Zanim do grow rooma zostanie zainstalowane oświetlenie i urządzenia klimatyczne, warto skupić się na pracach wykończeniowych. Pierwszym krokiem jest ułożenie i zamocowanie folii w ramie podłogi. Folia przytwierdzana jest gwoździami łupkowymi na górze listwy, a zwisające krawędzie mogą być obcięte. Należy jednak unikać wbijania gwoździ w boki, gdyż przebiłoby to folię, co doprowadziłoby do utraty szczelności.
📑 Inhaltsverzeichnis
Ściany i drzwi muszą być szczelne na światło i powietrze
Folia powinna leżeć na podłodze możliwie gładko. Stałe chodzenie po nierównościach szybko zniszczy zwykłe folie stawowe — lepiej wtedy zastosować wysokiej jakości EPDM, które również jest łatwiejsze do ułożenia. Podczas obcinania zwisających krawędzi należy pracować starannie i bez zbędnych przyspieszeniów. Nożyczkami da się pracować precyzyjniej niż nożem do cięcia, który łatwo się ślizga. W trudnych miejscach bez tego narzędzia się nie obejdzie, ale ostrze powinno być wysunięte tylko nieznacznie.
Następnie malowanie ścian drewnianych
Przed kolejnymi pracami można pomalować wnętrze ścian, w tym drzwi, białą farbą do ścian. Warto wybrać farę wysokiej jakości. Można również umieścić białe lub srebrne folie na wysokości od poniżej reflektorów do poziomu doniczek. Farba nie tylko odbija światło, ale również chroni drewno. Nawet folia stawowa może być malowana farbą na bazie lateksu. Teoretycznie „to się nie powinno robić“ i nie jest szczególnie odporne na przetarcia, ale praktyka pokazuje, że na foliach PVC działa wystarczająco dobrze. Farby lateksowe są również rekomendowane do innych zastosowań. Prace z farbą i innymi materiałami schnącymi powinny być planowane na wieczór, gdy zbliża się koniec pracy. Warto też wietrzyć pomieszczenie, choć temperatura na noc nie powinna zbyt mocno spadać.
Warto pomalować całą komorę także z zewnątrz, aby ochronnie uszczelnić materiał, ale bez uniemożliwienia wymiany powietrza. Odrobina graffiti nie zaszkodzi i będzie wyglądać całkiem efektownie. Można również całość potraktować otwartoporzystą lazurą do drewna, aby zachować naturalny wygląd drewna po pracach wykończeniowych. Uszczelek do drzwi mogą być malowane matnym czarnym, aby lepiej pochłaniały światło. Jeśli folia została już ułożona, może być w komorze trochę kapania. Na zewnątrz przed komorą należy oczywiście osłonić podłogę.

Szczeliny i spoiny jako prace wykończeniowe grow rooma
Opisano już, jak można zmniejszyć pozostałe po etapie roboczym szpary i szczeliny przy użyciu deseczek lub kartonu, a następnie je uszczelnić. Do tego celu dostępne są różne materiały budowlane. Dostępne są rozmaite silikony — należy wybrać odporny na pleśń biały silikon do zastosowań sanitarnych. Akryl również ma wiele odmian, czasami wymaga wieczności do wyschnięcia. Gips natomiast wysycha wielu zbyt szybko i pozostałości trzeba wyrzucić.
Silikon i akryl wyciskane są z tuby za pomocą odpowiedniej kartuszy, którą warto wcześniej zapewnić do prac wykończeniowych. Jeśli trafi się słaba jakość, trzeba mocno wciskać lub uciąć więcej z przodu czubka. Najlepiej obciąć go skośnie. Do gipsu potrzebny jest szpachel i ewentualnie szpachelnica, aby wcisnąć go w szczeliny. Każdy powinien eksperymentować i znaleźć materiał, z którym pracuje się najchętniej. Jeśli ubrudzisz się silikonem, ubranie będzie zepsute. Nieoschnięty jeszcze gips można wyprać bezpośrednio w pralce. Założenie ubrania roboczego podczas urządzania grow rooma byłoby jednak najprostszym rozwiązaniem.
Ważne jest, aby szczeliny po pracach wykończeniowych były uszczelnione nie tylko na powietrze, ale również na światło. Jeśli silikon okaże się zbyt przezroczysty, można od wewnątrz nakleić taśmę naprawczą, która również uszczelnia, choć może się z czasem odkleić. Dlatego silikon, akryl i gips są lepszymi materiałami niż zwykła taśma naprawcza lub paski kartonu. Na koniec warto stanąć w grow roomie, prosić przyjaciela, aby zamknął drzwi, i sprawdzić, czy nic nie widać, albo widać tylko cienie. W przeciwnym razie trzeba uzupełnić szczelności.
Informacje o zdjęciach
Zdjęcie tytułowe:
Widać tutaj kąt wkręcony do deski, na której leżą drzwi. Zasuwę się kładzie i kąt się lekko zagina za pomocą szczypiec pompy wodnej — powstaje linia zagięcia. Zasuwa się zdejmuje, kąt dalej się zagina szczypcem, górna klapka zagina się do przodu. Teraz zasuwa może być włożona niemal bez luzu.
Zdjęcie w artykule:
Kto się przypatrzy, zobaczy, że cienkie drewno jest kleone do listwy za pomocą zacisków. Robi się to, ponieważ jedno drzwi ma trochę luzu. Gdy zasuwa się zatrzaskuje, to drewienka przyciska drzwi mocno do ramy. Zadziałało to bardzo dobrze. Niestety trudno jest wykonać całą amatorską konstrukcję drewnianą z dokładnością do milimetra — nigdy się to w pełni nie udaje. Ale można wiele „poskładać“, aby wszystko pasowało naprawdę dobrze.











































