Ruim twee jaar na invoering van de Cannabiswet op 1 april 2024 trekt Bundeskriminalamts-directeur Holger Münch een teleurstellende balans: de illegale cannabismarkt in Duitsland bestaat onveranderd voort – en de wet heeft het politiewerk in bepaalde aspecten zelfs bemoeilijkt.
📑 Inhaltsverzeichnis
- Blackmarket profiteert verder
- Het 25-gramprobleem
- Geen argument voor terugdraaien
- Het structurele probleem blijft onopgelost
- Veelgestelde vragen
- Waarom is de cannabisblackmarket in Duitsland ondanks legalisering nog zo groot?
- Wat zijn de toegestane bezitshoeveelheden voor cannabis in Duitsland?
- Wat wordt verstaan onder het 25-gramprobleem?
- Kan de Cannabiswet volledig worden teruggedraaid?
- Wanneer wordt de Cannabiswet twee jaar oud?
- 💬 Fragen? Frag den Hanf-Buddy!
Blackmarket profiteert verder
Münch stelde dat de legale eigenteelt in cannabisclubs en thuisproductie de werkelijke vraag verre niet kunnen dekken. De ontstane leemte wordt nog steeds gevuld door criminele netwerken. Bijzonder opvallend: naast de traditionele aanvoerroutes uit Spanje en Marokko observeert het BKA nu steeds vaker grotere hoeveelheden cannabis uit de VS en Canada – landen waar delen van de cannabisindustrie reeds volledig gelegaliseerd en commercieel georganiseerd zijn.
Voor strafvorderingsinstanties ontstaat hierdoor een nieuwe situatie: niet alleen de structuren van de blackmarket veranderen, ook de landen van herkomst van de smokkelwaar verschuiven geografisch.
Het 25-gramprobleem
Een centraal argument van Münch richt zich tegen de wettelijk toegestane bezitsgrenzen. Wie in de openbare ruimte tot 25 gram mag dragen en thuis tot 50 gram mag bezitten, is voor de politie nauwelijks te onderscheiden van een kleinhandelaar die bewust onder deze drempels opereert.
Het is moeilijk kleinhandelaars te herkennen wanneer het bezit van 25 gram in de zak en 50 gram thuis legaal is, benadrukte Münch. Cannabis blijft voor criminelen een lucratief bedrijf – en de strafvervolging van bepaalde vergrijpen stoot op nieuwe grenzen.
Dit zogenaamde 25-gramprobleem was al vóór de legalisering een veel besproken onderwerp onder juristen en onderzoekers. Critici van het wetsvoorstel hadden destijds precies deze problematiek voorzien. Dat de BKA-directeur dit nu openbaar benoemt, geeft het debat nieuw gewicht – zeker nu het tweede jubileum van de Cannabiswet aanstaande is.
Geen argument voor terugdraaien
Münch geeft politieke tegenstanders van de Cannabiswet hiermee nieuw voer – maar zijn verklaring is geen pleidooi voor intrekking van de legalisering. Het BKA-hoofd analyseert de situatie zoals die zich voordoet. Een volledige afschaffing van de wet wordt politiek, ook onder de huidige door de CDU/CSU geleide regering, als moeilijk uitvoerbaar beschouwd; ook evaluatierapporten die in april 2026 worden verwacht, zullen waarschijnlijk eerder aanpassingen dan radicale koerswijzigingen aanbevelen.
Dat de blackmarket na twee jaar nog bestaat, verrast veel experts niet. Soortgelijke waarnemingen deden Canada en verschillende Amerikaanse staten in de jaren na hun legalisering. Een gereglementeerde markt heeft tijd nodig om zich te vestigen – en in Duitsland zijn er nog helemaal geen commerciële verkooppunten voor vrijetijdscannabis. De Cannabis Social Clubs zijn geen apotheken, en homegrow volstaat voor de meeste consumenten simpelweg niet.
Het structurele probleem blijft onopgelost
De eigenlijke kern van de BKA-kritiek is structureel: de Cannabiswet heeft consumptie en bezit geliberaliseerd, maar heeft geen legale leveringsketen voor de massamarkt gecreëerd. Anders dan in Canada of de Nederlanden zijn er in Duitsland geen gelicentieerde winkels waar volwassenen cannabis zouden kunnen kopen. De Cannabis Social Clubs worstelen bovendien met een massale vergunningsstop – slechts ongeveer 293 vergunningen werden tot nu toe landelijk verleend, terwijl duizenden aanvragen openstaan.
Wie legaal wil consumeren, maar geen lid is van een club en ook niet zelf teelt, koopt nog steeds op de blackmarket – simpelweg omdat er geen alternatief bestaat. Zolang deze structurele leemte bestaat, zal de illegale markt hiervan profiteren. De manier waarop legaal cannabis de blackmarket werkelijk uitdroogt, is bekend – het ontbreekt slechts aan de politieke uitvoering.
Voor de federale regering is de BKA-balans een duidelijk signaal: het eigenlijke werk aan een functionerende regulering is nog niet begonnen. Het tweede jubileum van de Cannabiswet op 1 april 2026 valt hiermee samen in een fase van politieke bezinning – en Münchs inschatting zal waarschijnlijk langer nagalmen.
Veelgestelde vragen
Waarom is de cannabisblackmarket in Duitsland ondanks legalisering nog zo groot?
De Cannabiswet staat bezit en consumptie toe, maar heeft geen functionerende legale voorzieningsstructuur gecreëerd. Er zijn geen gelicentieerde verkopers. Wie niet lid is van een Cannabis Social Club of zelf teelt, heeft geen legale bron – en koopt daarom nog steeds op de blackmarket.
Wat zijn de toegestane bezitshoeveelheden voor cannabis in Duitsland?
Volgens de Cannabisconsumptiewet mogen volwassenen vanaf 18 jaar tot 25 gram cannabis in de openbare ruimte en tot 50 gram in de eigen woning bezitten. De eigenteelt van tot drie vrouwelijke planten is ook toegestaan.
Wat wordt verstaan onder het 25-gramprobleem?
Het 25-gramprobleem beschrijft de moeilijkheid voor politieagenten om legaal bezit van illegale kleinhandel te onderscheiden. Omdat 25 gram in de zak legaal is, kunnen kleinhandelaars precies deze grens uitbuiten zonder onmiddellijk strafbaar te zijn – wat handhaving aanzienlijk bemoeilijkt.
Kan de Cannabiswet volledig worden teruggedraaid?
Een volledig terugdraaien wordt politiek als onwaarschijnlijk beschouwd. Zelfs conservatieve politieke krachten onder bondskanselier Merz spreken eerder van verscherpingen en verbeteringen dan van een volledige afschaffing. De evaluatierapporten die in april 2026 worden verwacht, zullen hiervan de doorslaggevende databasis opleveren.
Wanneer wordt de Cannabiswet twee jaar oud?
De Cannabiswet trad op 1 april 2024 in werking. Het tweede jubileum valt dus op 1 april 2026 – en wordt door voor- en tegenstanders gebruikt als aanleiding voor een politieke balans.




















