en neus. Dat is weliswaar ook waardevol voor beter productbegrip, maar beperkt.

In sociale clubs is professioneel opgeleid personeel zeker een winst, maar het use case is beperkt. De werkelijke grote behoefte ontstaat pas met gespecialiseerde winkels, en die bestaan in Duitsland nog niet. Daarom ligt mijn focus momenteel sterk op Zwitserland. Daar entstaan de proefprojecten en hopelijk op basis van hun inzichten binnenkort een grootschalige legale markt, waar je niet alleen een nationaal scholingssysteem kunt gebruiken, maar ook actief kunt helpen vormgeven. Het beroepsprofiel Ganjier heeft infrastructuur nodig waarin het wordt gezocht, en deze infrastructuur ontstaat momenteel eerder in Zwitserland dan in Duitsland.

Vraag 3: Trichomen als onderschat categorie

Welke sensorische categorieën zijn volgens jouw ervaring het minst begrepen, bij consumenten ÉN bij brancheacteurs?

Adele: Absoluut de trichomen. Velen hebben ze al gezien, maar kunnen niet goed benoemen wat het eigenlijk is en waarom het zo belangrijk is. Trichomen zijn de harsknoppen van de plant, minuscule klieren waar praktisch alle relevante ingrediënten zitten: cannabinoïden, terpenen, flavonomen. Wie de kwaliteit van een bloem wil beoordelen, kijkt eerst naar de trichomen.

Ze behouden is essentieel. Een voorzichtig behandelde bloem draagt haar trichoomkoppen nog volledig. Zijn ze afgevallen of gewreven, verlies je veel van wat telt. Dit principe steekt ook achter producten zoals Resin of extracten. Daar wordt opzettelijk alleen de „trichoomsap“ gebruikt, dus het concentraat van de klierkoppen. Zodra je eenmaal begrijpt dat de trichomen het werkelijk waardevolle zijn, verandert je blik op elk product.

Vraag 4: Onderwijsformaten bij avaay en Sanity Group

Sanity Group en avaay zijn jouw huidige omgeving. Welke concrete onderwijsformaten bouw je voor de Duitse markt op, waarin Ganjier-kennis instroomt?

Adele: Het belangrijkste format is ons social-mediakanaal „High Science“, dat ik voor avaay, een van onze medische-cannabismerken, verzorg. Daar leg ik cannabis van A tot Z uit, plantkunde, werkingsmechanisme, kwaliteit en verantwoord omgaan, in een taal die ook zonder voorkennis begrijpelijk is.

Daar komen voordrachten bij voor overheidsinstanties en optredens op conferenties en in podcasts. Meer speelruimte ontstaat pas als proefprojecten van Grashaus Projects worden goedgekeurd, waaraan ik mee heb mogen ontwerpen. Dan kun je onderwijs opbouwen op basis van een reële, gereglementeerde omgeving.

Het meest concrete deel van mijn werk ligt ook hier daarom momenteel in Zwitserland. Voor ons proefproject daar maak ik scholingen voor het vakpersoneel, voer ik deze scholingen uit en houd ik workshops voor studiedeelnemers. Precies daar stroomt Ganjier-kennis vandaag al direct in in een legaal model.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 1: Proeven zonder uit te spugen

Jij bent de eerste vrouwelijke Ganjier in Duitsland en hebt de eerste legale dispensary van Europa in Zwitserland mee geopend. Hoe verschilt Ganjier-proeven praktisch van wijn- of whiskyproeven?

Adele: Het praktische verschil met wijn- of whiskyproeven is fundamenteel: cannabisdamp kun je niet uitspugen. Wie proeft, consumeert ook de stof. Daarom zijn voor mij de stappen vóór inhalatie zo belangrijk: het uiterlijk, de geur en de dry hit, dus de trek aan de niet aangestoken bloem. Via deze drie stappen kun je al verrassend veel over de kwaliteit leren, zonder iets geconsumeerd te hebben. Een wijnsommelière mag ruim proeven. Een Ganjier moet des te nauwkeuriger kijken, ruiken en voelen voordat er überhaupt iets brandt.

Vraag 2: Realistische rollen op de Duitse markt

Het beroepsprofiel Ganjier is in de VS gevestigd, in Duitsland nog onbekend. Welke realistische rol zie je voor Ganjiers op de Duitse markt, bij apotheken, in CSCs, in de gespecialiseerde handel?

Adele: In de rol van Ganjier zijn er verschillende toepassingsgebieden. Je kunt diegene zijn die voor de medische-cannabismarkt inkoopt, dus producenten bezoekt, de kwaliteit test en meebeslist wat wordt aangekocht. Deze inkoopopdracht neemt bij ons mijn collega Tim op zich. Of je gaat meer in de richting van onderwijs en schadebeperkingsprogramma’s, tot en met voorlichting op scholen. Mij trekt vooral het onderwijsgebied.

Natuurlijk zou het mooi zijn als apothekers meer scholing hadden om producten in te schatten en patiënten gerichte adviezen te geven. Hier is echter een duidelijke grens: apothekepersoneel mag de producten niet consumeren. Een Ganjier-rol in de apotheek zou daarom beperkt zijn tot een kwaliteitsanalyse die volledig zonder consumptie werkt, dus met microscoop en neus. Dat is weliswaar ook waardevol voor beter productbegrip, maar beperkt.

In sociale clubs is professioneel opgeleid personeel zeker een winst, maar het use case is beperkt. De werkelijke grote behoefte ontstaat pas met gespecialiseerde winkels, en die bestaan in Duitsland nog niet. Daarom ligt mijn focus momenteel sterk op Zwitserland. Daar entstaan de proefprojecten en hopelijk op basis van hun inzichten binnenkort een grootschalige legale markt, waar je niet alleen een nationaal scholingssysteem kunt gebruiken, maar ook actief kunt helpen vormgeven. Het beroepsprofiel Ganjier heeft infrastructuur nodig waarin het wordt gezocht, en deze infrastructuur ontstaat momenteel eerder in Zwitserland dan in Duitsland.

Vraag 3: Trichomen als onderschat categorie

Welke sensorische categorieën zijn volgens jouw ervaring het minst begrepen, bij consumenten ÉN bij brancheacteurs?

Adele: Absoluut de trichomen. Velen hebben ze al gezien, maar kunnen niet goed benoemen wat het eigenlijk is en waarom het zo belangrijk is. Trichomen zijn de harsknoppen van de plant, minuscule klieren waar praktisch alle relevante ingrediënten zitten: cannabinoïden, terpenen, flavonomen. Wie de kwaliteit van een bloem wil beoordelen, kijkt eerst naar de trichomen.

Ze behouden is essentieel. Een voorzichtig behandelde bloem draagt haar trichoomkoppen nog volledig. Zijn ze afgevallen of gewreven, verlies je veel van wat telt. Dit principe steekt ook achter producten zoals Resin of extracten. Daar wordt opzettelijk alleen de „trichoomsap“ gebruikt, dus het concentraat van de klierkoppen. Zodra je eenmaal begrijpt dat de trichomen het werkelijk waardevolle zijn, verandert je blik op elk product.

Vraag 4: Onderwijsformaten bij avaay en Sanity Group

Sanity Group en avaay zijn jouw huidige omgeving. Welke concrete onderwijsformaten bouw je voor de Duitse markt op, waarin Ganjier-kennis instroomt?

Adele: Het belangrijkste format is ons social-mediakanaal „High Science“, dat ik voor avaay, een van onze medische-cannabismerken, verzorg. Daar leg ik cannabis van A tot Z uit, plantkunde, werkingsmechanisme, kwaliteit en verantwoord omgaan, in een taal die ook zonder voorkennis begrijpelijk is.

Daar komen voordrachten bij voor overheidsinstanties en optredens op conferenties en in podcasts. Meer speelruimte ontstaat pas als proefprojecten van Grashaus Projects worden goedgekeurd, waaraan ik mee heb mogen ontwerpen. Dan kun je onderwijs opbouwen op basis van een reële, gereglementeerde omgeving.

Het meest concrete deel van mijn werk ligt ook hier daarom momenteel in Zwitserland. Voor ons proefproject daar maak ik scholingen voor het vakpersoneel, voer ik deze scholingen uit en houd ik workshops voor studiedeelnemers. Precies daar stroomt Ganjier-kennis vandaag al direct in in een legaal model.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.

Vraag 1: Proeven zonder uit te spugen

Jij bent de eerste vrouwelijke Ganjier in Duitsland en hebt de eerste legale dispensary van Europa in Zwitserland mee geopend. Hoe verschilt Ganjier-proeven praktisch van wijn- of whiskyproeven?

Adele: Het praktische verschil met wijn- of whiskyproeven is fundamenteel: cannabisdamp kun je niet uitspugen. Wie proeft, consumeert ook de stof. Daarom zijn voor mij de stappen vóór inhalatie zo belangrijk: het uiterlijk, de geur en de dry hit, dus de trek aan de niet aangestoken bloem. Via deze drie stappen kun je al verrassend veel over de kwaliteit leren, zonder iets geconsumeerd te hebben. Een wijnsommelière mag ruim proeven. Een Ganjier moet des te nauwkeuriger kijken, ruiken en voelen voordat er überhaupt iets brandt.

Vraag 2: Realistische rollen op de Duitse markt

Het beroepsprofiel Ganjier is in de VS gevestigd, in Duitsland nog onbekend. Welke realistische rol zie je voor Ganjiers op de Duitse markt, bij apotheken, in CSCs, in de gespecialiseerde handel?

Adele: In de rol van Ganjier zijn er verschillende toepassingsgebieden. Je kunt diegene zijn die voor de medische-cannabismarkt inkoopt, dus producenten bezoekt, de kwaliteit test en meebeslist wat wordt aangekocht. Deze inkoopopdracht neemt bij ons mijn collega Tim op zich. Of je gaat meer in de richting van onderwijs en schadebeperkingsprogramma’s, tot en met voorlichting op scholen. Mij trekt vooral het onderwijsgebied.

Natuurlijk zou het mooi zijn als apothekers meer scholing hadden om producten in te schatten en patiënten gerichte adviezen te geven. Hier is echter een duidelijke grens: apothekepersoneel mag de producten niet consumeren. Een Ganjier-rol in de apotheek zou daarom beperkt zijn tot een kwaliteitsanalyse die volledig zonder consumptie werkt, dus met microscoop en neus. Dat is weliswaar ook waardevol voor beter productbegrip, maar beperkt.

In sociale clubs is professioneel opgeleid personeel zeker een winst, maar het use case is beperkt. De werkelijke grote behoefte ontstaat pas met gespecialiseerde winkels, en die bestaan in Duitsland nog niet. Daarom ligt mijn focus momenteel sterk op Zwitserland. Daar entstaan de proefprojecten en hopelijk op basis van hun inzichten binnenkort een grootschalige legale markt, waar je niet alleen een nationaal scholingssysteem kunt gebruiken, maar ook actief kunt helpen vormgeven. Het beroepsprofiel Ganjier heeft infrastructuur nodig waarin het wordt gezocht, en deze infrastructuur ontstaat momenteel eerder in Zwitserland dan in Duitsland.

Vraag 3: Trichomen als onderschat categorie

Welke sensorische categorieën zijn volgens jouw ervaring het minst begrepen, bij consumenten ÉN bij brancheacteurs?

Adele: Absoluut de trichomen. Velen hebben ze al gezien, maar kunnen niet goed benoemen wat het eigenlijk is en waarom het zo belangrijk is. Trichomen zijn de harsknoppen van de plant, minuscule klieren waar praktisch alle relevante ingrediënten zitten: cannabinoïden, terpenen, flavonomen. Wie de kwaliteit van een bloem wil beoordelen, kijkt eerst naar de trichomen.

Ze behouden is essentieel. Een voorzichtig behandelde bloem draagt haar trichoomkoppen nog volledig. Zijn ze afgevallen of gewreven, verlies je veel van wat telt. Dit principe steekt ook achter producten zoals Resin of extracten. Daar wordt opzettelijk alleen de „trichoomsap“ gebruikt, dus het concentraat van de klierkoppen. Zodra je eenmaal begrijpt dat de trichomen het werkelijk waardevolle zijn, verandert je blik op elk product.

Vraag 4: Onderwijsformaten bij avaay en Sanity Group

Sanity Group en avaay zijn jouw huidige omgeving. Welke concrete onderwijsformaten bouw je voor de Duitse markt op, waarin Ganjier-kennis instroomt?

Adele: Het belangrijkste format is ons social-mediakanaal „High Science“, dat ik voor avaay, een van onze medische-cannabismerken, verzorg. Daar leg ik cannabis van A tot Z uit, plantkunde, werkingsmechanisme, kwaliteit en verantwoord omgaan, in een taal die ook zonder voorkennis begrijpelijk is.

Daar komen voordrachten bij voor overheidsinstanties en optredens op conferenties en in podcasts. Meer speelruimte ontstaat pas als proefprojecten van Grashaus Projects worden goedgekeurd, waaraan ik mee heb mogen ontwerpen. Dan kun je onderwijs opbouwen op basis van een reële, gereglementeerde omgeving.

Het meest concrete deel van mijn werk ligt ook hier daarom momenteel in Zwitserland. Voor ons proefproject daar maak ik scholingen voor het vakpersoneel, voer ik deze scholingen uit en houd ik workshops voor studiedeelnemers. Precies daar stroomt Ganjier-kennis vandaag al direct in in een legaal model.

Vraag 5: Labtests versus sensoriek

Labtests versus sensorische beoordeling. Waar tegenspreken deze twee werelden elkaar regelmatig, en welk aspect heeft in de praktijk meer uitspraken?

Adele: De twee werelden tegenspreken elkaar minder dan dat ze verschillende vragen beantwoorden. Laboratoriumanalyses zijn onmisbaar als het om veiligheid gaat: contaminationchecks op pesticiden, schimmel of zware metalen en de exacte THC- en CBD-waarden. Dat kan geen neus doen.

Zodra het om organoleptische kwaliteit gaat, is sensoriek het nauwkeurigere instrument: hoe intens een bloem ruikt, hoe haar aromaprofiel is opgebouwd, hoe de textuur en structuur van de plant aanvoelen. Deze eigenschappen bepalen de latere ervaring sterk, maar verschijnen op geen enkel labcertificaat. Een gegevensblad is bovendien slechts een momentopname. Het zegt niets over of een cure schoon is verlopen of hoe het product over enkele weken zal ruiken. Mijn vuistregel: het lab beschermt tegen schade, sensoriek beschrijft kwaliteit. Wie professioneel werkt, heeft beide nodig.

Vraag 6: Ondervertegenwoordigde stijlrichtingen

Welke cannabisstijlrichtingen of terpeenprofielen zijn in Duitsland 2026 ondervertegenwoordigd, hoewel ze sensorisch interessant zouden zijn?

Adele: Mij ontbreken vooral florale geurprofielen. Die mogen gerust creatiever en fijner zijn dan wat de Duitse markt momenteel aanbiedt. Ik vind het ook interessant om planten die specifiek op indicaties zijn afgestemd en een passend aroma- of geurprofiel meebrengen.

En dan ligt mij een onderwerp bijzonder na: de „oude“ cultuurvariëteiten terugbrengen. Landrassen met lager THC-gehalte, maar met karaktervolle, over generaties gegroeide profielen. De Duitse markt oriënteert zich sterk op „hoe meer THC, hoe beter“. Dat is de saaiste as waarop je cannabis kunt beoordelen. Diversiteit in terpeen- en aromaprofiel vind ik veel interessanter dan alleen een hoge werkstofwaarde.

Vraag 7: De eerste oefening voor consumenten

Op de Mary Jane spreek je over Ganjier-basics voor het publiek. Welke ene oefening zou je elke cannabisconsument als eerste stap mee naar huis geven?

Adele: Dat begint voor mij met een vergrootglas. Mijn wens zou zijn dat mensen een vergrootglas kopen, de cannabisbloem eronder goed bekijken en de trichomen ontdekken, deze kleine harsknoppen. Dat is echt een mooie opdracht en je leert enorm veel over kwaliteit. Zitten de trichomen nog volledig vast, dat is een heel goed teken. Zijn de trichoomkoppen afgevallen, dat spreekt van mindere kwaliteit of onzorgvuldige hantering.

De tweede oefening is bewust ruiken. Ook dat werkt volledig zonder consumptie. Het gaat erom de verschillende lagen van een geur te identificeren en te benoemen, en je dan steeds fijner in de subgroepen in te werken.

Wie de neus en blik door het vergrootglas traint, heeft de twee belangrijkste Ganjier-gereedschappen al in handen.

Vraag 8: 24-maandenhorizon

Waar zie je jezelf beroepsmatig over 24 maanden, en wat moet in Duitsland gebeuren om het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang te vinden?

Adele: Mijn grootste wens: dat de proefprojecten in Duitsland worden goedgekeurd. Dan zouden we de juridische basis hebben, eerste winkels waarin verantwoorde legalisering zich praktisch kan bewijzen, en een werkelijke behoefte aan vakpersoneel dat moet worden opgeleid. Precies daar zou ik heel graag aan meewerkend en het beroepsprofiel niet alleen in Duitsland, maar Europawijd helpen bevorderen.

In de komende twee jaar zie ik mezelf ook sterk in Zwitserland. Daar ontstaan de proefprojecten en de potentiële legale markt met gepland nationaal scholingssysteem. Dit model wil ik naar Duitsland overbrengen.

Opdat het beroepsprofiel Ganjier hier institutioneel ingang vindt, is vooral een eerste stap nodig: goedgekeurde proefprojecten. Daaruit ontstaat infrastructuur, gespecialiseerde winkels, scholingsbehoefte, een beroepsveld dat vakpersoneel opleidt. Het beroepsprofiel komt niet alleen door een wet, maar doordat er een plek is waar het werkelijk wordt gezocht.