Chili telt inmiddels 294 geregistreerde Cannabis Social Clubs, maar ruim twee derde daarvan bevinden zich in de Metropoolregio Santiago. Dat blijkt uit een studie die medio september in het Journal of Cannabis Research is verschenen. Het onderzoek levert voor het eerst betrouwbare cijfers over de ruimtelijke verdeling van verenigingen in een land van het Globale Zuiden en stelt een vraag die ook in Duitsland wordt gesteld: wie heeft eigenlijk een club in bereikbare nabijheid?
📑 Inhaltsverzeichnis
Wat de studie naar Cannabis Social Clubs in Chili heeft onderzocht
Het onderzoeksteam rond Claudio Pardo-Villarroel van de Universidad Católica de Temuco heeft alle clubs geïnventariseerd die zich tussen 2015 en 2024 als organisatie hebben ingeschreven. Basis waren officiële administratieve registers, aanvullend online onderzoek en censusgegevens. De analyse gebeurde op gemeentelijk niveau, dus veel gedetailleerder dan in eerdere overzichten.
De auteurs beschrijven hun aanpak als kwantitatief, niet experimenteel en exploratief-beschrijvend. Het onderzoek telt en cartografeert dus, het verklaart geen oorzaken. Geteld worden bovendien alleen formeel geregistreerde verenigingen. Groepen die zonder inschrijving gezamenlijk verbouwen, verschijnen niet in de gegevens.
In Chili opereren de clubs in een juridische grijze zone. Ze zien zichzelf als gemeinnutttige samenscholingen van volwassenen die cannabis gezamenlijk verbouwen en onder hun leden verdelen, vaak met een medische focus. Hoe fragiel deze status is, toonde laatst de grootschalige politie-inzet tegen een Chileense patiëntenorganisatie.
Santiago domineert: 198 van 294 clubs in de Metropoolregio

Het centrale resultaat is de concentratie. 67,3 procent van alle inschrijvingen vallen op de Región Metropolitana rond Santiago, dat zijn 198 clubs. Volgens de rapportages over de studie leidt binnen de hoofdstad de gemeente Santiago met 74 verenigingen, gevolgd door het welvarende Las Condes met 61.
Buiten de hoofdstad dalen de aantallen steil. Valparaíso komt op 16 clubs, La Araucanía en Los Lagos elk op 12, de regio Atacama op twee. Slechts in 71 van de 345 Chileense gemeenten bestaat überhaupt een ingeschreven club, dat komt neer op 20,6 procent. Een tweede patroon herhaalt het eerste in het klein: ook in de regio’s concentreren de verenigingen zich in de respectievelijke hoofdsteden.
Gecorrigeerd voor bevolkingssgrootte verschuift het beeld enigszins. De dunbevolkte regio Aysén bereikt 6,1 clubs per 100.000 inwoners vanaf 15 jaar, het landelijk gemiddelde ligt op 1,9. Dit verandert weinig aan de kernuitspraak. Geformaliseerde clubs ontstaan vooral daar waar de inkomens hoog zijn en de stad groot is.
Recordaantal inschrijvingen na wetswijziging 2023

Over de tijd gezien wijst de curve omhoog, maar niet gelijkmatig. In 2015 werd één club ingeschreven, in 2018 waren het er 36. Daarna volgden jaren met schommelingen, die de studie verbindt met politieke en maatschappelijke omwentelingen in Chili. In 2023 en 2024 samen kwamen er 100 inschrijvingen bij, waarvan 71 alleen in 2024.
Deze sprong valt tijdelijk samen met de Wet nr. 21.575, die in 2023 onder meer de regels voor teelt voor persoonlijk en medisch gebruik heeft aangepast. Het team vermoet dat meer juridische zekerheid bestaande groepen heeft aangemoedigd zich in te schrijven. Dit laat zich met een beschrijvende analyse niet bewijzen, en ook de studie zelf formuleert dit voorzichtig.
Opmerkelijk is wat de toename niet heeft bereikt. De nieuwe clubs hebben de gaten op de kaart niet gedicht, maar de bestaande zwaartepunten versterkt. In de regio heeft het clubmodel een langere geschiedenis, zoals ons archiefbijdrage over de verkoofsstart in Uruguay en het overzicht van de cannabislegalisering in Zuid-Amerika laten zien.
Wat dit betekent voor het debat over teeltverenigingen in Duitsland

De juridische situatie in Chili en in Duitsland is niet vergelijkbaar. Hier hebben teeltverenigingen een vergunning nodig volgens de Wet consumptiecannabis, in Chili ontbreekt een dergelijk wettelijk kader. Vergelijkbaar is echter de vraag die de studie stelt. Ook in Duitsland is onduidelijk hoe uniform het clubmodel het grondgebied bereikt. Al bij de vraag hoeveel cannabis-clubs er in Duitsland bestaan, lopen de gegevens uiteen.
Onze analyse van de teeltverenigingen in Saksen heeft een stad-land-verschil aangetoond, en bepalingen van deelstaten verschuiven het beeld verder, zoals het oordeel van de VG Würzburg over Beieren’s speciale bepalingen aantoont. Het Chileense onderzoek levert hiervoor geen resultaat, maar wel een methode: inschrijvingen op gemeentelijk niveau vastleggen en relateren aan de bevolking. Voor Duitsland ontbreekt zolang een dergelijke cartografie.
De onderzoekers bevelen regelgeving en ruimtelijke ordening aan die gelijkmatige toegang uitdrukkelijk tot doel maken. Daarbij hoort een nationaal register van de clubs. In Chili ligt sinds 2025 een wetsvoorstel voor dat gezamenlijke teelt zou erkennen. Of dit onder de veranderde politieke meerderheid voortgang boekt, is onzeker.
Veelgestelde vragen
Hoeveel Cannabis Social Clubs zijn er in Chili?
De studie telt 294 clubs die tussen 2015 en 2024 formeel zijn geregistreerd. Niet-ingeschreven groepen zijn niet in dit aantal opgenomen. Het werkelijke aantal van gezamenlijk verbouwende groepen kan daarom hoger liggen.
Zijn Cannabis Social Clubs in Chili legaal?
Er is geen afzonderlijk wettelijk kader voor de clubs in Chili. De verenigingen werken als gemeinnutttige organisaties in een juridische grijze zone en beroepen zich meestal op het medisch gebruik van hun leden. Een wetsvoorstel uit 2025 zou gezamenlijke teelt voor het eerst erkennen.
Waarom zitten de meeste clubs in de regio Santiago?
De studie beschrijft het patroon, maar verklaart het niet volledig. De auteurs zien hierin de bekende centralisatie van het land, die zich ook bij andere diensten voordoet. Formele verenigingen ontstaan vooral in welvarende stadgebieden.
Kunnen de resultaten op Duitsland worden toegepast?
De cijfers kunnen niet worden overgedragen, omdat de juridische situatie totaal anders is. Overdraagbaar is de methode, namelijk de verdeling van de verenigingen op gemeentelijk niveau te meten. Voor de Duitse teeltverenigingen bestaat zo’n landelijke analyse tot nu toe niet.
Hoe betrouwbaar is de studie?
Het werk is gepubliceerd in een vakblad met beoordeling en is vrij toegankelijk. Het is puur beschrijvend van aard en steunt op registergegevens. Uitspraken over oorzaken, bijvoorbeeld over het effect van de wetswijziging van 2023, zijn daarmee niet mogelijk.
Wie wichtig ist dir ein Cannabis Social Club in der Nähe?
Bron: Pardo-Villarroel C. et al., Cannabis Social Clubs in Chile: Spatiotemporal Dynamics and Centre-Periphery Inequalities in the Global South, Journal of Cannabis Research, 15 september 2026, DOI 10.1186/s42238-026-00502-z.









































