W siatkówce oka człowieka znajdują się receptory kannabinoidowe. Wiele kannabinoidów wykazuje właściwości przeciwzapalne, neurochronne i przeciwutleniające — dokładnie te rodzaje działania, które wpływają na procesy biochemiczne zachodzące w przypadku niektórych chorób siatkówki.
Istnieje zatem uzasadniona hipoteza, że kannabinoidy mogą mieć wysoką wartość terapeutyczną w leczeniu chorób siatkówki. Standardowa terapia w medycynie konwencjonalnej to obecnie terapia IVOM, w której do oka wstrzykuje się tzw. inhibitory VEGF w celu zatrzymania lub spowolnienia procesów degeneracyjnych. Jednak od kilku lat prowadzane są badania, które dają nadzieję, że w przyszłości kannabinoidy mogą prowadzić do dalszej poprawy.
Działanie kannabisu na choroby oczu znane od dziesięcioleci
Od lat siedemdziesiątych XX wieku wiadomo, że kannabis jest skutecznym środkiem przeciwko glaukomie. Glaukoma, zwana również zieloną kataraktą, to stosunkowo częsta choroba, która może prowadzić do utraty wzroku i w której siatkówka jest uszkadzana przez zbyt wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe. THC udowodniono obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe. W wielu liberalniejszych krajach, takich jak niektóre stany USA, glaukoma jest już uznaną wskazaniem do przepisania kannabisu na receptę. Oprócz podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego istnieją inne schorzenia, w których przyczyna bezpośrednio wynika z procesów degeneracyjnych siatkówki.
Ponieważ neurochronne działanie kannabinoidów jest już znane z innych części ciała, istnieje uzasadniona hipoteza, że efekt ten może być przeniesiony na siatkówkę. W tym temacie pojawia się obecnie pierwsze badanie, które rozpoczęło się na Uniwersytecie Hebrajskim w Izraelu w 2018 roku. 25 ochotniczych pacjentów z degeneracyjną chorobą siatkówki zwaną Retinitis pigmentosa regularnie otrzymuje tam CBD i THC w stosunku 1:40. Regularnie badane są ostrość wzroku i stan strukturalny siatkówki. Wyniki nie zostały jeszcze opublikowane, ale jest to pierwszy krok w dobrym kierunku, że medycyna konwencjonalna bada ten możliwy wysoki potencjał terapeutyczny.
Dawna składnik Spice’a jako najbardziej obiecujący kandydat
Zdecydowanie najbardziej obiecujące działanie wydaje się wykazywać syntetyczny kanabinoid HU-210. HU-210 został po raz pierwszy zsyntetyzowany w 1988 roku na Uniwersytecie Hebrajskim w Izraelu, skąd pochodzi również skrót „HU“. Pod kierownictwem Raphaela Mechoulama na uniwersytecie hebrajskim w latach osiemdziesiątych zsyntetyzowano liczne nowe kannabinoidy w celu bardziej selektywnego i potężniejszego wykorzystania możliwych właściwości medycznych znanych z naturalnych kannabinoidów z konopi. Zsyntetyzowane kannabinoidy były kolejno numerowane. HU-210 to kanabinoid, który jest 100 razy bardziej potentny niż naturalne THC z konopi.
HU-210 wpadł następnie w zapomnienie i tymczasowo nie miał dalszego zastosowania. Wiele lat później, w 2007 roku, HU-210 stał się znany na całym świecie, gdy na rynek trafiła zastępcza substancja kannabisu o nazwie Spice. W Spice znajdowało się między innymi HU-210, ponieważ kanabinoid ten był tak nieznany, że nie był wymieniony na liście zakazanych w żadnym prawie i dlatego można go było sprzedawać legalnie. Państwo szybko zareagowało zakazem, a krótko później ustawą o nowych substancjach psychoaktywnych, która miała zakazać takich substancji i całych grup chemicznych. Jednak to nie zadziałało zgodnie z oczekiwaniami — wręcz przeciwnie, bowiem dziś istnieją już tysiące nowych kannabinoidów i z każdym zakazem przychodzą kolejne, które nie są objęte żadnym prawem.
Jednak HU-210 działa nie tylko silnie odurzająco, ale badanie z 2014 roku przeprowadzone przez holenderskie centrum badawcze Elsevier wykazało, że HU-210 może spowolnić lub zatrzymać degenerację siatkówki w różnych chorobach. HU-210 blokuje dokładnie procesy metaboliczne związane z zapaleniem i oksydacją, które w chorobach siatkówki, szczególnie w chorobie Retinitis pigmentosa, odpowiadają za postępujący rozkład siatkówki i towarzyszącą temu utratę wzroku.
Na podstawie modeli komórkowych, w których symulowano odpowiadające procesy degeneracyjne, wykazano, że mimo procesów degeneracyjnych zachowuje się do 40 % komórek czuciowych. Wykazano również, że HU-210 może blokować uszkodzenia mechaniczne w siatkówce, takie jak te, które występują na przykład przy uszkodzeniach diabetycznych lub starcze makulopatie. Chociaż badanie na ludziach jest obecnie wciąż oczekiwane, obecne wyniki wskazują na wysoki potencjał terapeutyczny HU-210 do tego celu.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
