Nerki to niezastąpiony organ, który filtruje toksyny z organizmu i wydalane je wraz z moczem. Pełnią one również kluczową rolę w regulacji gospodarki wodnej i produkcji wielu życiowo ważnych hormonów. Na przykład w nadnerczach wytwarzane są takie istotne hormony jak kortyzol i kortyzyna.
📑 Inhaltsverzeichnis
Chroniczne choroby nerek przebiegają ciężko i znacznie skracają średnią długość życia. Należą również do najdroższych chorób w systemie opieki zdrowotnej. Konwencjonalne opcje terapeutyczne są często ograniczone, a choroba często wymaga dializy. Wiele typów komórek w nerkach posiada receptory CB1 i CB2, a najnowsze badania naukowe sugerują, że endokannabioidalny system odgrywa centralną rolę w rozwoju różnych chorób nerek.
Wskazuje to na możliwość, że kannabis i kannabinoid mogą stanowić opcję terapeutyczną w przypadku niektórych chorób nerek. Także przy chorobach pęcherza substancje z konopi wykazują skuteczność. Nawet opróżnianie pęcherza moczowego jest regulowane częściowo poprzez receptory kannabinoidowe.
Receptory kannabinoidowe zaangażowane w chorobach nerek
Najnowsze wyniki badań naukowych sugerują, że endokannabioidalny system w nerkach uczestniczy w modulacji wielu procesów biologicznych i dlatego może być zaangażowany w potencjalny rozwój chorób. Zarówno na podstawie próbek tkanek człowieka, jak i eksperymentów na kulturach komórkowych wiadomo, że antagonistyczne działanie na receptorze CB1 łącznie z agonistycznym działaniem na receptorze CB2 zmniejsza progresję nefropatii diabetycznej.
Choroba ta polega na włóknistym uszkodzeniu nerek jako spóźniona konsekwencja cukrzycy. Ta sama modyfikacja receptorów kannabinoidowych jest również skuteczna w chorobach nerek związanych z otyłością. W tym przypadku stwierdza się poprawę funkcji nerek dzięki wyraźnemu zmniejszeniu stężenia albuminy w moczu. Kannabinoid, który ma dokładnie to działanie na receptorach – antagonistyczne na receptorze CB1 oraz agonistyczne na receptorze CB2 – to na przykład CBD. Ważne jest zrozumienie, że w przypadku opisanych chorób nerek THC może być przeciwwskazany, ponieważ wykazuje agonistyczne działanie na receptorze CB1.
Ponadto, na podstawie obserwacji na myszach wiadomo, że antagonistyczne działanie na receptory CB1 w nerkach wyraźnie hamuje włókniakowatość i zapalenia wywoływane stresem oksydacyjnym. Obserwacje na myszach wykazały również, że CBD zmniejsza nefrotoksyczne właściwości niektórych cytostatyków stosowanych w leczeniu raka nerek. Szczególnie w przypadku cytostatyku Cisplatyna dochodzi do uszkodzenia zdrowych komórek nerek. W ten sposób CBD mogłoby w przyszłości znacznie zmniejszyć takie działania niepożądane w terapii onkologicznej.
Kannflawin A jako kandydat do zwalczania raka pęcherza
Mniej znaną substancją z konopi jest Kannflawin A. Ta substancja należy, jak sama nazwa sugeruje, do grupy flawonoidów. Kanadyjskie badanie z 2022 roku wykazało, że ten flawonoid mógłby być potencjalnym kandydatem do walki z rakiem pęcherza. Stwierdzono, że Kannflawin A, przynajmniej w warunkach eksperymentu in vitro, może znacznie hamować wzrost komórek rakowych. Przygotowano kulturę komórkową z odpowiednimi komórkami nowotworowymi i zbadano, w jakim stopniu Kannflawin A mógłby wykazywać działanie antykarcynogenne.
Okazało się, że ten flawonoid zabił 50 % komórek rakowych w kulturze. Mechanizm działania opiera się na apoptozie – rodzaju mechanizmu samoniszczenia uruchomianego w komórce rakowej bez uszkodzenia zdrowych komórek. Apoptoza jest aktywowana poprzez reagowanie Kannflawiny A z białkiem komórkowym Kaspaza-3. Kannflawin A wykazał w tym eksperymencie ponadto działanie synergistyczne z cytostatykami Gemcytabina i Cisplatyna. W przyszłości mogłoby to stanowić przełomowe podejście terapeutyczne w leczeniu raka pęcherza, gdy samodzielne konwencjonalne cytostatyki są niewystarczające.
Kannabis w zaburzeniach funkcji pęcherza
Brytyjskie badanie z 2013 roku badało potencjał ekstraktów kannabisu w przypadku zaburzeń inkontinencji związanych ze stwardnieniem rozsianym. 630 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej ekstrakt kannabisu lub placebo. W grupie otrzymującej ekstrakt kannabisu osiągnięto 25 % redukcję objawów, podczas gdy w grupie placebo nie zaobserwowano żadnych zmian. Bardzo obiecującym kannabinoidem w tym przypadku wydaje się być również CBG.
Ten kannabinoid zyskał w ostatnich latach, poza CBD, coraz większą popularność i jest przedmiotem wielu badań. Szczególnie interesujące farmakologicznie w tym kannabinoidzie jest to, że nie tylko działa na konwencjonalne receptory kannabinoidowe, ale również wchodzi w interakcję z neuroprzekaźnikiem acetylocholiną. CBG może znacznie zmniejszyć objawy nadreaktywności pęcherza. Działanie opiera się na zmniejszeniu skurczów pęcherza wywoływanych przez neuromediator acetylocholinę.




































