System endokannabinoidowy: wewnątrz-organizacyjna sieć regulacyjna
Organizm człowieka dysponuje specjalnym systemem złożonym z receptorów, ligandów i enzymów. Współczesna badania wyróżniają przede wszystkim dwa typy receptorów sprzężonych z białkami G:
📑 Inhaltsverzeichnis
- System endokannabinoidowy: wewnątrz-organizacyjna sieć regulacyjna
- THC: molekularna mimikra i neuralna kaskada
- Metabolizm: dlaczego spożycie doustne działuje silniej
- CBD: alosteryczny modulator bez działania odurzającego
- Znaczenie terpenów dla spektrum działania
- Toksykologia i fizjologiczne ograniczenia
- Częste pytania dotyczące fizjologii substancji czynnych
- 💬 Fragen? Frag den Hanf-Buddy!
Receptory CB1: Znajdują się w najwyższym stężeniu w ośrodkowym układzie nerwowym, szczególnie w hipokampie, jądrach podstawy i móżdżku. Modulują uwalnianie neurotransmiterów i odpowiadają za psychoaktywne efekty THC, procesy poznawcze oraz kontrolę bólu.
Receptory CB2: Występują głównie na komórkach układu immunologicznego, w ślezionie i tkankach obwodowych. Odgrywają istotną rolę w regulacji reakcji zapalnych i funkcji immunologicznych.
Organizm produkuje w razie potrzeby własne cząsteczki, zwane endokannabinoidami, które działają jako retrogrady neurotransmitry. Najznniejszy z nich to arachidonil-etanolamid, znany również jako anandamid (nazwa pochodzi od sanskryckiego słowa Ananda oznaczającego szczęście). Wiąże się z wysokim powinowactwem do receptorów CB1. Drugim zasadniczym molekułem jest 2-arachidonylglicerol (2-AG), który występuje w wyższych stężeniach w mózgu i aktywuje oba typy receptorów.
THC: molekularna mimikra i neuralna kaskada
Delta-9-tetrahydrokannabinol (THC) jest pierwotnym fitorocannabinoidu rośliny. Ze względu na jego strukturalne podobieństwo do anandamidu pełni funkcję częściowego agonisty receptorów CB1. W odróżnieniu od wewnątrz-organizacyjnych substancji mediatorowych, które bezpośrednio po przesyłaniu sygnału są enzymatycznie rozkładane (przez FAAH lub MAGL), THC znacznie dłużej pozostaje na receptorze i aktywuje go znacznie intensywniej.
Ta hipersstymulacja prowadzi do przerwania normalnej komunikacji neuronalnej. W częściach mózgu odpowiadających za percepcję czasu i pamięć tworzy się typowe uczucie odurzenia. Podczas inhalacji THC przechodzi przez barierę alweolarno-włosowniczkową płuc w sekundy. Lipofilia cząsteczki umożliwia szybkie przejście przez barierę krew-mózg. Podczas gdy stężenie osocza osiąga maksimum około dziesięciu minut, psychotropowy efekt pojawia się nieco później, ponieważ cząsteczka musi się najpierw gromadzić w tkance tłuszczowej mózgu.
Metabolizm: dlaczego spożycie doustne działuje silniej
Doustne spożywanie produktów zawierających konopie podlega całkowicie innemu szlakowi farmakokinetycznemu. Po absorpcji w przewodzie pokarmowym THC podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę. Tam enzym cytochrom P450 przekształca delta-9-THC w 11-hydroxy-THC.
Ten metabolit wykazuje wyższe powinowactwo do receptora CB1 i jest znacznie potężniejszy niż substancja pierwotna. Ponadto 11-hydroxy-THC przechodzi przez barierę krew-mózg jeszcze bardziej efektywnie. Tłumaczy to opóźnione (30 do 90 minut), ale znacznie intensywniejsze i dłuższe działanie (do ośmiu godzin), które w przypadku produktów jadalnych często prowadzi do błędnych oszacowań dawki.
CBD: alosteryczny modulator bez działania odurzającego
Kanabidiol (CBD) pełni szczególną rolę. Wykazuje niskie powinowactwo do klasycznych receptorów CB1 i CB2 i dlatego nie działającego odurzająco. Zamiast tego działa jako ujemny modulator alosteryczny na receptorze CB1. Oznacza to, że zmienia kształt receptora w taki sposób, że THC wiąże się tam gorzej – CBD działa zatem jako naturalny bufor przeciwko psychoaktywnym szpicom THC.
Ponadto CBD hamuje enzym FAAH, który odpowiada za rozkład wewnątrz-organizacyjnego anandamidu. To powoduje wzrost poziomu naturalnego hormonu szczęścia w szparze synaptycznej. Anksjolityczne efekty CBD wyjaśnia się również poprzez aktywację receptorów serotoninergicznych (5-HT1A) i receptorów wanilloidowych (TRPV1). Złożona współpraca wszystkich składników bywa określana w badaniach mianem efektu otoczenia.
Znaczenie terpenów dla spektrum działania
Obok głównych substancji czynnych roślina produkuje ponad 200 terpenów. Te lotne związki aromatyczne to znacznie więcej niż tylko pachnące substancje; są farmakologicznie wysoko aktywne.
Mircen zwiększa przepuszczalność bariery krew-mózg dla innych substancji czynnych i działa rozluźniająco na mięśnie. Limonen wykazuje we badaniach właściwości poprawiające nastrój. Beta-kariofilen jest szczególnie interesujący, ponieważ bezpośrednio działa jako agonista na receptorze CB2 i wspiera procesy przeciwzapalne bez wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Współczesna nauka uważa zatem za decydujący cały chemiczny profil (chemowar) odmiany dla działania terapeutycznego, zamiast zwracać uwagę jedynie na klasyfikacje botaniczne takie jak Sativa lub Indica.
Toksykologia i fizjologiczne ograniczenia
Farmakologicznie roślina uważana jest za bezpieczną, ponieważ w pniu mózgu – centrum kontrolnym dla bicia serca i oddychania – znajduje się bardzo mało receptorów CB1. Depresja oddechowa, która może występować przy opioidach, jest zatem wykluczona. Niemniej jednak pojawiają się ostre efekty sympatykomimetyczne, takie jak tachykardia (przyspieszony puls), zaupałenie spojówek (zaczerwienione oczy) i xerostomia (suchość w ustach).
Badania kliniczne ostrzegają szczególnie przed spożyciem podczas okresu dojrzewania. Ponieważ system endokannabinoidowy w istotny sposób uczestniczy w dojrzewaniu mózgu i formowaniu sieci neuronalnych, zewnętrzne podanie substancji czynnych w tym okresie może trwale wpłynąć na rozwój poznawczy. Ponadto przy odpowiedniej predyspozycji istnieje zwiększone ryzyko manifestacji chorób psychotycznych.
Częste pytania dotyczące fizjologii substancji czynnych
Czy spożycie prowadzi do fizycznej uzależnienia?
Ciężka fizyczna uzależnienie z zagrażającymi życiu objawami abstynencji nie jest znana. Może jednak dojść do down-regulacji receptorów (tworzenie się tolerancji). Przy przewlekłym spożyciu i nagłym przerwaniu osoby dotknięte zgłaszają bezsenność, brak apetytu i wewnętrzne niepokojenie, co wskazuje na uzależnienie psychiczne. Objawy te zwykle normalizują się w ciągu dwóch tygodni, gdy gęstość receptorów regeneruje się.
Dlaczego działanie zmienia się tak bardzo między jednostkami?
Genetyka odgrywa decydującą rolę. Rozkład i liczba receptorów oraz efektywność enzymów rozkładających są genetycznie zdeterminowane. Ponadto zawartość tkanki tłuszczowej w organizmie wpływa na magazynowanie lipofobowych substancji czynnych. Także psychiczny stan wyjściowy i otoczenie (zestaw i ustawienie) modulują doświadczenie subiektywne poprzez interakcję z innymi neurotransmiterami, takimi jak dopamina i serotonina.
Jak długo efekty są wykrywalne w organizmie?
Podczas gdy psychotropowe działanie przy inhalacji zanika po dwóch do czterech godzin, produkty metaboliczne pozostają w organizmie znacznie dłużej ze względu na ich rozpuszczalność w tłuszczach. Są czasowo przechowywane w tkance tłuszczowej i powoli wydalane z moczem i kałem. U spożywających okazjonalnie produkty rozkładu są wykrywalne przez około dwa do czterech dni, u spożywających przewlekle przez kilka tygodni, chociaż nie występuje już żadne ostre upośledzenie.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
