In Amerikaanse staten met toegang tot medicinale cannabis zijn gezondheitsgerellateerde werkdagen met ongeveer zeven procent lager. Dit blijkt uit een analyse van gegevens uit meer dan dertig jaar. Opvallend is vooral wat de studie niet aantoont: bij zuiver recreatieve cannabiswetten trad het effect niet op.
📑 Inhaltsverzeichnis
Wat het onderzoek onderzocht
De studie draagt de titel „Cannabis laws and health-related workplace absenteeism in the United States“ en is gepubliceerd in het „Journal of Workplace Behavioral Health“. De auteurs zijn Eklou R. Amendah van de University of Southern Maine, Patryk Babiarz van de University of Georgia en Kavitha Rabindran van het Ibhanan MRC in Chennai. De publicatie vond plaats op 10 juni 2026, en werd openbaar gemaakt door de University of Georgia in augustus.
De onderzoekers analyseerden gegevens van meer dan 20 miljoen personen uit datasets van het US Census Bureau en het Bureau of Labor Statistics voor de jaren 1990 tot 2025. De onderzoekers vergeleken dus niet individuele gebruikers met elkaar, maar staten voor en na een wetswijziging. Het onderzoeksonderwerp is de juridische situatie, niet het individuele gebruik.
De bevindingen verschillen sterk per beroepsgroep
Over alle werknemers heen daalden gezondheidsgerellateerde verzuimdagen met ongeveer zeven procent zodra een staat medische toegang opende. De daling was het duidelijkst in fysiek belastende werkzaamheden, dus bij handwerk en bediening van machines. Op brancheniveau gold dit vooral voor bouw en landbouw. Ook bij werknemers in gezondheidsdienstverleningsdiensten waren duidelijke dalingen zichtbaar.
De auteurs plaatsen dit economisch in perspectief. Babiarz wijst erop dat verzuimdagen werkgevers aanzienlijk belasten. Een door hem aangehaalde schatting stelt het productiviteitsverlies alleen in de VS op 225 miljard dollar per jaar. Medische toegang zou, naar zijn inschatting, enkele honderden miljoenen dollars aan maatschappelijke kosten kunnen vermijden, simpelweg omdat minder mensen op het werk ontbreken.
Waarom het verschil tussen geneesmiddel en recreatief gebruik belangrijk is
Het meest interessante deel van het resultaat is een nulbevinding. Wetten over recreatief gebruik hadden geen invloed op gezondheidsgerellateerde verzuimdagen. Dit gold ongeacht of een staat de verkoop in winkels toestond of het bezit slechts decriminaliseerde.
Hiermee valt de voor de hand liggende tegenstelling weg: meer beschikbare cannabis leidt niet automatisch tot minder gemelde ziekendagen. Als het effect puur een beschikbaarheidseffect was, zou het zich ook bij recreatieve wetten moeten voordoen. Dat doet het niet. Dit pleidt voor een gericht mechanisme, en de auteurs vermoeden verlichting van klachten bij chronische pijn. Dit konden zij echter niet met hun gegevens aantonen. De gegevens geven geen inzicht in wie cannabis werkelijk voor pijnbestrijding heeft gebruikt.
Wat de studie niet aantoont
Drie beperkingen horen bij een eerlijke lezing. Ten eerste is dit een observatiestudie op het niveau van staten. Het toont een verband aan, geen oorzaak in individuele gevallen. Ten tweede hebben de auteurs mogelijke schadelijke effecten uitdrukkelijk niet onderzocht, noch gezondheid noch gedrag. Wie het onderzoek als totaalbilans leest, rekt het uit.
Ten derde is de observatieperiode van 1990 tot 2025 lang genoeg dat parallelle ontwikkelingen kunnen meespelen. Dit omvat bijvoorbeeld veranderingen in pijnbehandeling of het omgaan met opioïden. Precies op dit punt past de studie in een groter plaatje. Een NIH-analyse van opiïoidvergiftigingen kwam met andere methodologie tot een in dezelfde richting wijzend resultaat. Hoe snel afzonderlijke bevindingen in berichtgeving worden uitgerekt, hebben we onlangs gezien aan het voorbeeld van een onderzoek naar het stresshormoon cortisol.
Waarom dit relevant is voor het Duitse debat
Een directe overdracht naar Duitsland is methodologisch niet mogelijk. Medicinale cannabis wordt hier sinds 2017 uniform op federaal niveau geregeld, dus er zijn geen deelstaten met en zonder toegang om tegen elkaar af te zetten. De studie is desalniettemin interessant, en wel vanwege het moment.
Sinds 30 juli 2026 vergoedt de wettelijke ziektekostenverzekering geen gedroogde cannabisbloemen meer. De verwijdering werd onder meer gegrond op de besparingspotentieel voor de fondsen. Welke hardships hieruit voortvloeien, toonde onlangs een spoedprocedure voor het Sociaal Gerechtshof Frankfurt, en de beroepsverenigingen van pijnmedicijnen kritiseren de situatie al weken scherp.
Het Amerikaanse onderzoek herinnert eraan dat zo’n berekening twee zijden heeft. Het geneesmiddelenbudget van de fondsen is de ene. Verloren werkdagen, die elders geld kosten, zijn de andere. Of de bevinding op Duitse omstandigheden van toepassing is, staat open. Dat het tot nu toe geen rol speelt in het hiese kostensdebat, valt op. Voor werknemers blijft de arbeidsrechtelijke kant daarnaast doorslaggevend, die we in ons overzicht van cannabis op het werk en in de inordening van de drugtest op het werk hebben uitgewerkt.
Veelgestelde vragen
Hoe groot is het gevonden effect precies?
De studie rapporteert een daling van gezondheidsgerellateerde verzuimdagen met ongeveer zeven procent in staten met toegang tot medicinale cannabis. De waarde verwijst naar alle onderzochte werknemers. In fysiek veeleisende beroepen was de daling duidelijker.
Bewijst de studie dat cannabis ziekendagen voorkomt?
Nee. Het betreft een observatiestudie die staten voor en na een wetswijziging vergelijkt. Het toont een statistisch verband aan tussen de juridische situatie en verzuimdagen. Of cannabis in individuele gevallen de oorzaak was, kan hieruit niet worden afgeleid.
Waarom werkten recreatieve cannabiswetten niet?
Dat is de openstaande vraag van het onderzoek. De auteurs vermoeden dat het effect gebonden is aan een gericht medisch gebruik, in het bijzonder bij chronische pijn. Bij zuivere beschikbaarheid zonder medische context trad geen meetbare daling op.
Kan het resultaat op Duitsland worden toegepast?
Slechts in beperkte mate. Duitsland heeft sinds 2017 een uniform regelingskader voor medicinale cannabis, dus de vergelijking tussen regio’s met en zonder toegang ontbreekt. De onderliggende vraag naar de maatschappelijke gevolgskosten van beperkte zorgverstrekking stelt zich hier desondanks.
Waar kan ik de studie vinden?
Het is gepubliceerd in het „Journal of Workplace Behavioral Health“ en is via DOI 10.1080/15555240.2026.2680016 opzoekbaar. De volledige tekst ligt achter een betaalmuur van de uitgever. We hebben de gegevens over auteurs en verschijningsdatum geverifieerd via Crossref.
Bronnen: Amendah, Babiarz en Rabindran, „Cannabis laws and health-related workplace absenteeism in the United States“, Journal of Workplace Behavioral Health, online gepubliceerd op 10 juni 2026, DOI 10.1080/15555240.2026.2680016, metadata geverifieerd via Crossref; mededeling van de University of Georgia met citaten van Patryk Babiarz; berichtgeving van Ganjapreneur van 26 augustus 2026; eigen verslaglegging.
Sollte medizinisches Cannabis in Deutschland leichter zugänglich sein?
Opmerking: Dit artikel geeft onderzoeksresultaten weer en stelt geen medisch advies voor. Observatiegegevens tonen verbanden aan, geen oorzaken. Of een cannabistherapie in individuele gevallen in aanmerking komt, bepaalt de behandelende arts.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
