We Francji powstają obecnie kilka zakładów przetwarzających włókno konopne, i buduje się je tam, gdzie włókno rośnie. W Bretanii spółdzielnia Terrachanvre buduje zakład rozpuszczający za około pięć milionów euro. W Saint-Julien-de-l’Escap w Charente-Maritime uruchamiany jest zakład za 7,6 miliona euro, przystosowany do przetwarzania około 2000 ton słomy rocznie, co odpowiada plonowi z około 400 hektarów. Równolegle producent lnu Safilin i grupa producencka La Chanvrière pracują ze wsparciem UE nad kompleksowym łańcuchem tekstylnym od włókna do przędzy.
📑 Inhaltsverzeichnis
Poszczególnie rozpatrywane są to wiadomości regionalne. Połączone z tym, co informowaliśmy w ostatnich miesiącach z Portugalii, Polski i Indii, rysuje się pewien wzór, a w tym wzorze Niemcy zajmują nieoczekiwane miejsce.
Wszędzie powstaje przetwórstwo, nie areał uprawy

W Santo Tirso Nau Verde buduje pod marką Nafilux przędzalnię mokrą do konopi i lnu. Mowa o wolumenie inwestycji około 30 milionów euro i około 250 miejscach pracy, choć z dostępnych informacji publicznych nie można wyraźnie rozdzielić, jaka część przypadnie samej przędzalni, a jaka na cały program, w którym projekt się znajduje. Szczegóły omówiliśmy w artykule o portugalskiej przędzalni mokrej.
Polska podchodzi do tematu z drugiej strony. Tam areał uprawy wzrósł w ciągu roku z 1146 na około 2171 hektarów, wzrost o 89 procent, opisany w naszym artykule o uprawie konopi użytkowej w Polsce. Indie otworzyły uprawę w kilku stanach, co oznacza, że na rynek wchodzi producent, który pod względem kosztów pracy i klimatu ma strukturalne przewagi nad każdym krajem europejskim, zobacz nasz raport o otwarciu się Indii.
Wspólnym mianownikiem nie jest areał. To etap poniżej. Słoma konopna jest nieporęczna i tania, nie opłaca się jej transportować na długie odległości. Kto nie ma zdolności rozpuszczającej lub przędzalniczej w zasięgu, może zasiać pole, aż statystyka będzie wyglądać pięknie, a na koniec i tak siada na surowcu, dla którego w pobliżu nie ma odbiorcy. Dokładnie dlatego Francuzi inwestują w urządzenia, a nie w dopłaty do upraw.
Niemcy: areał to nie problem

Tu robi się ciekawie, bo rozpowszechniona u nas narracja o utracie areału nie stosuje się już w tym roku. Według danych Federalnego Instytutu Rolnictwa i Żywności w 2026 roku 438 gospodarstw w Niemczech uprawiało konopie użytkowe na 5785 hektarów. Areał wzrósł zatem w porównaniu z 2025 rokiem (5274 hektary) ponownie, o dobrze 500 hektarów.
Liczba gospodarstw spadła w tym samym okresie mimo wszystko dalej, z 496 do 438. W 2022 roku było ich jeszcze 889. W ciągu czterech lat liczba niemieckich producentów konopi zmniejszyła się zatem o połowę, podczas gdy areał ostatnio nawet rósł. Od rekordu z 2024 roku z 7116 hektarami jesteśmy wciąż znacznie oddaleni, ale kierunek w ostatnim roku wskazuje w górę.
Razem wzięte oznacza to: pozostałe gospodarstwa uprawiają średnio więcej. W 2022 roku przypadało na jedno gospodarstwo mniej więcej sześć hektarów, w 2026 roku to już ponad trzynaście. To nie kryzys uprawy, to konsolidacja. Konopie przenoszą się z wielu małych pól doświadczalnych do kilku gospodarstw, które traktują to poważnie, i typowo są to te, które mają odborcę.
Tym samym pyta się inaczej. Nie „jak zdobyć więcej hektarów“, ale „po co“. Kto przestaje, rzadko przestaje dlatego, że konopie nie rosły. Przestaje, bo plonu nie można było sprzedać albo wysiłek w pozwoleniach i dokumentacji nie miał związku z przychodami.
Co polityka właśnie rzeczywiście dyskutuje
W Bundestagu w październiku odbył się w tej sprawie skład poświęcony, w którym związek rolników i nauka opowiadały się głównie za podniesieniem limitu THC dla konopi użytkowych z 0,3 na jeden procent. Federalny Instytut Oceny Ryzyka zajął krytyczną pozycję przeciwną. Szczegóły i skład przedstawiliśmy w naszym raporcie o składzie poświęconym konopi użytkowej.
Wyższy limit rozszerzyłby dostęp do odmian i łagodził by część biurokracji. Zakład rozpuszczający by nie zbudował. Francuskie i portugalskie projekty pokazują, że wąskie gardło leży w przetwórstwie, a w Niemczech dotąd niezwykle mało ogłoszono porównywalne projekty.
Na co można to oceniać w nadchodzących latach

Szczera interpretacja niemieckich liczb jest bardziej kłopotliwa niż utrata areału, ponieważ mniej brzmi jak polityczne niepowodzenie, a bardziej jak brakujący rynek. Jeśli przetwórstwo we Francji, Portugalii i Polsce rzeczywiście ruszyć w nadchodzących latach, powstanie tam popyt na słomę, a wtedy dystans do zakładu decyduje, kto dostarcza.
Trzy wielkie są bardziej wymowne niż liczba hektarów: czy ogłoszone zakłady rzeczywiście uruchomią się i z jakim obciążeniem, czy w Niemczech ogłoszono porównywalną inwestycję, i czy liczba gospodarstw się ustabilizuje. Jeśli rośnie, ktoś znalazł odborcę. Jeśli spada dalej, podczas gdy areał się utrzymuje, konsolidacja po prostu trwa.
Sollte Deutschland mehr in die Hanfverarbeitung statt in Anbauflächen investieren?
Klasyfikacja całego łańcucha wartości od włókna do produktu końcowego znajduje się w naszym przewodniku po konopi użytkowych i przemyśle.










































