Większości osób konifera Thuja occidentalis znana jest wyłącznie jako gęsta roślina żywopłotu. Niewielu wiadomo, że ta roślina, która prawdopodobnie w każdym trzecim ogrodzie pełni funkcję osłony przed wzrokiem, ma w Europie znaczenie etnobotaniczne, na przykład jako rytualny środek kadzielniczy, lekarstwo lub symbol siły życiowej i tęsknoty za wiecznym życiem – stąd też potoczna nazwa Drzewo Życia.
📑 Inhaltsverzeichnis
- Klasyfikacja botaniczna
- Nazwy potoczne
- Wygląd
- Występowanie
- Składniki
- Uprawa w ogrodzie
- Użycie rytualnego
- Użycie medyczne
- Działanie
- Efecty uboczne
- O psychoaktywności tujonu
- Czy drzewo życia nadaje się do produkcji absurtu?
- Czy drzewo życia nadaje się jako odurzające psychoaktywum?
- Przygotowanie żywotnika zachodniego
- Środek kadzielniczy
- Często zadawane pytania dotyczące Thuja i drewna życia
- 💬 Fragen? Frag den Hanf-Buddy!
Klasyfikacja botaniczna
Rodzaj → Drzewa życia (Thuja)
Rodzina → Cyprysowate (Cupressaceae)
Nazwy potoczne
Żywotnik zachodni, Amerykańskie drzewo życia, Drzewo cmentarne, Żywotnik pospolity, Żywotnik żywopłotowy, Tree of Life (ang.)
Etymologiczne pochodzenie terminu Thuja pochodzi z greckiego thyein (pol. ofiarować)!
Wygląd
Stale zielony, szybko rosnący żywotnik zachodni osiąga wysokość do 20 metrów i charakteryzuje się (bez przycinania) wzrostem stożkowatym. Rozgałęziane gałęzie są od spodu jasnozielone, a od góry ciemnozielone. Szczególnie charakterystyczne są małe, łuskowate liście oraz prążkowana kora o zabarwieniu czerwono-brunatnym. W okresie od kwietnia do maja pospolity żywotnik nosi zarówno stożki męskie, jak i żeńskie o długości ok. 8-12 mm. Stożki męskie są fioletowe i wydłużone. Stożki żeńskie zawierające nasiona natomiast są koloru brązowego.
Występowanie
Żywotnik zachodni pochodzi pierwotnie ze wschodniej Ameryki Północnej i tam, podobnie jak we Wschodniej Kanadzie, jest najczęściej spotykany w bezpośredniej bliskości większych zbiorników wodnych. W Niemczech roślina ta została wprowadzona do tworzenia stałozielonych żywopłotów i jest szczególnie często spotykana w ogrodach, na cmentarzach lub w parkach.
Składniki
Drewno, czubki gałęzi oraz stożki zawierają olejek eteryczny złożony między innymi z tujonu i kamfory. Innymi składnikami są flawonoidy, seskwiterpeny i polisacharydy.
Uprawa w ogrodzie
W ogrodzie własnym żywotnik zachodni sprawdza się jako żywopłot zapewniający osłonę przed wzrokiem oraz jako naturalne ograniczenie. Roślina chmizelowa najlepiej się sadzi we wczesnej jesieni, ponieważ w tym czasie najłatwiej tworzy korzenie. Roślina jest jednak bardzo odporna i elastyczna, dlatego teoretycznie można ją również sadzić wiosną. Warunki stanowiska dla drewna życia to lekka, piaszczysta gleba, słońce lub półcień i brak zastoju wody. Gleba nie powinna być zbyt kwaśna.
Idealny jest pH między 6 a 7. Jeśli posadzane są obok siebie kilka roślin, na przykład jako żywopłot, odległość między roślinami wynosi pół metra. Nawożenie jest konieczne tylko wtedy, gdy gleba nie dostarcza wystarczającej ilości składników odżywczych. Jeśli szybko rosnącą roślinę utrzymuje się jako żywopłot, należy ją przycinać dwa razy w roku do dowolnej wysokości. Pierwszy raz wiosną, zanim jeszcze nastąpi pęd, i drugi raz pod koniec czerwca.
Użycie rytualnego
W starożytnej Europie żywotnik zachodni był symbolem siły życiowej. Sadzono go przy narodzinach dziecka, weselu lub poświęceniu nowo wybudowanej wioski. Jeśli drzewo rosło silnie i zdrowo, zawsze uważano to za pozytywny znak.
Oprócz tego pachnące drewno pospolitego żywotnika w starożytności był używany jako ceremonialna ofiara oraz jako rytualny środek kadzielniczy, na przykład do energetycznego oczyszczania pomieszczeń, podczas praktykowania pracy żałoby oraz podczas nawiązywania kontaktu z przodkami. Do kadzenia jednak nie nadaje się wyłącznie drewno, praktycznie wszystkie części rośliny mogą być używane. Jako drzewo cmentarne, drzewo do dzisiaj symbolizuje ludzką tęsknotę za wiecznym życiem.
Użycie medyczne
W tradycyjnej północnoamerykańskiej medycynie ludowej olej lub ugotowane czubki gałęzi były na przykład rekomendowane do leczenia wrzodów, dnawy moczanowej i reumatyzmu, a także jako potężny środek przeciwko kile, robakom i szkorbutowi. Silniej stężone odwary działają poronnie i były wykorzystywane w tamtych czasach do uśmiercenia płodu. Dziś olejek eteryczny jest wykorzystywany przede wszystkim do zewnętrznego leczenia brodawek. W homeopatii Thuja occidentalis w rozcieńczeniach D6 do D12 jest również rekomendowana do leczenia wzdęć, chorób wenerycznych, opryszczyzny i reumatyzmu.
Ważne: W celu profilaktycznym unikania ryzyka zdrowotnego olejek eteryczny w kontekście zastosowania medycznego powinien być zawsze stosowany tylko zewnętrznie. Oczywiście może być również przyjmowany wewnętrznie, ale ponieważ tujon w wyższym stężeniu może prowadzić do podrażnienia skóry lub silnych skurczów, a zawartość substancji czynnej w produktach naturalnych generalnie podlega silnym wahaniom i bez fachowej wiedzy bardzo trudno ją określić, wewnętrzne przyjmowanie powinno odbywać się wyłącznie po konsultacji z lekarzem!
Działanie
Olejek eteryczny zawierający się w zachodnim drewnie życia działa ściągająco, przeciwzapalnie, antyseptycznie, pogonitnie, moczopędnie i sekretolitycznie. Na poziomie energetycznym kadzenia z tą rośliną działają oczyszczająco, wzmacniająco i wyrównująco.
Efecty uboczne
Objawy, które bardzo prawdopodobnie pojawią się w wyniku przedawkowania, to nudności i wymioty, wahania ciśnienia krwi, skurcze mięśni oraz trwałe uszkodzenia narządów. W najgorszym przypadku paraliza centralnego systemu nerwowego prowadzi do śmiertelnych powikłań.
Ponieważ tujon ma również drażniące skórę właściwości, możliwe jest, że przy dotknięciu czubków gałęzi skóra zarumienieje się i zaczyna swędzieć.
O psychoaktywności tujonu
W zachodnim drewnie życia monoterpen nierozpuszczalny w wodzie tujon, zwany również absinthole, tworzy się w dwóch formach, mianowicie jako α-tujon i β-tujon. Działa on poprzez wiązanie się z receptorami GABAA jako lekko halucynogenny psychoaktywum, przy czym efekty psychotropowe w żaden sposób nie mogą być porównywane z efektami klasycznych psychedelików. Tujon ma bowiem swój całkowicie własny profil działania.
Osoby w stanie odurzenia tujonu zwykle mają wrażenie, że ich (zwykle słabo wyrażone) halucynacje są w pewnym sensie planowalne, ponieważ widzą przede wszystkim to, co chcą widzieć, lub to, o czym aktualnie myślą. Wydaje się, że składnik psychoaktywny tujonu jest szczególnie wyraźny, gdy substancja jest połączona z alkoholem, tak jak w przypadku absurtu.
Czy drzewo życia nadaje się do produkcji absurtu?
Wiadomo, że tujon – obok alkoholu – jest głównym psychoaktywnym składnikiem słynnego szwajcarskiego absyntu. Jednak przy produkcji tujonu nie przetwarza się drewna życia, lecz piołun (Artimisia absinthium), który również zawiera tujon.
Czy drzewo życia nadaje się jako odurzające psychoaktywum?
Nie. Drewno życia – pomimo zawartego w nim tujonu – na pewno nie jest zwykłym psychoaktywum i nie może być również rekomendowane jako takie, ponieważ zastosowanie jest zbyt niebezpieczne i niebezpieczne.
Przygotowanie żywotnika zachodniego
Najbezpieczniej jest stosować Thuja occidentalis jako środek kadzielniczy. Od wewnętrznego stosowania się odradza, chyba że odbywałoby się to w ramach terapii homeopatycznej, to znaczy przyjmuje się tylko minimalne dawki.
Środek kadzielniczy
Do kadzenia wykorzystuje się wysuszone drewno, czubki gałęzi lub pędy. Zapach, który rozwija się podczas kadzenia, ma właściwości rozpuszczające, otwierające głowę i oczyszczające. Ponadto wdychany dym ma właściwości medyczne, ponieważ pomaga w przeziębieniu i zmniejsza opuchnięcie błon śluzowych. Aromat spalającego się żywotnika jest leśny, ale także bardzo poważny.
Wskazówka: Kadź tylko przy otwartym oknie!
Często zadawane pytania dotyczące Thuja i drewna życia
Jak prawidłowo kadź Thuja?
W rituale kadzielniczym wysuszone czubki gałęzi, drewienka lub pędy drewna życia kładzie się na żarzące się węgle kadzielnicze. Zapach leśny-poważny działaje energetycznie oczyszczająco, otwierająco głowę i rozpuszcza zalegającą śluz w drogach oddechowych. Ważne: Zawsze kadź przy otwartym oknie, ponieważ tujon w zbyt wysokim stężeniu może powodować podrażnienie błon śluzowych. Osoby, które dopiero odkrywają dla siebie kadzenie Thuja, mogą znaleźć dobry punkt wejścia do europejskiej tradycji kadzenia w artykule o piotruszce jako rytualnej roślinie do kadzenia.
Czy Thuja jest psychoaktywna?
Tak, monoterpen tujon zawarty w drewnie życia (zwany również absinthole) jest lekko psychoaktywny i wiąże się z receptorami GABAA. Jednak działanie jest wyraźnie słabsze niż w przypadku klasycznych psychedelików i wzrasta wyraźnie tylko w połączeniu z alkoholem – jak w historycznym absyncie. Świadome stosowanie jako środka odurzającego wyraźnie nie jest rekomendowane ze względu na wysoką toksyczność. Osoby zainteresowane innymi roślinami zawierającymi tujon mogą znaleźć przegląd w naszym artykule na temat zwyczajnego świerka i jego olejków eterycznych.
Kiedy prawidłowo przyciąć żywopłot z żywotnika?
Żywopłot z drewna życia przycinany jest dwa razy w roku do żądanej wysokości: wczesną wiosną przed pędem i drugi raz pod koniec czerwca. Dzięki temu żywopłot pozostaje gęsty i osłaniający. Nie przycinaj starego drewna, ponieważ Thuja nie pędzą w tym miejscu niezawodnie ponownie. Stanowisko: lekka do piaszczysta gleba o pH 6-7, słońce do półcienia, bez zastoju wody. Osoby, które chcą uprawiać konopie jako roślinę dekoracyjną w ogrodzie, mogą znaleźć praktyczne sugestie w naszym artykule na temat jak rośliny konopi pięknieją i wzbogacają ogród.
Jakie skutki uboczne i zagrożenia ma tujon?
Przedawkowanie może prowadzić do nudności, wymiotów, wahań ciśnienia krwi, skurczów mięśni i w ciężkim przypadku do trwałych uszkodzeń narządów aż do paraliżu centralnego systemu nerwowego. Przy bezpośrednim kontakcie skóry z czubkami gałęzi mogą pojawić się zaczerwienienia i świąd. Rośliny uspokajające skórę, takie jak terpen Bisabolol badany w dermatologii, działają temu przeciwnie. Zastosowania wewnętrzne powinny odbywać się wyłącznie w rozcieńczeniu homeopatycznym (D6 do D12) lub po konsultacji z lekarzem. Osoby poszukujące mniej ryzykownych alternatyw do kadzenia mogą znaleźć je w przeglądzie beznikotynowych ziół do mieszanki do palenia.
Czy Thuja jest toksyczna dla psów, kotów i dzieci?
Tak. Wszystkie części rośliny drewna życia zawierają olejek eteryczny z monoterpenem tujone i są uważane za toksyczne dla psów, kotów, koni i dzieci. Już przezuwanie czubków gałęzi lub połknięcie małych ilości może prowadzić do wymiotów, biegunek, ślinienia i skurczów. Jako roślina żywopłotu w gospodarstwie z zwierzętami lub małymi dziećmi dostęp powinien być ograniczony, a przycinki żywopłotu powinny być szybko usuwane. Przy podejrzeniu wchłonięcia natychmiast należy skonsultować się z weterynarzem lub lekarzem.
Czym różni się Thuja od jałowca w kadzeniu?
Oba są rodzimymi drzewami iglastymi z tradycją kadzenia, ale wyraźnie się różnią: Thuja pachnie leśnie-poważnie i żywicą i zawiera wyższy udział tujonu, dlatego powinno się ją kadić oszczędnie i tylko przy otwartym oknie. Jałowiec działa świeżej i korzennista i tradycyjnie jest bardziej stosowany do oczyszczania pomieszczeń i stajni. Osoby, które chcą poznać alternatywę, mogą znaleźć szczegóły w artykule o jałowcu jako roślinie do kadzenia i leczenia.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
