Konsumpcja kannabisu przybiera wiele form. I tak jest już od kilka tysięcy lat. Naukowcy wielokrotnie znajdowali w grobach i świątyniach dowody na to, że materiał roślinny konopi spalano w celach duchowych, a następnie zapewne wdychano. Przykładów na to jest już wiele w Izraelu czy Chinach oraz w innych częściach świata. Z czasem do tego celu opracowywano również inne metody, które ostatecznie doprowadziły do dzisiejszego stanu rzeczy.
📑 Inhaltsverzeichnis
Podczas gdy kannabis można teraz spożywać w najróżniejszych formach, takich jak przez przewód pokarmowy dzięki takim produktom jak edibles, dzięki vaporiazatorom w postaci pary i oczywiście również w stożkowych papierowych rolek, naturalne że wcześnie pojawiały się również fajki. Były i są dostępne w najróżniejszych konstrukcjach i formach, do czego ostatecznie zalicza się również fajka wodna, która w żargonie po prostu nazywa się bongiem. Słowo bong jest adaptacją tajlandzkiego słowa „bong“ lub „baung“.
Oznacza cylindryczną drewnianą rurkę, fajkę lub pojemnik wycinany z bambusa i opisuje również bonga używanego do palenia. Ale skąd pochodzi bong, właściwie i dlaczego stał się niezwykle popularnym środkiem do wdychania kannabisu przez układ oddechowy? W tym artykule chcemy nieco zbadać pochodzenie i historię bonga oraz zrozumieć, dlaczego cieszy się tak wielką popularnością również dzisiaj. Historia bonga – i jego zastosowanie dla konopi!
Jak on wygląda?
Bong to zwykle kulisty pojemnik wyposażony w dwa lub trzy otwory. Jeden dla ust, jeden dla chilluma, w którym zakotwiczony jest głowica paleniska i być może również jeden odpowiedni jako „kicklock“, aby powstający dym łatwiej trafiał do otworu ust podczas wdychania. Wewnątrz również często prostoliniowo ukształtowanej pustki fajki wodnej znajduje się woda, przez którą płynąca mieszanka spalająca się z głowicy paleniska przez chillum przed wdychaniem musi przepłynąć i w ten sposób ochłodzona i filtrowana trafia do konsumenta. Jak wspomniano, bongi dostępne są obecnie we wszystkich kształtach i kolorach oraz wykonane z najróżniejszych materiałów, jednak specjalne urządzenie do palenia musiało po raz pierwszy pojawić się w wyjątkowym kształcie.
Kto go wymyślił?
Jeśli szukać origins pierwszych fajek wodnych, to na podstawie dostępnych informacji nie będzie się całkowicie mądry. Niektóre źródła mówią o Afryce, Azji lub Indiach. Szlak Jedwabny miał w każdym razie być odpowiedzialny za to, że ta szczególna konstrukcja fajki mogła rozpowszechnić się wśród ludów. Jednak wydaje się być wyjaśnione, że podczas wykopalisk na cmentarzysku leżącym w Rosji znaleziono specjalne złote pojemniki, które były używane przez szefów plemion Scytów już 2700 lat temu do konsumpcji kannabisu i opium.
Znacznie później, podczas dynastii Ming, od XVI wieku z Persji miała przyjść do Chin idea fajki wodnej. Nieco wcześniej, podczas panowania cesarza Akbara (od 1500 r.) miał lekarz Hakim Abul Fath w Indiach wynaleźć fajkę wodną i odkrył przy tym tyton. Abul Fath miał wówczas zaproponować, aby dym tytoniu przed wdychaniem przeprowadzić przez mały pojemnik z wodą, aby można go było uczynić nieszkodliwym. Istnieje jednak również popularna teoria, że bongi miały faktycznie swoje pochodzenie w Afryce. Archeolodzy odkryli w Etiopii gliniane fajki, które pochodzą z lat 1100 do 1400 po Chrystusie, co sugeruje, że bongi były używane w Afryce zanim stały się popularne na całym świecie.
Stare fajki dla wszystkich klas
Podczas gdy wiadomo, że podczas dynastii Qing cesarzowa wdowa Cixi preferowała fajkę wodną wobec butelek do tabaki do nosa lub innych metod podawania, również wśród zwykłego ludu różnorodne zioła konsumowano przez bongi. Przy tym można je podzielić na dwa rodzaje. Istniały ręcznie robione bambusowe fajki, które na ogół używane były przez ludność wiejską, a także bardziej eleganckie fajki metalowe, które używane były przez chińskich kupców, mieszkańców miast i szlachtę. I również przy ostatnich wariantach mają być widoczne różnice.
Z reguły składały się one z brązu lub mosiądzu dla wyższych klas, a w wersji szlacheckiej od razu ze srebra – chętnie zdobione klejnotami. Trzy fajki wodne cesarki Cixi, która wtedy rządziła, mają być złożone w jej grobie, z których para z jej kolekcji wystawiana jest w Pałacowym Muzeum w „Zakazanym Mieście“. Istniały również w tym czasie już parafernalia dla użytkowników bongów. Tak więc do pakietu należało pudełeczko na tabakę z pokrywką oraz stojak na fajkę, który jest wystarczająco mały, aby być trzymany w jednej ręce. Powinien on również posiadać dwa duże otwory dla pojemnika na tabakę i fajki wodnej. Nawet w wersjach z dodatkowymi otworami miał on być dostępny, które były przeznaczone dla specjalnych przyborów do palenia dla przyjemności.
Współczesny bong
W dzisiejszych czasach istnieje niezliczona ilość wariantów bonga. Ojcem współczesnego bonga ze szkła jest uważany szklarz Bob Snodgrass, który podczas tournée z zespołem Grateful Dead miał nauczyć członków zespołu kunsztu rzemieślniczego. Jego praca umożliwiła również dodanie do szkła różnych kolorowych wzorów i efektów, które wcześniej nie istniały. Ta ewolucja prawdopodobnie wzbudziła w XX wieku nowe zainteresowanie bongami. Z czasem – tak jak już w przeszłości – bongo z wielu materiałów trafiały na rynek. Glina, kamień, ceramika, akryl, stal nierdzewna lub aluminium wszystko to można wykorzystać do budowy bonga.
Również naturalne materiały organiczne takie jak bambus lub kokosowe orzechy nadają się do użytku. Bong szklany powinien jednak obecnie stanowić najpopularniejszy wariant, ponieważ można zobaczyć, co dzieje się w środku i przy użyciu odpowiednich środków jest najłatwiej się go czyści. Oprócz typowych kryteriów bonga, nowe wynalazki wkradły się do użytku. Tak więc można zacisnąć prednakładę pomiędzy głowicą i fajką za pośrednictwem przedłużenia chilluma, która chłodzi dym już przed wejściem do bonga odrobiną wody i go oczyszcza. W ten sposób zmniejsza się drapiące uczucie podczas inhalacji i sama fajka wodna robi się mniej brudna.
Dodatkowo ewolucja miała miejsce przy samym chillumie, że teraz dostępny jest również w wariantach z dyfuzorem. Oznacza to, że na końcu rurki, która wnika w wodę, znajduje się kilka małych otworów, które rozprowadzają dym na wszystkie strony i ponownie go trochę łagodzą. Istnieją również nowoczesne głowice dymne z wbudowanym katalizatorem, które sprawiają, że podczas procesu spalania mniej popiołu trafia przez chillum do bonga. Katalizatory istnieją jednak również w wersjach, które można wstawić pomiędzy głowicę a chillum.
Dlaczego palić z bonga?
Dlaczego sięga się po bonga, może mieć kilka powodów. Joint wymaga na przykład trochę czasu do produkcji, a następnie kilka dłuższych minut, aż zostanie skonsumowany. W przypadku bonga produkuje się tylko mieszaninę konopi – opcjonalnie z tytoniem lub substytutami tytoniu – i wkłada się ją do głowicy dymnej. Następnie ciągnie się mocno przy ustach, podczas gdy mieszanina jest zapalana, i w ten sposób dostarcza się sporą ilość środka przyjemności do płuc. Tak zwane głowice jednokrotnego użytku nadają się do konsumpcji jednorazowej, która jednak powoduje bezpośredni i silny efekt w porównaniu z paleniem jointa, gdzie skutek pojawia się powoli i spokojnie.
Ponadto inhalacja z bonga ma już sam w sobie efekt psychologiczny, ponieważ dym nie trafia do płuc powoli przez policzki, ale jest wciągany naraz w jednym długim, mocnym wdechu. Palenie z bonga wymaga pewnej praktyki, ponieważ wysoka koncentracja dymu oraz szybko pojawiający się „flash“ mogą zaskoczyć początkujących i sprowokować kaszel. Ale uwaga, gdy się do tego przyzwyczai, palenie z bonga może szybko stać się nawykiem. W każdym razie istnienie bonga pokazuje, że ludzie chętnie zajmują się czymś więcej niż tylko samą przyjemnością i chcą dodać trochę więcej stylu całej sprawie.
To, że w proces może zaangażować się rzeczywiście wielka kunsztu rzemieślnicza, fascynuje coraz na nowo. Kto chce nabyć bonga do użytku, powinien zawsze zwracać uwagę na odpowiednią jakość i odpowiednio się nim opiekować, aby cieszyć się nim jak najdłużej. Udanego wdechu!
fotocredit: Von Christopher Thomas – Eigenes Werk, basierend auf: File: Bong diagram 2.svg (also own work), CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=80872301
Budowa i funkcja: Co dzieje się w bonga
Bong składa się w istocie z czterech części, a każda z nich ma dokładnie jedno zadanie.
- Głowica, zwana również Bowl, przyjmuje materiał. Zazwyczaj znajduje się w niej sitko, które zapobiega przedostawaniu się części rośliny.
- Chillum to rurka, która biegnie od głowicy w dół do wody. Prowadzi dym poniżej powierzchni wody, a tam właśnie następuje chłodzenie.
- Komora to przestrzeń nad wodą. Tu gromadzi się dym, zanim zostanie wciągnięty. To różnica w stosunku do suchej fajki: wdech jest zbierany zamiast ciągły.
- Otwór powietrza znajduje się z boku w dolnej trzeciej części. Dopóki jest zasłonięty, buduje się niedociśnienie. Gdy się go pusci, powietrze napływa i komora się opróżnia.
Nie każdy bong ma otwór powietrza. W modelach bez niego głowica jest zamiast tego wysuwana z gniazda, co ma ten sam efekt.
Co woda naprawdę osiąga
Woda pełni dwie funkcje i ważne jest je rozróżniać. Chłodzi dym, co da się zmierzyć, dzięki czemu wdech wydaje się łagodniejszy i mniej draży. I zatrzymuje część grubych cząstek oraz składników rozpuszczalnych w wodzie.
Czego nie osiąga: Nie czyni dymu nieszkodliwym. Smoła i tlenek węgla nie są rozpuszczalne w wodzie i przechodzą przez kąpiel wodną praktycznie bez zmian. Spalanie materiału roślinnego pozostaje najbardziej obciążającą formą konsumpcji, niezależnie od tego, przez ile wody przeprowadza się dym. Chłodniejsze, łagodniejsze wrażenie skłania jednak raczej do głębszego wdychania.
Przedchłodzenie, dyfuzor, perkolator
Trzy terminy, które są często mylone. Przedchłodzenie umieszcza się między głowicą a chillumem i chłodzi dym już przed wejściem do komory głównej. Dyfuzor to chillum, którego dolny koniec ma wiele małych szczelin zamiast jednego otworu, co powoduje, że dym rozkłada się bardziej równomiernie w wodzie. Perkolator to dodatkowa komora w korpusie, przez którą dym przeprowadza się po raz drugi.
Wszystkie trzy poprawiają chłodzenie, a wszystkie trzy utrudniają czyszczenie. Im więcej komór i szczelin, tym trudniej się do nich dostajesz.
Przegląd typów budowy
Szkło
Najpowszechniejszy typ budowy i dla większości właściwy. Szkło jest neutralne smakowym, nie wchłania zapachów i najłatwiej się czyszczczy, ponieważ widać, co dzieje się w środku. Rozpiętość cen jest duża, przydatne urządzenia dostępne są za dolne dwucyfrowe kwoty, w górę jest otwarte. Jedyną prawdziwą wadą jest banalny fakt: szkło się łamie.
Akryl
Lekki, tani i znacznie bardziej odporny na upadki. Natomiast akryl nigdy naprawdę się nie wyczyści: materiał jest mniejszy niż typowe środki czyszczące, przy szorowaniu dostaje zarysowań, a w tych zarysowaniach żywica osadza się szybciej. Poza tym wchłania zapachy. Sensowny jako urządzenie podróżne lub drugie urządzenie, ale jako główne urządzenie na dłuższą metę niezadowalający.
Silikon
Najpraktyczniejszy i najmniej znany wariant. Silikon jest niezniszczalny, odporny termicznie, składany i przy czyszczeniu przewyższa wszystkie inne materiały, ponieważ można go odwrócić. Smakując, jest bardziej neutralny niż akryl, ale nie tak neutralny jak szkło.
Bong lodowy
Zewnętrznie podobna do bonga szklnego, ze zwężeniem poniżej ustnika, w które wkłada się kostki lodu. Dym zostaje w ten sposób dodatkowo ochłodzony. To nie jest zamiennik dla wstępnego chłodzenia, tylko inna konstrukcja – oba rozwiązania można ze sobą łączyć.
Bambus i materiały naturalne
Tradycyjna forma konstrukcji, tutaj rzadka i zwykle rozpowszechniana jako pamiątka. Bongi bambusowe zwykle nie mają otworu powietrznego. Decydująca wada tkwi w czyszczeniu: materiał nie jest przezroczysty ani gładki, nie widać osadów i trudno je usunąć.
Bong holenderski
Forma konstrukcji, która wygląda bardziej jak wazon niż cylinder, zwężona w środku i znowu szersza w kierunku ustnika. Funkcjonalnie różni się niewiele od prostego bonga szklanego, forma jest przede wszystkim kwestią gustu.
Bong zrobić samemu: możliwe, ale rzadko się opłaca
Instrukcje dotyczące samodzielnie zbudowanych bongów z butelek PET, taśmy klejącej i słomki krążą od dziesięcioleci i zasadniczo funkcjonują. Jednak przed wykonaniem należy wiedzieć dwie rzeczy.
Po pierwsze: Wszystko, co znajduje się w pobliżu żaru, się nagrzewa. W przypadku konstrukcji z tworzywa sztucznego i taśmy klejącej oznacza to, że materiał w bezpośredniej bliskości źródła ciepła mięknie lub się przyspala, a jego opary wdychamy razem z dymem. Kto buduje, trzyma tworzywo sztuczne z dala od żaru i używa czegoś odpornego na ciepło do głowicy, najlepiej metalu.
Po drugie: Prosty bong szklany kosztuje mniej niż paczka papierosów miesięcznie rozliczona na rok. Samodzielna budowa to rozwiązanie doraźne, a nie oszczędnościowe.
Częste pytania dotyczące bonga (FAQ)
Jak działa bong?
Bong to fajka wodna: dym przeprowadzany jest przez kąpiel wodną, która go ochładza i zatrzymuje część cząstek, zanim zostanie wdychany przez ustnik. Dzięki podciśnieniu dym początkowo gromadzi się w komorze, a następnie przepływa skoncentrowany do płuc – to sprawia, że pociąg jest chłodniejszy i miększy niż w przypadku suchej fajki.
Czy palenie z bonga jest szkodliwe czy zdrowsze niż joint?
Woda ochładza dym i wiąże część rozpuszczalnych w wodzie substancji, niemniej pozostają produkty spalania, takie jak smoła i tlenek węgla – bong nie jest zatem bezpieczny dla zdrowia. Ci, którzy chcą zmniejszyć obciążenie układu oddechowego, znajdą łagodniejsze alternatywy w przeglądzie dotyczącym dymu w porównaniu oraz przy parowaniu za pomocą waporyzatora. Jak rozpowszechnione są poszczególne formy konsumpcji na całym świecie, pokazuje nasz przegląd krajów o najwyższym zużyciu kannabisu.
Jaki efekt ma konsumpcja z bonga?
Dzięki dużemu, skoncentrowanemu pociągowi stosunkowo dużo aktywnego składnika trafia naraz do płuc, dlatego efekt zwykle występuje szybciej i bardziej intensywnie niż w przypadku mniejszych pociągów. Przyjmowana ilość jest trudna do dawkowania – ci, którzy szukają bardziej kontrolowanego wariantu, mogą rozważyć konsumpcję poprzez produkty jadalne (Edibles).
Skąd pochodzi bong i od kiedy się go używa?
Fajki wodne mają bogatą historię sięgającą wiele wieków i pojawiły się w różnych kulturach Azji Centralnej i Afryki, zanim stały się stałym elementem nowoczesnej kultury kannabisu. Jak ta kultura konsumpcji rozwijała się na przestrzeni czasu, pokazuje również historia holenderskiej kultury kawiarni.
Jakie akcesoria są potrzebne do bonga?
Podstawowe wyposażenie obejmuje głowicę (zwaną również bowl) do napełniania, chilum lub stekę, która kieruje dym do wody, oraz idealnie małe sito, które zatrzymuje części roślin. W zależności od modelu można dodać adapter, chłodnicę wstępną (precooler) lub dyfuzor. Zasadniczo bonga nie ogranicza się do konopi – spojrzenie na portret rauchbarer zioła pokazuje, które legalne alternatywy są również do tego odpowiednie.
Jak prawidłowo czyścić bongę?
Wodę należy wymieniać po każdym użyciu, ponieważ w stojącej wodzie biofilm tworzy się w ciągu kilku dni. Do czyszczenia podstawowego bongo ze szkła nadaje się izopropanol ze złą solą, energicznie wstrząśnięty, a następnie dokładnie spłukany. Uwaga przy innych materiałach: sól jest twardsza niż akryl i trwale go zarysuje, tam czyszczenie powinno odbywać się na sucho lub łagodnym płynem do mycia. Podobnie jak w przypadku czyszczenia i konserwacji vaporizera obowiązuje: kto regularnie czyści swoje urządzenie, przedłuża jego żywotność i zachowuje smak.
Wie konsumierst du Cannabis am liebsten?
Branchen-Update
News, Analysen und Reportagen — mehrmals im Monat direkt in dein Postfach.
Folge uns
