Sarkoidoza to choroba zapalna. Może przebiegać zarówno chronicznie, jak i stanowić ostrą zagrożenie dla zdrowia. Zwykle tkanka ulega zmianom, tworząc czasami małe guzki. Chociaż guzki te mogą powstać wszędzie w organizmie, zdecydowanie najczęściej encontruje się je w płucach. Skutkami są kaszel podrażniający i liczne bóle. Chcemy się zastanowić, jak cannabis może być przydatny w walce z tą chorobą.
📑 Inhaltsverzeichnis
O sarkoidozie
Jak już wspomniano, jest to choroba zapalna. Ponieważ może zaatakować wiele narządów, mówi się o tak zwanej chorobie multiukalnego systemu. Z reguły atakuje płuca, serce i skóra również mogą być zagrożone. Ponieważ jednak zmiany tkankowe mogą dotyczyć całego ciała, objawy tej choroby są bardzo zróżnicowane, ponieważ wszystko zależy od objętego obszaru choroby.
Małe zmiany tkankowe w kształcie guzka nazywają się ziarniakami i można je dostrzec dopiero pod mikroskopem. Medycyna do tej pory nie ustalił, dlaczego dochodzi do tych zmian tkankowych. Wydaje się jednak, że czynniki środowiskowe w połączeniu z czynnikami genetycznymi powodują tę chorobę.
Występowanie
W Europie Zachodniej na 100 000 ludzi przypada około 40-50 osób z sarkoidozą. Najszczególniej dotknięte są Szwedzi i Islandczycy oraz populacja afroamerykańska w USA. Choroba ta pojawia się stosunkowo wcześnie, w wieku od 20 do 40 lat. Statystycznie kobiety są bardziej narażone niż mężczyźni. Może się również zdarzyć, że dziecko zachoruje na sarkoidozę, za co odpowiada defekt genetyczny.
Objawy
Przede wszystkim rozróżnia się ostrą i przewlekłą sarkoidozę. Dla obu przypadków istnieją różne przebiegi choroby i objawy.
Ostre zapalenie
Tylko jedna dziesiąta wszystkich przypadków sarkoidozy to ostre sarkoidozy. Charakteryzuje się tym, że określone objawy pojawiają się nagle i zwykle dotykają płuc. Ostre zapalenie powoduje bardzo intensywne objawy, takie jak:
- Zapalenie stawów
- Gorączka
- Poczucie słabości
- Erythema nodosum
- Powiększenie węzłów chłonnych w pobliżu płuc
Większość czytelników zastanawiała się, czym jest erythema nodosum. To zjawisko występuje przede wszystkim z przodu goleni. Początkowo są to czerwone, a następnie niebieskawe guzki pod skórą, które również powodują ból. Ponieważ są bardzo wrażliwe na ból, ból nasila się, gdy wyciśnie się nacisk na te guzki. Ponadto może się zdarzyć, że w przypadku ciężkiego przebiegu choroby już sama odzież powoduje ogromny ból. To zjawisko powstaje, ponieważ tkanka tłuszczowa pod skórą jest zapalona.
Innym niepożądanym objawem jest zapalenie stawów. Zapalenie stawów to zapalenie i obrzęk stawów, osoby dotkniętą sarkoidozą zwykle doświadczają go w stawach skokowych. Gdy obciąża się stawy, powodują ból; w przypadku stawów skokowych chodzenie jest utrudnione, a co za tym idzie całe życie. Gdy zapaleniu ulega wiele stawów, mówi się o poliartropii.
Przewlekła sarkoidoza
Z występowania ostrej sarkoidozy wynika, że dziewięć na dziesięć przypadków sarkoidozy to przewlekła sarkoidoza. Osoby cierpiące na przewlekłą sarkoidozę niekoniecznie muszą o tym wiedzieć, niektórym w ogóle się nie zdaje. Z drugiej strony u wielu innych zdarza się, że objawy pojawiają się powoli. Kaszel podrażniający staje się coraz gorszy, a duszność pojawiająca się coraz szybciej. Typowe objawy to:
- powiększone węzły chłonne
- Utrata wagi
- chroniczne zmęczenie niezależnie od snu
- Zapalenie stawów
- lekka gorączka
Te objawy są zdecydowanie do spodziewania się, gdy płuca są dotknięte sarkoidozą. Inne narządy powodują odpowiednio inne objawy. Często dotykane są oczy. W przypadku sarkoidozy oczu gdzieś stwierdza się zapalenie, zwykle występujące w tęczówce lub ciele rzęskowym. Wraz z coraz jaśniejszym światłem bóle oczu wynikające z tego stają się coraz gorsze.
Jeśli serce jest dotknięte chorobą, wiele zależy od natężenia choroby, które objawy się pojawią. W przypadku lekkiej sarkoidozy niemal nic się nie zauważa. Jeśli jednak serce jest mocno dotknięte przewlekłą sarkoidozą, może dojść do niewydolności serca lub zaburzeń rytmu serca. Problematyczne jest to, że mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zawał serca.
Szczególny przypadek ma miejsce, gdy sarkoidoza dotyczy ośrodkowego układu nerwowego, od tej pory mówi się o neurosarkoidozie. Często można obserwować uszkodzenie wielu nerwów czaszkowych. Teraz wszystko zależy od tego, który konkretny nerw jest dotknięty. Na przykład, jeśli zostanie dotknięty nerw twarzowy, należy liczyć się z paraliżem twarzy. Często zapalenie opon mózgowych wynika z porażenia ośrodkowego układu nerwowego. Rozpoznaje się je po bólach głowy i wymiotach, oprócz szeregu dodatkowych objawów.
Interesujące jest wreszcie zapalenie sarkoidozy wątroby i śledziony. Jeśli te dwa narządy zostaną dotknięte, praktycznie w ogóle nie będzie się ograniczeń. Narządy nadal działają i osoba nic nie zauważa. Sarkoidozę można stwierdzić jedynie na podstawie zmian wartości wątroby we krwi.
Jak powstaje sarkoidoza?
Do dzisiaj nie wiadomo, co dokładnie leży u podstaw choroby. Jednak udało się zidentyfikować kilka czynników ryzyka, które zdecydowanie sprzyjają powstaniu choroby. Sarkoidoza zwykle dotyka płuc. Podejrzewa się, że wdychanie szkodliwych substancji wpływa na układ odpornościowy człowieka. Hipoteza zakłada, że układ odpornościowy jest obciążany w taki sposób, że tworzy guzki tkankowe, czyli ziarniaki.
Nie przeoczono czynnika genetycznego. Udało się zidentyfikować określone geny, które u osób z sarkoidozą są prawie zawsze zmienione. To wzmacniało podejrzenie, że geny te mają coś wspólnego z układem odpornościowym w płucach. Przypuszczalnie wpływają jakoś na metabolizm tego narządu, a zmiana sprawia, że nie wszystko przebiega prawidłowo.
Diagnoza sarkoidozy
Diagnozowanie sarkoidozy jest dość trudnym przedsięwzięciem, ponieważ objawy mogą być niezwykle zróżnicowane. Aby można było postawić diagnozę sarkoidozy, konieczne jest przeprowadzenie wielu badań diagnostycznych. Pierwszą rozmowę zwykle prowadzi się z lekarzem ogólnym, dopiero drugą ze specjalistą ds. chorób płuc. Jeśli jednak sam jesteś przekonany, że masz sarkoidozę płuc, powinieneś udać się bezpośrednio do specjalisty.
Następnie przeprowadza się przede wszystkim wywiad, w którym lekarz zbiera historię medyczną pacjenta. W ramach tego zadania postawi określone pytania, które mogą obejmować:
- Czy masz kaszel podrażniający?
- Jak długo już masz swoje objawy?
- Czy miałeś już kiedyś te objawy?
- Czy masz jakieś inne dolegliwości?
- Czy masz ostatnie zdjęcie rentgenowskie swoich płuc?
Następnie przeprowadzane są określone badania. Lekarz wysłucha i przebada klatkę piersiową. Jeśli na skórze istnieją anomalie, lekarz przyglądnie im się bliżej. W przeciwnym razie badanie rentgenowskie może pomóc w określeniu sarkoidozy. Test wydolności płuc może ujawnić dodatkowe informacje, podobnie jak bronchoskopia czy badanie krwi.
Konwencjonalne metody leczenia
Sarkoidoza niekoniecznie musi być leczona, dość często samoistonie się wyleczają. Jeśli tak się jednak nie dzieje, należy zastanowić się, czy naprawdę chcesz się leczyć. Jeśli objawy są bardzo subtelne i w żaden sposób nie wpływają na twoje życie, zwykle choroba jest po prostu ignorowana. Od czasu do czasu odwiedzasz lekarza, a jeśli choroba się pogarsza, zaczynacie odpowiednie leczenie. Można jednak spodziewać się, że choroba sama się wyleczy.
Kto inny cierpi na ostrą sarkoidozę i intensywnie odczuwa objawy, zwykle otrzymuje niesteroidowe leki przeciwzapalne. Należą do nich stare znajome takie jak aspiryna i ibuprofen. Dzięki ich działaniu obniżającemu gorączkę, łagodnie przeciwzapalnemu i przeciwbólowemu mogą pomóc większości pacjentów. Przeciw zapaleniom zaleca się również kortyzol.
Kto inny cierpi na przewlekłą sarkoidozę, będzie miał wiele do czynienia z kortyzołem. Przez dłuższy okres czasu leczy się zwykłym kortyzołem i podaje pacjentowi wiele dawek, aż do końca powoli zmniejszy się dawki.
Lekarz może również przepisać kilka innych leków, takich jak niektórych immunosupresantów czy słynny na całym świecie chlorochina. Tylko w przypadku bardzo ciężkich przebiegów choroby należy stosować inne metody leczenia niż leki, jeśli na przykład płuca zostały już zbyt poważnie uszkodzone, pomaga tylko przeszczep płuca. Przed tym mogłaby pomóc tlenoterapia.
Co może zrobić cannabis?
Składniki aktywne konopi łączyć w sobie wiele funkcji, które mogą być bardzo pomocne w walce z sarkoidozą. Naturalnie wszystko zależy od konkretnego przypadku. Wiele przypadków sarkoidozy w ogóle nie wymaga terapii, objawy albo w ogóle się nie pojawiają, albo pacjent ledwie je odbiera. W takim razie leczenie tej choroby byłoby bezsensowne.
Terapia jest naprawdę potrzebna tylko komuś, kto jest ograniczony z powodu objawów sarkoidozy. Otóż sarkoidoza to choroba zapalna. Na szczęście wykazano już, że wiele kannabinoidów ma właściwości przeciwzapalne. Szczególnie warto podkreślić CBD, które jako krem jest często używane do opanowania stanów zapalnych.
W ten sposób CBD może również pomóc w sarkoidozie. Na przykład, jeśli skóra jest dotknięta zapaleniem, można nałożyć topową tynkturę lub krem. Jeśli płuca są dotknięte, możesz palić pąki CBD lub wdychać je za pomocą vaporizera. W każdym razie można się spodziewać, że przeciwzapalne kannabinoid pomogą w walce z chorobą.
Poza tym CBD, szczególnie w połączeniu z THC, może działać przeciwbólowo. W ciężkich przebiegach tej choroby trzeba liczyć się z bólem. Mogą one powstawać w płucach, przez guzki skórne lub w jakikolwiek inny sposób: ważne jest, że cannabis dociera do bólu. Szczególnie połączenie z psychoaktywnym THC słynie z tego, że sprawia, że większość rodzajów bólu wydaje się nieistotna. Zanim więc sięgniesz po szkodliwe leki przeciwbólowe, może powinieneś sięgnąć po medyczne cannabis.
Ponadto cannabis oczywiście pomaga w walce z wieloma problemami psychicznych, które mogą się pojawić wraz z taką chorobą. Jeśli cierpię od dłuższego czasu na przewlekłą sarkoidozę, bóle mogą już zmusić cię do depresji. W takim przypadku cannabis ze swoimi podnosząco-nastrojowymi właściwościami mogłoby pomóc, THC wiąże się z receptorami serotoniny i w ten sposób po prostu sprawia, że czujesz się trochę szczęśliwszy.
Wiele osób chorych rozwija okropne lęki, czasami lęki społeczne. Szczególnie CBD pomaga w walce z nimi, łagodząc nastrój i uniemożliwiając mózgowi przedłużanie wszystkich problemów.
Cannabis w walce z sarkoidozą
Jak się okazało, konopie łączą w sobie wiele właściwości, które mogą być bardzo skuteczne przeciwko sarkoidozie. Zapalenia zostają złagodzone, ból znika, lęki i depresja mogą po prostu zniknąć i czujesz się lepiej, gdy konsumjesz medyczne cannabis. Nie należy zapominać, że gdy cannabis jest już na liście, możesz znacznie mniej przyjmować innych leków przeciwbólowych i leków ogólnie. W konsekwencji cannabis jest dla osób chorych na sarkoidozę najzdrowszą alternatywą do walki z chorobą. Kto nie chce jeszcze podejmować całego wysiłku, aby otrzymać receptę i otrzymać medyczne cannabis z apteki, może najpierw zacząć od legalnych produktów CBD.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
