Fransa’da şu anda kenevir lif işleme tesisleri inşa ediliyor ve bu tesisler lifin yetiştiği yerde kuruluyor. Bretanya’da Terrachanvre kooperatifi yaklaşık beş milyon euro değerinde bir açılış tesisi inşa ediyor. Charente-Maritime’deki Saint-Julien-de-l’Escap’ta 7,6 milyon euro değerinde bir fabrika işletmeye geçiyor ve yıllık yaklaşık 2.000 ton saman işlemeye tasarlanmış durumda; bu, kabaca 400 hektarın verimini karşılıyor. Paralel olarak, keten eğirmecisi Safilin ile üretici birliği La Chanvrière, AB destekleriyle lif ile iplik arasında kesintisiz bir tekstil zincirine çalışıyor.
📑 Inhaltsverzeichnis
Tek başına bakıldığında bunlar bölgesel haberlerdir. Geçen aylarda Portekiz, Polonya ve Hindistan’dan bildirdiklerimizle birlikte ele alındığında ortaya bir model çıkıyor ve bu modelde Almanya beklenmedik bir konumdadır.
Her Yerde İşleme Ortaya Çıkıyor, Alan Değil

Santo Tirso’da Nau Verde, Nafilux markası altında kenevir ve keten için ıslak eğirme tesisi kuruyor. Yaklaşık 30 milyon euro yatırım hacmi ve 250 kadar istihdam yerinden bahsediliyor; ancak kamuya açık bilgilerden bunun hangi kısmının eğirme tesisine, hangi kısmının içinde bulunduğu genel programa ait olduğunu net şekilde ayırmak mümkün değil. Detayları Portekiz ıslak eğirme tesisine dair yazımızda ayrıntılı olarak açıklamış olup.
Polonya bunu diğer taraftan ele alıyor. Orada ekim alanı bir yıl içinde 1.146’dan yaklaşık 2.171 hektara çıktı; bu yüzde 89 artış, Polonya endüstriyel kenevir ekim alanıyla ilgili yazımızda takip edildi. Hindistan ise ekebi birkaç eyalette açtı, böylece işçilik maliyetleri ve iklim bakımından her Avrupa ülkesinden yapısal olarak daha uygun konumda bir üretici piyasaya giriyor; Hindistan’ın açılması hakkındaki raporumuzda göreceksiniz.
Ortak payda alan değildir. Onun arkasındaki basamaktır. Kenevir samanı hantal ve ucuzdur; uzağa taşınmaya değmez. Ekim veya eğirme kapasitesinin erişim alanında olmayanlar alan ekebilir, istatistik parlayabilir, ancak sonunda yakında alıcısı olmayan bir hammaddede oturur. İşte bu yüzden Fransızlar ekim desteği yerine tesislere yatırım yapıyorlar.
Almanya: Alan Problem Değil

Burası ilginç hale geliyor, çünkü burada yaygın olan alan kaybı anlatısı bu yıl için artık geçerli değil. Almanya Federal Tarım ve Gıda Enstitüsü’nün verilerine göre, 2026’da Almanya’da 438 işletme 5.785 hektar endüstriyel kenevir ekti. Alan bu nedenle 2025’in 5.274 hektarından önceki yıla kıyasla yaklaşık 500 hektar olmak üzere tekrar büyüdü.
İşletme sayısı aynı dönemde yine de 496’dan 438’e düştü. 2022’de 889’du. Dört yılda Almanya’daki kenevir çiftçi sayısı yaklaşık yarıya indi, alan ise son dönemde hatta arttı. Rekor yıl olan 2024’ün 7.116 hektarından hala belirgin şekilde uzakta olunan konumda, fakat geçen yılın yönü yukarıyı gösteriyor.
İkisi birlikte şu anlama geliyor: Kalan işletmeler ortalama olarak daha çok ekiyor. 2022’de bir işletmeye kabaca altı hektar düşüyordu, 2026’da on üçten fazla. Bu ekimin krizi değil, bu konsolidasyondur. Kenevir birçok küçük deneme alanından az sayıda işletmeye geçiyor ve bu, tipik olarak alıcısı olanlar.
Böylece soru değişiyor. „Daha fazla hektarı nasıl alırız“ değil, „ne için“. Kim çıkıyorsa, nadiren kenevir büyümediği için çıkıyor. İzin ve dokümantasyondaki çaba elde ettiklerine orantısız düştüğü için çıkıyor.
Politika Şu Anda Gerçekten Ne Tartışıyor
Bundestag’da Ekim ayında bu konuda bir dinleme gerçekleşti; Çiftçi Birliği ve bilim camiası çoğunlukla endüstriyel kenevir için THC sınırını yüzde 0,3’ten yüzde 1’e çıkarmayı savundu. Almanya Federal Risk Değerlendirme Enstitüsü karşıt tavır aldı. Detayları ve katılımcıları endüstriyel kenevir dinlemesine dair raporumuzda kaydettik.
Daha yüksek bir sınır, çeşit erişimini genişletir ve bazı bürokratik engelleri hafifletir. Ancak bir işleme tesisi inşa etmez. Fransız ve Portekiz projelerine bakılırsa, darboğaz işlemede olup Almanya’da buna karşılaştırılabilir bir şey şu ana kadar ilan edilmemiştir.
Gelecek Yıllarda Bununla Ölçülebilecek Olanlar

Alman rakamlarının samimi okuması, alan kaybından daha rahatsız edicidir, çünkü daha az politika başarısızlığı ve eksik bir pazar gibi görünüyor. Eğer Fransa, Portekiz ve Polonya’daki işleme gelecek yıllarda gerçekten başlarsa, orada saman talebine yönelik talep ortaya çıkar ve sonra tesisin mesafesi, kim tedarik edeceğini belirler.
Hektar sayısından daha anlamlı olan üç büyüklük vardır: ilan edilen tesisler gerçekten işletmeye geçip hangi kapasite ile çalışacak, Almanya’da karşılaştırılabilir bir yatırım ilan edilecek mi, ve işletme sayısı istikrar kazanıp kazanmayacak. Tekrar yükselirse, birisi alıcı bulmuş demektir. Düşmeye devam ederse; alan yüksek kalırken, konsolidasyonu basitçe devam eder.
Sollte Deutschland mehr in die Hanfverarbeitung statt in Anbauflächen investieren?
Lif ile son ürün arasında tam değer zincirine dair bir sınıflandırma, endüstriyel kenevir ve endüstri kılavuzumuzda bulunabilir.









































