Wiele osób chce fermentować swoją trawkę, dlatego temat ten zostanie tu omówiony nieco dokładniej. Z góry jednak jasno zaznaczamy, że nie ma żadnych praktycznych doświadczeń w celowej fermentacji marihuany i że zawsze należy najpierw próbować na małych ilościach, po uprzednim zasięgnięciu dalszych informacji w innym miejscu. Niezależnie od fermentacji konopi zawsze trzeba przy tym samemu trochę myśleć, ponieważ bardzo wiele intelektualnego bałaganu przekazywane jest z ust do ust, a częściowo wierzą w to całe masy.
📑 Inhaltsverzeichnis
- Nie ma praktycznych doświadczeń w zakresie fermentacji
- Fermentowanie konopi – metoda wodna
- Fermentowanie konopi przez wilgotność powietrza
- Fermentowanie marihuany w plastikowej torebce
- Podsumowanie dotyczące fermentacji
- Gdy materiał roślinny powoli robi się bardziej suchy
- Dla informacji:
- Informacje o zdjęciach
- 💬 Fragen? Frag den Hanf-Buddy!
Nie ma praktycznych doświadczeń w zakresie fermentacji
Dzięki własnemu dobremu przechowywaniu (w podwójnych złączkach PVC z zaślepkami albo z bardzo niewielką resztkową wilgotnością w plastikowym woreczku w temperaturze ok. 20° Celsjusza w ciemności) mogło się zdarzyć, że niezamierzenie rozpoczęła się minimalna fermentacja; w gruncie rzeczy nikt nie skarżył się na wyraźnie zielony smak. Dlatego ze względu na zagrożenia i niewielką utratę masy nie rozważano naprawdę fermentacji z codziennymi kontrolami. Skądinąd weed można fermentować także samemu, bez własnej uprawy.
Poza trzema wymienionymi tu możliwościami istnieją prawdopodobnie jeszcze inne metody fermentowania konopi. Jest fermentacja z wodą, na powietrzu lub w woreczku. Przy każdej z tych technik należy zawsze zdawać sobie sprawę, że w razie niewłaściwego zastosowania można wszystko wyrzucić, a nawet mając doświadczenie, można czasem zepsuć całą partię. Ponadto traci się odrobinę masy. Kto już uważa swoją marihuanę za dobrą, może więc spokojnie zrezygnować z fermentowania konopi. Nie byłoby to też konieczne np. do pieczenia ani do przetwarzania na produkty pielęgnacyjne, ponieważ wtedy się jej nie wdycha, a więc nie smakuje drapiąco zielono. Także przy innych technikach palenia zielona marihuana smakuje nieco mniej zielono.
Jeśli podczas fermentowania marihuany mimo wszystko pojawi się pleśń, zgnilizna lub inny problem, należy wszystko wyrzucić, aby nie narażać własnego zdrowia.
Fermentowanie konopi – metoda wodna
W metodzie wodnej trawkę po prostu wkłada się do wody, którą wymienia się codziennie, a chlorofil w kwiatach się przy tym rozpuszcza. Wiadro z wodą ma oczywiście stać w ciemności i nie może być zbyt zimne ani zbyt ciepłe. To, że pojawia się przy tym zapach, jest normalne – pracę wykonują bakterie, które tworzą się samoistnie. Trawka staje się wtedy brunatna i można ją następnie wysuszyć. Powinna być teraz naprawdę bardzo łagodna. Woda ma oczywiście być dobrej jakości, dla bezpieczeństwa można użyć wody destylowanej. Nie udało się jednak ustalić niczego bliższego na temat dokładnego czasu trwania, temperatur i innych szczegółów.
Fermentowanie konopi przez wilgotność powietrza
Istnieje także możliwość zbudowania drewnianej skrzyni, w której zawiesza się trawkę. W tej skrzyni ma być ciepło, ale nie za ciepło, oraz wilgotno, a sama skrzynia powinna być w miarę szczelna. Wilgoć potrzebną do fermentowania konopi można zapewnić za pomocą wilgotnej ściereczki. Zamiast drewnianej skrzyni można wybrać także duży karton. Oczywiście trawka musi fermentować w ciemności. Kwiaty powinny być już dość suche. Dzięki temu postępowaniu również ma ulegać rozkładowi chlorofil. Zaleca się codzienne sprawdzanie, czy nie pojawiła się pleśń ani zgniły zapach, aby można było w porę przerwać fermentację. Prawdopodobnie codzienne wietrzenie przez kilka minut jest, podobnie jak w metodzie „słoika do przetworów”, wręcz konieczne, ponieważ w przeciwnym razie nieuchronnie pojawi się pleśń i zgnilizna.
Tę technikę można by także określić jako „powolne dosuszanie”.
Fermentowanie marihuany w plastikowej torebce
Prawdopodobnie najprostszą techniką fermentowania konopi byłaby metoda z plastikową torebką. Trawkę, która jest już sucha i która w woreczku pozostaje sucha, wkłada się do plastikowego woreczka z ok. czterema procentami wody; więcej nie powinno być potrzebne. Woda sama wnika w weed. Następnie wyciska się całe powietrze z woreczka i zamyka się go. Powinien się on teraz znajdować w ciepłym miejscu, możliwie pod lekkim naciskiem, np. pod materacem.
Fermentacja może trwać kilka tygodni. Susz staje się nieco lepki, ale nie na tyle, aby zgnił lub spleśniał. Powstają bakterie, które rozkładają chlorofil. Codziennie należy krótko sprawdzić, czy wszystko nie zaczyna się psuć, a po 5 do 15 minutach wietrzenia trzeba znowu wycisnąć całe powietrze, a woreczek przechowywać pod lekkim naciskiem w ciepłym miejscu. Regularne wietrzenie będzie przy fermentowaniu konopi wręcz konieczne, aby jednak się nie zepsuły. Ta metoda, w zmodyfikowanej formie, jest stosowana także w pryzmach ziemnych i prawdopodobnie to właśnie tam została opracowana.
Jak już opisano, można ją jednak fermentować także w plastikowej torebce, słoiku do przetworów lub pojemniku typu Tupperware, bez nacisku, bez dostępu światła i z pozostałym powietrzem w temperaturze pokojowej. W technice ze skrzynką drewnianą i wilgotnym ręcznikiem również jest przecież dużo powietrza. Codzienne wietrzenie, a czasem wietrzenie kilka razy dziennie, wydaje się jednak ogólnie decydujące dla powodzenia. Kto chce fermentować marihuanę przez miesiące w słoiku do przetworów, a ta mimo to robi się zbyt sucha, może oczywiście znów dodać kilka kropel wody. W sprzedaży są być może również dobre fermentatory, ale na pewno są urządzenia gorsze i lepsze.
Podsumowanie dotyczące fermentacji
Nie można zagwarantować, że wszystkie te metody fermentacji u każdego się sprawdzą. Najbardziej wiarygodnie i najprościej brzmi trzecia metoda. Niezależnie od tego, na co się zdecydujemy, można po prostu wszystko najpierw wypróbować na suchych liściach, które następnie można wykorzystać jako zamiennik tytoniu. Jeśli to się uda bardzo pewnie i dobrze, można zacząć od niewielkiej ilości kwiatów. Wiele rzeczy trzeba bowiem nie tylko przeczytać, ale dopiero kilka razy wypróbować! Jeśli udało się to z suchymi dużymi liśćmi lub płatkami kwiatów, a te ładnie zbrązowiały bez pleśnienia, to powinno się udać także z kwiatami. Wydaje się też, że każdy ma własną technikę fermentowania konopi i rzadko podaje dokładne instrukcje.
Fermentację w wodzie naprawdę należy najpierw wypróbować na liściach, wodę trzeba zmieniać codziennie, wiadro powinno stać w ciemności, a temperatura powinna być normalną temperaturą pokojową. Metodę ze skrzynką drewnianą przejęto z internetu, gdzie, jak wiadomo, jest dużo bzdur, a opis był dość skąpy. Ale jeśli kwiaty wiszą w ciemności, w dobrej temperaturze pokojowej, w wilgotnym powietrzu, to będą fermentować, o ile codziennie się wietrzy. Niebezpieczeństwo, że kwiaty zgniją lub spleśnieją, jest tu jednak naprawdę duże, dlatego należy próbować szczególnie ostrożnie.
Gdy materiał roślinny powoli robi się bardziej suchy
Dopóki kwiaty są jeszcze wilgotne (dotyczy to także trzeciej techniki), trzeba oczywiście wietrzyć i przewracać je intensywniej i częściej. W trzeciej metodzie stosuje się pewien trik: susz był już naprawdę suchy, tak że w woreczku znowu nie robi się lepki. Teraz dodaje się tylko tyle wody, że nie wystarcza ona jeszcze, aby od razu zgnił lub spleśniał, dzięki czemu fermentacja może przebiegać bezpiecznie. Mimo to trzeba krótko wietrzyć kilka razy dziennie. Jest jednak także wielu growerów, którzy nie suszą kwiatów całkowicie i zaczynają fermentację „na oko”.
Dla informacji:
Nawet tytoń jest fermentowany w łańcuchu produkcji i musi dojrzewać według określonych kryteriów, zanim zacznie się go palić. Ponieważ wiele osób nadal uprawia i przetwarza tytoń, dzięki Google pod hasłem „fermentowanie tytoniu” można znaleźć kilka instrukcji, przy czym liście tytoniu różnią się od kwiatów marihuany i nie można tego przenosić 1 do 1.
Informacje o zdjęciach
Zdjęcie tytułowe:
Chlorofil to zieleń w tej roślinie i nie ma dobrego smaku. Grower mógłby oczywiście także hodować i uprawiać rośliny o mniejszej zawartości chlorofilu, które wyglądają na bledsze i są przyjemniejsze w paleniu. Albo w ostatnich 14 dniach pracowałoby się z mniejszą ilością światła, aby zebrać blade rośliny. Konsument miałby jednak niewiele do palenia ani wiele przyjemności z konsumpcji, ponieważ cała energia na wzrost i produkcję substancji czynnych jest pozyskiwana dopiero dzięki chlorofilowi. Marihuanę można fermentować, aby rozłożyć za pomocą bakterii ten źle smakujący zielony chlorofil. Wtedy nie tylko marihuana staje się przyjemniejsza i łagodniejsza w paleniu, ale także zamiennik tytoniu.
Zdjęcie w artykule:
Fermentacja marihuany ma rozłożyć chlorofil, aby lepiej smakowała. Przy tym waga nieco się zmniejszy. Przy niewłaściwej fermentacji można zniszczyć kwiaty. Poza tym fermentacja również wymaga czasu, a w tym czasie byłoby więcej materiału, który mógłby zostać zabrany przez „złodziei”. Dlatego należy zlecić fermentację konopi komuś innemu albo najpierw opanować właściwą technikę na małych ilościach. Do testów niekoniecznie trzeba używać silnych kwiatów marihuany.
Kwiaty na zdjęciu są dobrej jakości. Już samo to, że dla uzyskania tego samego efektu pali się mniej, sprawia, że konsumpcja jest przyjemniejsza. Tutaj fermentacja nie byłaby tak ważna jak w przypadku niektórych innych kwiatów marihuany.
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
